به گزارش "ورزش سه"، تیم ملی سوئیس پس از تساوی غیرمنتظره برابر قطر در هفته نخست، در دومین دیدار خود در جام جهانی ۲۰۲۶ با نتیجه ۴-۱ بوسنی را شکست داد. گل‌های این مسابقه را مانزامبی، وارگاس و ژاکا به ثمر رساندند.

سوئیس در این مسابقه نشان داد که لغزش مقابل قطر تنها یک اتفاق غیرمنتظره بوده است. شاگردان کواچ از همان ابتدای بازی مالکیت توپ را در اختیار داشتند و جریان مسابقه را کنترل کردند، اما تا زمان ورود روبن وارگاس و مانزامبی به زمین نتوانستند راهی برای عبور از دیوار دفاعی تیم سرگی باربارز پیدا کنند. این پیروزی فشار را از روی سوئیسی‌ها برداشت.

اولین نکته مهم مسابقه در ترکیب دو تیم دیده شد. ادین ژکو ۴۰ ساله بار دیگر در جام جهانی به میدان رفت. مهاجم شالکه به همراه کولاشیناچ تنها بازماندگان نسل بوسنی در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل هستند. ژکو به دلیل مصدومیت در بازی نخست مقابل کانادا غایب بود و لوکیچ به جای او بازی کرده بود، اما این بار در ترکیب اصلی قرار گرفت. در سوی دیگر، زکریا و وارگاس تاوان تساوی مقابل قطر را با نیمکت‌نشینی پرداختند.

تساوی برابر قطر یکی از آن اتفاقات نادری بود که شاید هزار بار یک بار رخ دهد. سوئیس در آن مسابقه شایسته پیروزی بود، اما در زدن ضربات نهایی دقت کافی نداشت. با این حال، عملکرد تیم امیدوارکننده بود و برابر بوسنی نیز از همان ابتدا نشان داد که توانایی تسلط بر بازی و خلق موقعیت‌های فراوان را دارد.

در نیم ساعت ابتدایی، بازی تقریباً به طور کامل در نیمه زمین بوسنی دنبال شد. در دقیقه ۱۰ اندویه نخستین موقعیت جدی را خلق کرد، اما ضربه او به کنار تور برخورد کرد. مدافعان بوسنی نیز بارها مجبور شدند حملات سوئیس از جناحین را دفع کنند، هرچند سوئیسی‌ها اغلب در ارسال پاس آخر دچار مشکل می‌شدند.

با وجود برتری کامل، سوئیس مانند بازی مقابل قطر از ضعف در تمام‌کنندگی رنج می‌برد و نیمه نخست بدون گل به پایان رسید. گرگور کوبل، دروازه‌بان سوئیس، تقریباً هیچ کاری برای انجام دادن نداشت و از سوی دیگر ژکو نیز که پس از ۱۲ سال به جام جهانی بازگشته بود، تحت تأثیر سن و دوری از شرایط ایده‌آل قرار داشت و نتوانست اثرگذار باشد.

در نیمه دوم نیز روند بازی تغییر چندانی نکرد. هرچه زمان می‌گذشت، نتیجه مساوی بیشتر به سود بوسنی بود. اگر این تیم یک امتیاز را حفظ می‌کرد، با دو امتیاز به هفته پایانی می‌رسید و شانس صعودش را مقابل قطر، ضعیف‌ترین تیم گروه روی کاغذ، جست‌وجو می‌کرد. در مقابل، هر دقیقه‌ای که می‌گذشت فشار روحی روی سوئیسی‌ها بیشتر می‌شد. این تیم بهترین تیم گروه به نظر می‌رسید اما خطر از دست دادن امتیازات بیشتر را احساس می‌کرد.

کمی پس از گذشت یک ساعت از بازی، ژکو که دقایقی قبل کارت زرد گرفته بود، تعویض شد. بدون حضور شماره ۹ خود، بوسنی در ضدحملات مستقیم‌تر و خطرناک‌تر ظاهر شد. حتی کوبل نیز مجبور شد برای نخستین بار با واکنشی مناسب، ضربه ددیچ از پشت محوطه جریمه را دفع کند.

در حالی که سرنوشت مسابقه همچنان نامشخص به نظر می‌رسید، کواچ دست به تغییرات زد و این تصمیم تقریباً بلافاصله جواب داد. وارگاس از سمت چپ ارسال کرد، ددیچ توپ را ناقص دفع کرد و مانزامبی که تازه وارد زمین شده بود، با یک ضربه والی از داخل محوطه جریمه دروازه بوسنی را باز کرد.

چند دقیقه بعد، محرموویچ به دلیل سرنگون کردن امبولو در شرایطی که آخرین مدافع تیمش بود، با کارت قرمز مستقیم اخراج شد و امیدهای بوسنی برای بازگشت به بازی تقریباً از بین رفت.

در دقایق پایانی، مانزامبی و وارگاس نقش‌های خود را عوض کردند و این بار مانزامبی پاس گل داد تا وارگاس با ضربه‌ای زمینی گل دوم سوئیس را به ثمر برساند. همکاری این دو بازیکن یک بار دیگر در دقیقه ۸۹ نتیجه داد و وارگاس موفق شد گل سوم خود و تیمش را ثبت کند.

در وقت‌های تلف‌شده، ماهمیچ روی ریباند حاصل از یک ضربه کرنر با یک ضربه والی یکی از گل‌ها را برای بوسنی جبران کرد. گلی که می‌توانست در تفاضل گل این تیم اهمیت داشته باشد اما در آخرین لحظه مسابقه، ددیچ روی مانوئل آکانجی مرتکب خطای پنالتی شد و گرانیت ژاکا از روی نقطه پنالتی گل چهارم سوئیس را به ثمر رساند تا بازی با پیروزی قاطع ۴-۱ سوئیس به پایان برسد.