به گزارش "ورزش سه"، شاید بسیاری تصور می‌کردند که اتریش و الجزایر برای یک بازی آرام و بدون درگیری توافق خواهند کرد، چرا که یک تساوی، جایگاه هر دو تیم را در مرحله یک‌ شانزدهم تضمین می‌کرد، در حالی که شکست برای هر یک به معنای حذف بود. بنابراین، ریسک نکردن بهتر از حذف شدن بود. با این حال، ماجرا این‌طور پیش نرفت. اتریش برای کسب سه امتیاز به میدان رفت و حتی دو بار از حریف پیش افتاد. الجزایری‌ها بازی را به تساوی کشاندند و حتی گل سوم را هم به ثمر رساندند اما عملکرد قهرمانانه کالایجزیچ و ضربه سر او در دقیقه ۹۶، اتریش را در جام جهانی زنده نگه داشت.

هدف هر دو تیم مشخص بود: کسب امتیاز، وگرنه حذف می‌شدند. دقایق ابتدایی با احتیاط سپری شد، هرچند اتریش ابتکار عمل را در دست داشت. آرناتوویچ در دقیقه ۱۰ این بازی و پس از ضربه آرنج به گلوی ماندی، با کارت قرمز احتمالی مواجه شد، اتفاقی که برای او یک کارت زرد به همراه داشت اما می‌توانست به قیمت بسیار سنگین‌تری برایش تمام شود.

الجزایری‌ها با علم به این که تساوی چه معنایی داشت، برای دفاع از دروازه‌شان به میدان آمدند، در حالی که اتریشی‌ها با مالکیت توپ بی‌پایان خود، سعی در زدن گل پیروزی داشتند اما موفق نبودند. با این حال، پشتکار آنها سرانجام نتیجه داد، اگرچه با یک تاکتیک هجومی متفاوت.

توپ در میانه میدان به آلابا رسید و او یک پاس بلند عالی مستقیماً برای آرناتوویچ ارسال کرد. بن‌بوت، با تردید در خروج از دروازه (توپ پس از پاس مدافع، دو بار به زمین خورد و به بازیکن شماره هفت اجازه کنترل داد) مغلوب شد تا اتریش پیش بیفتد. تنها چند دقیقه بعد، لایمر فرصت داشت تا پس از ریباند در داخل محوطه جریمه، برتری را دوبرابر کند، اما این بار دروازه‌بان آفریقایی هوشیار عمل کرد.

اما اگر کسی بود که نمی‌خواست ببازد، او ابراهیم مازا بود. فوتبالیستی سرشار از استعداد که هر بار صاحب توپ می‌شود، اتفاقی رخ می‌دهد. این شماره ۲۲ الجزایر پاسی را در لبه محوطه جریمه دریافت کرد و با مهارتی بالا، سه بازیکن را دریبل زد و سپس شوت‌زنی کرد، هرچند توپ او به تور کنار دروازه برخورد کرد. شایبی نیز فرصتی داشت و به‌راحتی شوتی قدرتمند روانه کرد که تیر دروازه را به لرزه درآورد و دروازه اتریش را تکان داد.

نقش‌ها عوض شده بود و حالا این الجزایری‌ها بودند که دروازه حریف را محاصره کرده بودند. مازا فرصت دیگری برای به تساوی کشاندن بازی داشت، اما این بار اسلاگر وظیفه حفاظت از دروازه‌اش را بر عهده داشت. با این حال، این کار فایده چندانی نداشت، چرا که در همان حمله بعدی، تنها یک دقیقه پیش از پایان نیمه اول، بلغالی توپ سرگردانی را که پس از کرنر ارسالی محرز (که برای آن جنگیده بود) دفع شده بود، جمع کرد. او توپ را سانتر کرد، توپ برگشتی به خودش رسید، با یک حرکت عرضی از سابیتزر و آلابا گذشت و با شلیک خود، دروازه‌بان اتریش را مغلوب کرد تا نتیجه را به تساوی بکشاند.

رانگنیک که برای پیروزی در بازی مصمم بود، در بین دو نیمه سه تعویض انجام داد تا به سه امتیاز برسد. گل دوم اتریش به‌ سرعت و تنها ۱۰ دقیقه بعد به ثمر رسید. یک پاس بلند دیگر، این بار لایمر را در جناحین صاحب توپ کرد. او هوشمندانه از یار مستقیم خود عبور کرد تا مالکیت را حفظ کند و توپی زمینی به لبه محوطه جریمه فرستاد. سابیتزر با یک ضربه قدرتمند تک‌ضرب به توپ رسید و تیمش را پیش انداخت.

بار دیگر نوبت الجزایر بود که برای جلوگیری از حذف، دست به جبران بزند و این بار پاسخ آنها فوری‌تر بود. تنها پنج دقیقه زمان برد. عوار فرار فوق‌العاده‌ای از جناحین انجام داد، توپی زمینی فرستاد که از قلب محوطه جریمه عبور کرد و محرز آنجا بود تا به‌ راحتی کار را تمام کند و عملاً بازی را دوباره آغاز کند.

کمی بعد، زیوالد با یک شوت از راه دور که تنها چند سانتی‌متر با کنج بالای دروازه فاصله داشت، تا ثبت گل روز پیش رفت. با این حال، اتریش شروع به عقب‌نشینی کرد و به الجزایر اجازه داد تا در دقایق پایانی نبض بازی را در دست بگیرد. الجزایری‌ها می‌خواستند بسیار محتاط باشند، چرا که یک اشتباه می‌توانست تمام زحمات‌شان را بر باد دهد. بنابراین، آنها حملات خود را از عقب زمین و بدون کوچک‌ترین ریسک پایه‌ریزی می‌کردند، توپ را از سمتی به سمت دیگر می‌بردند و در صورت لزوم، عقب‌نشینی می‌کردند و دوباره شروع می‌کردند.

درست زمانی که به نظر می‌رسید بازی با تساوی به پایان می‌رسد، عوار با یک پاس درخشان محرز را صاحب توپ کرد و او با سانتر خود، گل سوم الجزایر را وارد دروازه کرد و اروپایی‌ها را از دور رقابت‌ها حذف کرد. یا حداقل این‌ طور به نظر می‌رسید. اما رانگنیک در وقت‌های تلف‌ شده کالایجزیچ را به زمین آورد و او گلی را به ثمر رساند که امیدهای اتریش در جام جهانی را زنده نگه داشت و در نهایت باعث حذف تیم ملی ایران از این مسابقات شد.