علی مطهری، نایب رییس پیشین مجلس، در گفت وگویی اعلام کرد: وقتی مشخص می شود روند مذاکرات و تفاهم احتمالی در چارچوب تصمیمات کلان نظام و تحت نظر رهبری دنبال می شود، ادامه برخی تندروی ها و حملات سیاسی قابل توجیه نخواهد بود و در صورت دستیابی به توافق، بسیاری از چهره های تندرو ناچار خواهند شد از مواضع افراطی خود فاصله بگیرند و با واقعیت های جدید سیاسی کشور تطبیق پیدا کنند.

مشروح گفت وگو با علی مطهری را در ادامه بخوانید؛

برخی نماینده ها یا نزدیکان جبهه پایداری تاکنون با مذاکره مخالفت صریحی داشته اند. از همان زمان آتش بس این مخالفت را نشان داده اند و هرچه مذاکرات جدی تر شد، به همان نسبت مخالفت های بیشتری از سوی آن ها دیده ایم. تحلیل شما چیست؟ آیا حیات آن ها به مخالفت با مذاکره و دیپلماسی گره خورده است یا تحلیل دیگری دارید؟

مخالفت این ها ناشی از اعتقادی است که دارند. این ها فکر می کنند که اصولاً مذاکره با آمریکا کار بیهوده ای است و هیچ فایده ای برای کشور ندارد. ممکن است گاهی هم به سخنان رهبر شهید استناد کنند که در شرایط خاصی جمله ای در رد مذاکره گفته باشند و همان را دلیلی بگیرند که ما اصلاً نباید مذاکره کنیم.

به هر حال، عده ای از آن ها حسن نیت دارند و واقعاً عقیده شان همین است. اما عده ای هم هستند که بر اساس رقابت های سیاسی عمل می کنند و از اینکه یک تفاهم خوب توسط جناح رقیبشان حاصل شود، احساس نگرانی می کنند. ما باید خوش بین باشیم و فرض اول را در نظر بگیریم که این ها از روی اعتقاد چنین حرف هایی می زنند. اما افراط در این کار و ادامه دادن این مخالفت ها، مقداری از خوش بینی انسان کم می کند.

چند روز اول می شد گفت چون تازه موضوع مطرح شده، مخالفت هایی هم صورت گرفته است؛ اما وقتی روشن می شود که این تفاهم نامه در واقع تصمیم کل نظام است و تحت نظر رهبری انجام می شود، دیگر ادامه این مخالفت ها چندان مسموع واقع نمی شود؛ مخصوصاً از سوی کسانی که بسیار بر تبعیت از ولی فقیه تأکید دارند.

بنابراین باید میان اظهار نظر و انتقاد عالمانه با تخریب، تهمت زدن و امثال آن تفاوت قائل شد. در این چند روز، در برخی تجمعات، گاهی به بعضی از مقامات کشور توهین شد که کار خوبی نیست.

البته این مخالفت ها ممکن است آثار مثبتی هم داشته باشد. بازخورد بیرونی آن این است که طرف مقابل می فهمد در ایران گروه ها و افرادی هستند که خواهان امتیازات بیشترند و خواهان ادامه جنگ هستند، بنابراین بهتر است همین تفاهم نامه را زودتر امضا کنند. این می تواند به نوعی اهرم فشاری بر دشمن هم باشد. همان طور که در خود آمریکا نیز گروه هایی هستند که با این تفاهم نامه مخالف اند و می خواهند به نوعی آن را به هم بزنند.

به هر حال، ما باید این مسائل را به حساب آزادی بیان، اظهار نظر و پیگیری منافع ملی بگذاریم. نباید بدبین باشیم و بگوییم این ها حتماً به خاطر منافع شخصی یا گروهی خودشان چنین کارهایی می کنند. باید وحدت و انسجام خود را حفظ کنیم تا دشمن طمع امتیازگیری از ما را نداشته باشد.

اشاره کردید که بخشی از این مخالفت ها ناشی از جدال های سیاسی است. ما در دولت سیزدهم هم شاهد بودیم که مذاکرات ایران و آمریکا برای احیای برجام مطرح بود، اما مخالفت ها به این شدت نبود. فکر می کنید اگر یک دولت همسو همین روند را آغاز می کرد، باز هم شاهد چنین مخالفت هایی بودیم؟

البته این دو مورد قابل مقایسه نیستند، زیرا شرایط امروز با شرایط دوره دولت سیزدهم متفاوت است. امروز رسماً رهبر ما را شهید کرده اند، بسیاری از فرماندهان ارشد نظامی ما را شهید کرده اند و شخصیتی مانند آقای دکتر لاریجانی را شهید کرده اند. مخالفان می گویند نمی شود ما به این راحتی با چنین طرفی تفاهم کنیم و دست دوستی به سوی آن ها دراز کنیم. به هر حال، آن ها هم برای خودشان منطقی دارند.

اما حرف ما این است که اتفاقاً با همین تفاهم نامه و امتیازاتی که در آن می گیریم، اقتصاد کشور را تقویت می کنیم و کشور را در مسیر توسعه، پیشرفت و رفاه بیشتر مردم قرار می دهیم. همین موضوع عامل قدرت ما خواهد شد تا در آینده بهتر بتوانیم با اسراییل و خود آمریکا مبارزه کنیم. می خواهم بگویم شرایط متفاوت است و آن دوره حساسیت امروز را نداشت. البته الان به خاطر ندارم که در آن زمان این افراد مخالفت می کردند یا نه، اما طبیعتاً متناسب با شرایط می توانند رفتار متفاوتی داشته باشند.

فکر می کنید اگر این تفاهم و در پی آن توافق شکل بگیرد، آینده سیاسی تندروها چگونه خواهد بود؟ با توجه به مخالفت هایی که تا امروز کرده اند، چه جایگاهی در حاکمیت خواهند داشت؟

فکر می کنم بسیاری از این افراد از تندروی دست خواهند کشید و بعید است بخواهند همچنان این مسیر را ادامه دهند. بالاخره حرفشان این است که ما تابع ولی فقیه هستیم و من بعید می دانم این تندروی ها بخواهد به مدت طولانی ادامه پیدا کند.