سخنگوی دولت یادداشتی با عنوان تفاهم، زبانی برای ساختن آینده امن تر و با ثبات تر منتشر کرد.

متن این یادداشت، به این شرح است:

رییس جمهوری در توصیف تفاهم اخیر پایان جنگ میان ایران و آمریکا، آن را سندی تاریخی و پیامی از ایران مقتدر خواند. این تعبیر بازتاب نگاهی است که گفت وگو را، نه در برابر عزت ملی، بلکه در امتداد آن تعریف می کند.

تفاهم برای پایان جنگ، نه به معنای چشم پوشی از اصول و ابزارهای مشروع دفاع است، نه عقب نشینی از منافع ملی و نه فراموش کردن تجربه های تاریخی. تفاهم در این مرحله، هنر تبدیل جنگ سخت به نبرد سیاسی و راهبری چالش های سخت با مدیریت عقلانی منافع است؛ هنری که ملت های بزرگ در مقاطع حساس تاریخ خود از آن بهره گرفته اند. ملت ایران هم در تجربه های تاریخی 47 ساله خود نشان داد در میز مذاکره همان است که در میدان نبرد.

پیامی که رییس جمهوری در توصیف این توافق منتشر کرد، بر یک نکته اساسی تأکید داشت: صلح در سایه احترام متقابل تحقق خواهد یافت. این جمله، بیانگر رویکردی است که جمهوری اسلامی ایران در طول سال های گذشته بارها بر آن تأکید کرده است. ایران هیچ گاه خواهان تنش، ناامنی و بی ثباتی نبوده است. آنچه ملت ایران همواره مطالبه کرده است، احترام، عدالت و به رسمیت شناختن حقوق مشروع خود بوده است.

تفاهم زمانی شکل می گیرد که طرف ها یکدیگر را بشنوند. بسیاری از بحران های جهان نه از تفاوت منافع، بلکه از نشنیدن و نادیده گرفتن یکدیگر آغاز شده اند. در مقابل، هرجا باب گفت وگو گشوده شد، امکان یافتن راه حل نیز فراهم آمده است. امروز نیز اگر روزنه ای برای تفاهم ایجاد شده، محصول همین منطق است؛ منطقی که بر گفت وگو از موضع عزت، اعتماد به نفس ملی و اتکا به ظرفیت های کشور استوار است.

البته نباید فراموش کنیم که هیچ توافقی در خلأ شکل نمی گیرد. پشت هر دستاورد دیپلماتیک، سال ها مقاومت، ایستادگی، تلاش و مجاهدت نهفته است. همچنان که تفاهم اخیر نیز به دنبال ایستادگی و جانفشانی رزمندگان ما حاصل شد. اما همچون دفاع موفق، دیپلماسی هم زمانی می تواند موفق باشد که از پشتوانه ملی برخوردار باشد. اگر امروز صدای ایران در عرصه بین المللی شنیده می شود، به دلیل انسجام و اقتداری است که ملت ایران در سخت ترین شرایط از خود نشان داده است. میدان و دیپلماسی در تقابل با یکدیگر نیستند؛ بلکه دو مسیر مکمل برای تأمین منافع ملی اند.

در این میان، نقش همدلی و همراهی مردم اهمیت ویژه ای دارد. ملت ایران در مقاطع مختلف نشان داده است که هرگاه پای منافع کشور در میان باشد، اختلاف سلیقه ها را کنار می گذارند و در کنار یکدیگر می ایستند. همین سرمایه اجتماعی بزرگ بود که در روزهای دشوار، کشور را از گردنه های سخت عبور داد و امروز نیز پشتوانه اصلی هر گام رو به جلو محسوب می شود وضروری است همه ارکان و بخش ها قدر آن را دانسته از آن حراست کنند.

نکته مهم دیگر، اعتمادی است که به تیم دیپلماسی کشور وجود دارد. این اعتماد، سرمایه ای ارزشمند است که امکان پیگیری مذاکرات را فراهم کرد. تجربه نشان داده است هرگاه میان ارکان مختلف کشور هم افزایی و هماهنگی وجود داشته باشد، ظرفیت های ملی بهتر به نتیجه می رسد. موفقیت های دیپلماتیک نیز محصول همین هم افزایی میان نهادها، دستگاه ها و نیروهای مختلف کشور است.

در سوی دیگر، تفاهم پیامی هم برای منطقه و جهان دارد. به این معنی که نشان داد ایران کشوری است که امنیت، توسعه و همکاری را بازی حاصل جمع صفر نمی داند. ما معتقدیم پیشرفت یک کشور لزوماً به معنای عقب ماندگی دیگران نیست. منطقه ما بیش از هر زمان دیگری به همکاری، گفت وگو و اعتمادسازی نیاز دارد. از همین رو جمهوری اسلامی ایران همواره از هر ابتکاری که به کاهش تنش ها و افزایش همکاری های منطقه ای بینجامد استقبال کرده است.

در عین حال، تفاهم به معنای پایان مسیر نیست؛ بلکه آغاز مرحله ای تازه است. حفظ و اجرای هر توافقی نیازمند پایبندی متقابل، مسئولیت پذیری و احترام به تعهدات است. همان گونه که رییس جمهوری تأکید کرده اند، صلح پایدار تنها در سایه احترام متقابل معنا پیدا می کند. هیچ ملتی حاضر نیست عزت و استقلال خود را معامله کند و ملت ایران نه تنها از این قاعده مستثنی نیست، بلکه به پشتوانه تاریخ سترگ خود بر اصل استقلال اصراری تام دارد.

امروز آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، حفظ سرمایه ارزشمند وحدت ملی است. تجربه های اخیر نشان داد هرگاه دولت، جامعه، نخبگان و همه دلسوزان ایران در کنار یکدیگر قرار می گیرند، امکان عبور از دشوارترین چالش ها نیز فراهم می شود. تفاهم اگر بر پایه احترام، عزت و منافع ملی بنا شود، نه نشانه ضعف بلکه جلوه ای از بلوغ سیاسی و اعتماد به نفس یک ملت است.

ایران قدرتمند همان ایرانی است که هم توان دفاع از خود را دارد و هم توان گفت وگو با جهان را، هم بر حقوق خود پای می فشارد و هم برای صلح و همکاری دست دوستی دراز می کند. تفاهم، در چنین نگاهی، نه یک رویداد مقطعی، بلکه زبانی برای ساختن آینده ای امن تر، باثبات تر و امیدوارکننده تر برای ایران و منطقه است.