به گزارش "ورزش سه"، «همه‌چیز آماده است.» خنده‌ها، آینه‌ای برای دیدن مدل جدید پشت سر و یک سلفی سه‌نفره برای ثبت ظاهر تازه. دنی آله، آرایشگر تیم ملی آرژانتین، در شبکه‌های اجتماعی می‌نویسد:«لئو + رودری.» 

همان کسی که پیش‌تر موهای لائوتارو مارتینز، امیلیانو مارتینز با مدل مخصوص شماره ۲۳، کریستین رومرو، الکسیس مک‌آلیستر و دیگر بازیکنان را مرتب کرده بود و حالا نوبت به لیونل مسی رسیده است. ردای سفید آرایشگری روی دوش، نوار مشکی دور گردن، ریشی که تازه مرتب شده و موهایی با همان مدل همیشگی مسی؛ همه این‌ها در خلوت کمپ تیم ملی آرژانتین در کانزاس‌سیتی و در حالی انجام می‌شود که رودریگو دی‌پل با لباس راحتی کنار او حضور دارد. جوراب‌های سفید بی‌نقص، دمپایی و همان کاریزمای همیشگی.

مسی آماده است

او پس از هت‌تریک مقابل الجزایر در ورزشگاه کانزاس‌سیتی وارد این مسابقه می‌شود؛ نمایشی خیره‌کننده که او را به رکورد گلزنی میرسلاو کلوزه رساند. حالا نوبت اتریش است؛ دومین آزمون آرژانتین، این بار در دالاس، شهری که برای بسیاری از آرژانتینی‌ها یادآور تلخ‌ترین خاطرات است؛ جایی که رویای دیه‌گو مارادونا و یک نسل کامل در جام جهانی ۱۹۹۴ به پایان رسید.

حالا جام جهانی ۲۰۲۶ فرصتی است برای جبران آن رؤیای ناتمام؛ با ابرقهرمانی که هنوز می‌تواند بازی‌ها را تغییر دهد، رکوردها را بشکند و میلیون‌ها نفر را به وجد بیاورد. حتی کسانی که از ۱۸ سالگی او همان دریبل‌ها، همان چرخش‌ها و همان گل‌ها را دیده‌اند، هنوز با دیدن مسی هیجان‌زده می‌شوند.

مسی فقط یک فوتبالیست نیست. او یک نماد است. تصویرش روی دیوارهای کانزاس‌سیتی، دالاس، روزاریو و حتی روی بدن هواداران به شکل خالکوبی دیده می‌شود. پیراهن او در آمریکا بیش از هر بازیکن دیگری به چشم می‌خورد؛ حتی بیشتر از پیراهن کریستین پولیشیچ، ستاره تیم ملی آمریکا. اگرچه پولیشیچ محبوب هواداران آمریکایی است، اما در مناطق مرکزی آمریکا هم جذابیت مسی چیز دیگری است. از نسخه‌های قدیمی پیراهن شماره ۱۹ او در جام جهانی ۲۰۰۶ گرفته تا جدیدترین لباس‌هایش، همه جا دیده می‌شود.

کافی است فقط ۱۵ دقیقه از تمرینات آرژانتین را تماشا کنید تا متوجه شوید هیچ‌کدام از این رفتارها ساختگی نیست. مسی واقعاً همین‌گونه است. هنوز می‌تواند با پشت پا پاس بدهد، توپ‌های بلند را با روی پا رام کند و گاهی همان حرکاتی را تمرین کند که سال‌ها پیش در کنار رونالدینیو در بارسلونا یاد گرفته بود.

اما مسی در جمع و مقابل دوربین‌ها اهل نمایش نیست. ترجیح می‌دهد با یک ضرب توپ را به لئاندرو پاردس برساند، در تمرینات پرفشار بدود یا با نیکلاس اوتامندی شوخی کند.

او هنوز همان آدم معمولی است؛ شاید حتی خودش هم هنوز کاملاً درک نکرده باشد که چه جایگاهی در فوتبال جهان دارد. طبیعی نیست بازیکنی که به آستانه ۳۹ سالگی رسیده، در نخستین مسابقه ششمین جام جهانی‌اش هت‌تریک کند. طبیعی نیست که یک عکس ساده از او در حال فوتبال بازی کردن، لبخند زدن یا ایستادن مقابل آینه آرایشگاه میلیون‌ها لایک در شبکه‌های اجتماعی بگیرد. طبیعی نیست که حتی آمریکایی‌ها، که تازه در سال‌های اخیر شیفته فوتبال شده‌اند، او را این‌چنین ستایش کنند.

شاید همین ناآگاهی از عظمت خودش، زیباترین ویژگی مسی باشد. شاید بهتر باشد همچنان در همین دنیای ساده خودش زندگی کند؛ بی‌توجه به رکوردهایی که می‌شکند، گل‌هایی که می‌زند و مسابقاتی که پشت سر می‌گذارد.

و همچنان با همان سادگی همیشگی بدرخشد؛ همان‌طور که مقابل دوربین می‌ایستد، با مدل موی تازه‌اش لبخند می‌زند و برای آزمونی دیگر در جام جهانی آماده می‌شود.

آزمونی در ورزشگاه AT&T دالاس، ورزشگاهی مجهز به سیستم تهویه برای فرار از گرمای سوزان تگزاس، اما جایی که با اولین تصویر متحرک از لیونل مسی روی نمایشگرهای غول‌پیکر، به نقطه جوش خواهد رسید. او آماده است؛ مرتب برای عکس، آماده برای نمایشی دیگر.