به گزارش ورزش سه، هر چیز تازه‌ای در هر حوزه‌ای با مقاومت روبه‌رو می‌شود، به‌ویژه در فوتبال که هیئت بین‌المللی فوتبال (IFAB) و فیفا همیشه با سختی قوانین بازی را تغییر داده‌اند. آن‌ها این بار در چارچوبی گسترده‌تر و برای جام جهانی دست به تغییرات زیادی زدند. مجموعه‌ای از قوانین جدید که نه‌تنها در مسابقات برگزارشده (که اکنون نزدیک به ۴۰ درصد بازی‌های تورنمنت را شامل می‌شود) به اجرا درآمده، بلکه در عمل نیز تأثیر خود را نشان داده است.

با وجود انتقادهای فراوان، حتی از سوی چهره‌های بزرگی مانند یورگن کلوپ و زلاتان ابراهیموویچ، این قوانین در نهایت به سود فوتبال هستند. جالب خواهد بود اگر بتوان برای این قوانین بر اساس میزان تأثیرگذاری‌شان رتبه‌بندی تهیه کرد. حالا پس از ۴۰ مسابقه‌ای که با این مقررات برگزار شده، می‌توان تا حدی درباره نتایج آن‌ها قضاوت کرد.

طبیعی است که هر کسی فوتبال را به شیوه خودش می‌بیند و تحلیل می‌کند و شاید همین موضوع باعث شده فوتبال محبوب‌ترین ورزش جهان باشد. فرقی نمی‌کند چه تیم‌هایی بازی کنند، در نهایت هم در کنگو مسابقه را تماشا می‌کنند و هم در آلاسکا یا مالدیو درباره آن نظر می‌دهند.

* یک قانون فوق‌العاده؛ بهترین قانون جدید

بدون هیچ تردیدی باید گفت قوانین جدید به سود فوتبال، تماشاگران حاضر در ورزشگاه و بینندگان تلویزیونی هستند. احتمالاً تأثیرگذارترین قانون، همان قانونی است که می‌گوید بازیکنی که درخواست ورود تیم پزشکی را داشته باشد، باید یک دقیقه بیرون زمین بماند.

این قانون نه‌تنها باعث شده صحنه‌هایی که بازیکنان روی زمین غلت می‌زدند و دقایق زیادی برای درمان تلف می‌شد کمتر شود، بلکه تقریباً به‌طور کامل روش وقت‌کشی از طریق مصدومیت‌های ساختگی را از بین برده است.

احتمالاً متوجه شده‌اید که حالا بازیکنانی که روی زمین افتاده‌اند، وقتی داور از آن‌ها می‌پرسد آیا به تیم پزشکی نیاز دارند یا نه، تقریباً همگی پاسخ منفی می‌دهند. دلیلش هم روشن است؛ آن‌ها نمی‌خواهند تیم‌شان برای مدتی با یک نفر کمتر بازی کند.

هر بازیکنی که پاسخ مثبت بدهد، باید دست‌کم یک دقیقه بیرون زمین بماند. این قانون فقط خوب نیست، فوق‌العاده است. به نظر من بهترین قانون جدید همین است.

* حتی مربیان هم برای عجله در تعویض به بازیکنانشان هشدار می‌دهند

پیش از این تورنمنت، به‌خصوص در دقایق پایانی مسابقات، روند تعویض‌ها یکی از آزاردهنده‌ترین صحنه‌های فوتبال بود. بازیکنان هنگام خروج از زمین طوری حرکت می‌کردند که انگار به سمت صندلی اعدام می‌روند! حتی حاضر بودند برای وقت‌کشی کارت زرد هم بگیرند.

اما حالا دیگر چنین چیزی وجود ندارد. بعضی تعویض‌ها آن‌قدر سریع انجام می‌شود که حتی کارگردان تلویزیونی هم فرصت نشان دادن آن را پیدا نمی‌کند، حتی زمانی که تیم تعویض‌کننده از حریف پیش است.

البته هنوز برخی بازیکنان اسیر عادت‌های قدیمی هستند و بابت آن هم تنبیه شده‌اند، حتی از سوی مربیان خودشان. نمونه‌اش اتفاقی بود که در پایان دیدار ایران و بلژیک رخ داد و سرمربی ایران از دست سعید عزت‌اللهی عصبانی شد.

* آیا صحنه‌های آزاردهنده و خسته‌کننده جام‌های جهانی قبلی را به یاد دارید؟

همین موضوع درباره پرتاب اوت‌ها نیز صدق می‌کند. حالا بازیکن باید حداکثر ظرف پنج ثانیه پس از در دست گرفتن توپ، اوت را اجرا کند؛ فرقی هم ندارد تیمش جلو باشد یا عقب.

به یاد دارید بازیکنی توپ را برمی‌داشت، وانمود می‌کرد قصد پرتاب دارد، سپس آن را به هم‌تیمی‌اش می‌داد و او هم وقت را تلف می‌کرد؟ چنین صحنه‌هایی تقریباً به تاریخ پیوسته‌اند.

در همین راستا، آیا حتی یک صحنه از این جام جهانی به یاد دارید که در آن دروازه‌بانی در دقایق پایانی و در حالی که تیمش جلو بود، توپ را بگیرد، روی زمین بخوابد و چند ثانیه وقت تلف کند؟

فکر می‌کنم فقط یک بار کرنری به دلیل نگه داشتن بیش از حد توپ توسط دروازه‌بان اعلام شد. اما ارزش این قانون بیشتر در جنبه پیشگیرانه آن است؛ جلوگیری از وقت‌کشی، نه تولید کرنرهای بیشتر.

* کولینا سال‌ها قبل «قانون پرستیانی و وینیسیوس» را اجرا کرده بود: «چیزی برای پنهان کردن دارید؟»

قانون «پرستیانی و وینیسیوس» که برای بازیکنانی که هنگام درگیری یا بحث دهان خود را با دست می‌پوشانند کارت قرمز در نظر گرفته، تاکنون اجرا شده است.

آلمیرون، بازیکن پاراگوئه، در دیدار برابر ترکیه به همین دلیل اخراج شد. ابراهیموویچ از این قانون خشمگین است، اما توضیح نداده که اگر بازیکنان اجازه داشته باشند در حالی که دهان خود را پوشانده‌اند صحبت کنند، چه منفعتی برای فوتبال خواهد داشت.

اگر حرفی نمی‌زنید که مستحق مجازات باشد، نیازی به چنین حرکتی ندارید. اما اگر می‌خواهید چیزی را پنهان کنید، همان کاری را انجام می‌دهید که پرستیانی و آلمیرون انجام دادند.

واکنش دسته‌جمعی بازیکنان ترکیه هم جالب بود. آن‌ها به محض دیدن این حرکت از آلمیرون، درست مانند زمانی که هند واضحی در محوطه جریمه رخ می‌دهد، به داور اعتراض کردند. این نشان می‌داد که از قانون جدید کاملاً آگاه هستند.

کولینا سال‌ها پیش این قانون را برای داوران وضع کرده بود. او در یکی از کلاس‌های آموزشی، تصویری از داوری نشان داد که هنگام ارتباط در زمین، دستش را جلوی دهانش گرفته بود.

کولینا آن زمان گفته بود: «هر کسی چنین کاری انجام دهد، تنبیه خواهد شد. مگر چیزی برای پنهان کردن دارید که در زمین دهان خود را می‌پوشانید؟ من چنین حرکتی را نمی‌پذیرم.» اکنون همین نگاه درباره فوتبالیست‌ها نیز اعمال می‌شود.

* آیا وقفه‌های استراحت مشکل‌ساز هستند چون به سود تیم‌های کوچک‌اند؟

قانونی که به اتاق VAR اجازه می‌دهد کرنر اشتباه اعلام‌شده از سوی داور را لغو کند نیز بسیار خوب است. با این حال نمی‌فهمم چرا اگر یک کرنر در زمین دیده نشود و اشتباهاً ضربه دروازه اعلام شود، کمک‌داور ویدیویی اجازه مداخله ندارد.

و می‌رسیم به وقفه‌های نوشیدن آب؛ موضوعی که ابتدا کلوپ و حالا لیونل اسکالونی را عصبانی کرده است. اسکالونی معتقد است این قانون به سود تیم‌های کوچک است.

پس مشکل بزرگ این است که تیم‌های بزرگ این بار امتیاز ویژه‌ای دریافت نمی‌کنند؟ زمانی که تعداد تعویض‌ها از دو یا سه به پنج رسید، چه تیم‌هایی بیشترین سود را بردند؟ مگر نه اینکه تیم‌های بزرگ با فهرست‌های پرستاره و عمیق‌تر بیشترین بهره را بردند؟ پنج تعویض برای کدام تیم مفیدتر است؛ فرانسه و انگلیس یا اردن و کیپ‌ورد؟

این هم یکی دیگر از اعتراض‌هایی است که به‌مرور زمان از بین خواهد رفت؛ درست مانند مخالفت‌هایی که در گذشته با VAR وجود داشت و هنوز هم گاهی شنیده می‌شود. از نظر تئوری VAR هم می‌توانست به ضرر تیم‌های بزرگ باشد، اما یک مزیت بزرگ داشت و دارد؛ همان مزیتی که قوانین جدید جام جهانی دارند: همه آن‌ها در خدمت فوتبال هستند.

دن اودریا- نشریه گولازو