به گزارش ورزش سه، سایت نوتیسیاس مکزیک در گزارشی به حضور تیم ملی ایران در تیخوانا پرداخته و نوشته است که ملی‌پوشان در مدت اقامت خود در شهر تیخوانا، رابطه‌ای ویژه با مردم این شهر مکزیکی برقرار کرده‌اند و استقبال گرم از سوی هواداران و رفتار صمیمانه بازیکنان باعث شده تیخوانا برای کاروان ایران به خانه‌ای دوم تبدیل شود:

در شرایطی که تنش‌های ایران و آمریکا بار دیگر به دلیل تحولات تنگه هرمز در صدر اخبار بین‌المللی قرار گرفته، در مرز مکزیک و آمریکا داستانی کاملاً متفاوت در حال رقم خوردن است. در شهر تیخوانا، فوتبال موفق شده کاری را انجام دهد که سیاست به ندرت از عهده آن برمی‌آید: نزدیک کردن مردمانی از فرهنگ‌ها، زبان‌ها و ملیت‌های مختلف.

تیم ملی ایران پس از انجام دومین مسابقه خود در جام جهانی بار دیگر به تیخوانا بازگشت و بار دیگر با استقبال جامعه‌ای روبه‌رو شد که این تیم را همچون بخشی از خود پذیرفته است. آنچه در ابتدا تنها میزبانی یک شهر از تیم ملی ایران بود، حالا به رابطه‌ای مبتنی بر محبت، احترام و همزیستی میان هواداران ایرانی و مکزیکی تبدیل شده است.

* تیم ملی ایران در تیخوانا خانه دوم خود را پیدا کرده است

بازگشت تیم ملی ایران توسط خود این تیم در شبکه‌های اجتماعی با پیامی کوتاه اما معنادار اعلام شد: «دوباره در خانه».

این جمله به خوبی رابطه‌ای را توصیف می‌کند که از زمان ورود ایران به جام جهانی میان تیم ملی و شهر مرزی تیخوانا شکل گرفته است. بازیکنان در هفته‌های اخیر بارها از مهمان‌نوازی مردم این شهر قدردانی کرده‌اند.

موضوع فقط محل اقامت یا امکانات تمرینی نیست. بازیکنان ایرانی در تیخوانا جامعه‌ای را یافته‌اند که هر روز همراه آن‌هاست، مقابل هتل انتظارشان را می‌کشد و حمایت خود را به شکل مستمر نشان می‌دهد.

* حمایتی فراتر از فوتبال

برای بسیاری از هواداران، حمایت از تیم ملی ایران فقط به مسائل ورزشی محدود نمی‌شود و جنبه‌ای انسانی نیز دارد. الخاندرو، یکی از هوادارانی که به طور مرتب برای حمایت از بازیکنان حضور پیدا می‌کند، می‌گوید: «این حمایت، قدردانی از بازیکنانی است که با وجود مشکلات شخصی متعدد و شرایطی که کشورشان با آن روبه‌رو است، تلاش بزرگی انجام داده‌اند.»

همین نزدیکی میان بازیکنان و هواداران باعث شده تیم ملی ایران به یکی از محبوب‌ترین تیم‌ها در میان دنبال‌کنندگان جام جهانی در تیخوانا تبدیل شود.

* پیام صلحی که در دو سوی مرز بازتاب یافت

تیم ملی ایران پیش از ترک لس‌آنجلس، پیامی را در رختکن خود به جا گذاشت که توجه بسیاری از هواداران و ناظران را جلب کرد. آخرین جمله این پیام، روحیه‌ای را که بازیکنان قصد انتقال آن را داشتند به بهترین شکل خلاصه می‌کرد: «امیدواریم صلح، احترام و دوستی میان همه ملت‌ها برقرار باشد.» 

به نظر می‌رسد همین پیام امروز در رابطه میان هواداران ایرانی و مکزیکی نیز نمود پیدا کرده است.

* اتحاد ایرانی‌ها و مکزیکی‌ها در جام جهانی

هر روز مقابل هتل محل اقامت تیم ملی ایران در تیخوانا، صحنه‌ای مشابه تکرار می‌شود. ده‌ها نفر برای استقبال از بازیکنان یا بدرقه آن‌ها جمع می‌شوند تا امضا بگیرند یا عکس یادگاری ثبت کنند.در میان این افراد، هم هواداران مکزیکی دیده می‌شوند و هم اعضای جامعه ایرانی ساکن منطقه. 

فرید، یکی از هواداران ایرانی، در این باره گفت: «با صلح و عشق، همه ما برادریم. همه انسان‌ها برابر هستند. همه برادرند؛ ایرانی، مکزیکی یا هر ملیت دیگری.» صحبت‌های او بازتاب‌دهنده احساسی است که بسیاری از افراد حاضر در این تجمع‌ها با آن همدلی دارند؛ اینکه ورزش می‌تواند پلی میان فرهنگ‌های مختلف ایجاد کند.

* جام جهانی برای کسانی که بلیت ندارند

برای بسیاری از ساکنان تیخوانا، ارتباط نزدیک با یک تیم ملی حاضر در جام جهانی به تجربه‌ای منحصربه‌فرد تبدیل شده است. بازیکنان ایران معمولاً برای امضا دادن، خوش‌وبش با هواداران و گرفتن عکس یادگاری با افرادی که بیرون هتل منتظر می‌مانند، توقف می‌کنند.

سسیلیا یاماس، یکی از هواداران مکزیکی، می‌گوید: «احتمالاً این نزدیک‌ترین تجربه من به جام جهانی است؛ اینکه بتوانم از نزدیک با فوتبالیست‌های بین‌المللی و بازیکنان جام جهانی ملاقات کنم.» این فرصت باعث شده بسیاری از مردم، حتی بدون حضور در ورزشگاه‌ها، خود را بخشی از حال و هوای جام جهانی بدانند.

* وقتی یک تیم خارجی به محبوب محلی تبدیل می‌شود

رابطه میان تیم ملی ایران و هواداران تیخوانایی به سطحی رسیده که در رقابت‌های بین‌المللی کمتر دیده می‌شود. برخی از هواداران مکزیکی حالا تیم ملی ایران را به عنوان دومین تیم محبوب خود معرفی می‌کنند. آن‌ها گل‌های ایران را جشن می‌گیرند، تمرینات تیم را دنبال می‌کنند و با اشتیاق منتظر هر حضور عمومی بازیکنان هستند.

در دورانی که جهان با تنش‌های سیاسی و اختلافات بین‌المللی متعددی روبه‌رو است، تجربه تیم ملی ایران در تیخوانا نشان می‌دهد که ورزش همچنان یکی از قدرتمندترین ابزارهای ایجاد ارتباط میان ملت‌هاست. در اینجا، دور از دولت‌ها و مناقشات سیاسی، فوتبال توانسته دو ملت را حول ارزش‌هایی ساده اما جهانی گرد هم آورد؛ احترام، دوستی و عشق به بازی.