به گزارش ورزش سه، دقایقی از نیمه دوم گذشته بود که احسان حاج‌صفی آرام از زمین بیرون آمد. نه تشویق ویژه‌ای در کار بود، نه دوربین‌ها مدت زیادی روی او ماندند. شاید اگر کسی آمار را نمی‌دانست، فکر می‌کرد یک تعویض معمولی دیگر در جام جهانی است.

اما این، یک بازی معمولی برای کاپیتان ایران نبود.
به گزارش ورزش سه، حاج‌صفی مقابل بلژیک صد و چهل و هشتمین بازی ملی خود را انجام داد و به رکوردی رسید که سال‌ها فقط کنار نام علی دایی دیده می‌شد. اتفاقی که برای هر بازیکنی می‌تواند بهانه یک شب تاریخی باشد، اما برای او انگار فقط یک روز دیگر در محل کار بود.

جالب اینکه احسان، این رکورد را در یکی از سخت‌ترین بازی‌های ممکن ثبت کرد. چهارمین جام جهانی، یازدهمین مسابقه در بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبال دنیا و مقابل تیمی که تقریباً تمام ۹۰ دقیقه از جناحین به ایران فشار آورد.

روی برگه مسابقه، حاج‌صفی مدافع چپ نبود، اما در عمل بیشتر دقایق همان‌جا بازی کرد. علی نعمتی مأمور مستقیم آن سمت زمین بود، اما هر بار که بلژیکی‌ها از آن کانال حمله می‌کردند، نفر اولی که برای پوشش می‌رسید، کاپیتان ۳۶ ساله ایران بود. او کمتر جلو رفت، کمتر ریسک کرد و تقریباً تمام انرژی‌اش را صرف بستن همان راهی کرد که بلژیک امیدوار بود از آن به گل برسد.

این شاید خلاصه دوران ملی احسان حاج‌صفی باشد؛ بازیکنی که هیچ‌وقت پرزرق‌وبرق‌ترین ستاره تیم ملی نبود، اما تقریباً هیچ مربی‌ای هم نتوانست از او چشم‌پوشی کند. از علی دایی و افشین قطبی گرفته تا کارلوس کی‌روش، مارک ویلموتس، دراگان اسکوچیچ و حالا امیر قلعه‌نویی؛ نسل‌ها عوض شدند اما شماره ۳ همچنان ماند.

چهار جام جهانی، ۱۴۸ بازی ملی و حالا برابری با رکورد علی دایی، بیشتر از آنکه حاصل چند فصل خوب باشد، نتیجه دوام است، دوام در فوتبالی که معمولاً خیلی زود قهرمان‌هایش را کنار می‌گذارد.

شاید سال‌ها بعد عدد ۱۴۸ شکسته شود، اما چیزی که سخت‌تر تکرار خواهد شد، همین تصویر است.
بازیکنی ۳۶ ساله که در شب رسیدن به یک رکورد تاریخی، به جای فکر کردن به خودش، مدام در حال دویدن برای پوشش دادن هم‌تیمی کناری‌اش بود.