روزنامه فرهیختگان در مطلبی به تبعات ادعاهای یک نماینده مجلس پرداخته است.

در این مطلب آمده است: در روزهای اخیر در کنار حاشیه سازی هایی که در مورد رأی شعام و نظر رهبر معظم انقلاب در مورد مذاکره مطرح می شود، شائبه ای خطرناک در حال انتشار است؛ شائبه ای که مدعی است پای کودتایی درون ساختار سیاسی در میان است. این قبیل ادعاها بیش از آنکه پای در واقعیت داشته باشند، ناشی از یک نزاع سیاسی هستند؛ چراکه این اظهارات از جانب افرادی منتشر می شود که سابقه روشنی در فحاشی و تهمت علیه مقامات و مسئولان کشور داشتند.

به تازگی اما مشابه این اظهارنظر از جانب یکی از نمایندگان مجلس[محمود نبویان] طرح شده که مقامی رسمی در ساختار حکمرانی دارد و طبیعی است طرح آن بدون ارائه ادله روشن و سند، نه تنها به فضای افکار عمومی کشور و اعتماد مردم آسیب می زند، بلکه می تواند نتایجی منفی برای ایران به همراه داشته باشد. این قبیل اظهارات در فضای بی اعتمادی ایجاد شده، مدیریت کشور در حال جنگ را با بحران مواجه می کند. طبیعی است طرح چنین ادعاهایی می تواند برای شخص مطرح کننده این اظهارات، تبعات حقوقی به همراه داشته باشد.

واژه کودتا در لغت نامه دهخدا به معنای برانداختن حکومت با استفاده از قوای نظامی است. در واقعیت این واژه برای انجام هرگونه اقدامی که فروپاشی از درون را ممکن کند به کار می رود. این واژه در موقعیت های دیگری نیز به کار می رود، برای مثال اتفاقی که در دی ماه در ایران رخ داد از نگاه برخی کارشناسان و تحلیلگران نوعی شبه کودتا به شمار می رفت که تلاش داشت با طراحی سرویس های امنیتی خارجی و استفاده از خشونت بی پایان، ساختار را سرنگون کند.

البته به این دلیل نام این اتفاق کودتا گذاشته می شود که مدل اجرای آن در خیابان به مدل های کودتا، شباهت زیادی داشت. به این دلیل که ساختارهای نظامی در ایران مردم نهادند و ارتباطشان هم با حکمرانی درهم تنیده است، فرض تحقق کودتا در ایران از محالات است.

این روزها اما این واژه به راحتی خرج می شود، بدون آنکه به ابعاد و تبعات اجتماعی و سیاسی آن توجه شود. بعد از آنکه رهبر انقلاب اعلام کردند نظر دیگری در خصوص مذاکرات داشتند و پس از آنکه در رسانه ها منتشر شد که قاطبه اعضای شعام به تفاهم نامه رأی مثبت دادند، برخی از سر دلسوزی و برخی دیگر از سر تسویه حساب های سیاسی، این خط را دنبال کردند که تفاهم نامه به رهبر انقلاب، تحمیل شده است.

این ادعاها در فضاهای رسانه ای مدام بازنشر می شد تا آنجا که به تازگی یکی از نمایندگان مجلس شائبه کودتا در نظام سیاسی را مطرح کرده است. این ادعا چند خطای روشن با خود به همراه دارد:

اول: اگر پیش ازاین ادعای خطا از جانب افراد و چهره هایی مطرح می شد که صرفاً یک بلاگر سیاسی یا پروژه بگیر رسانه ای بودند، حالا از جانب یک نماینده مجلس مطرح می شود و به نوعی این شائبه خطرناک را در اذهان عمومی تقویت می کند. سؤالی دراین رابطه قابل طرح است، این که فرد مطرح کننده این ادعا استدلالی قابل استناد برای آنچه مطرح کرده دارد یا خیر؟

دوم: طرح موضوع کودتا به معنای آن است که اقدامی خلاف منافع ملی از جانب دستگاه نظامی یا مسئولان سیاسی در حال رقم خوردن است. اگر آنچه مطرح می شود از سوی ناآگاهی و بی اطلاعی باشد باید فرد را آگاه کرد که متوجه هزینه اظهاراتش باشد؛ اما اگر آگاهانه و با توجه به معنای آن مطرح می شود، تهمتی نابخشودنی است که تبعات آن تنها متوجه فضای سیاسی داخلی کشور نمی شود.

سوم: به نظر می رسد کسانی که شعام را به تمرد از نظر رهبری محکوم می کنند، پیام رهبر معظم انقلاب را به درستی متوجه نشده اند. رهبر معظم انقلاب ضمن آنکه اعلام کردند نظر دیگری داشتند، صراحتاً اعلام کردند از باب تعهد رییس جمهور و سایر اعضا در پاسداشت حقوق ملت ایران و جبهه مقاومت و قبول مسئولیت، اجازه صادر کردند. این متن روشن می کند اتفاقی خلاف نظر قانون رخ نداده و رهبر انقلاب نیز با تعهد رییس جمهور و سایر اعضا، نظر شعام و شخص رییس جمهور را اولویت دادند. بر این مبنا طرح ادعایی مثل تمرد و عدول از فرمان رهبری بلاموضوع است.

چهارم: فرد مطرح کننده این ادعا گویی متوجه نیست که این اظهارات را در چه موقعیتی مطرح می کند؟ یکی از کارویژه های اصلی دشمن در جنگ، رقم زدن فروپاشی از درون بود و پس از آنکه هدف محقق نشد، طرح ادعاها و اخبار دروغ را برای ایجاد فضای بی اعتمادی و تضعیف رابطه حکمرانان با یکدیگر و مردم را کلید زد. طرح چنین ادعاهایی تکمیل کننده پازل دشمن است آن هم در شرایطی که حکمرانان، سیاست مداران و نظامیان در خط مقدم جنگ قرار دارند و فشارهای خارجی روی آنان نیز کم نیست. تعمیم این نگاه و برداشت خطا به فضای عمومی جامعه هم به مثابه سمی مهلک عمل می کند که اعتماد مردم به حکمرانان را می سوزاند، توهم توطئه را در آن ها تقویت می کند و شکاف میان مردم و مسئولان را تقویت می کند؛ آن هم در شرایطی که دشمن به دنبال تضعیف اعتماد مردم برای هموارکردن راه برای زدن ضربه نهایی است.

پنجم: انتظار می رود نمایندگان مجلس و افرادی که تریبونی دارند متوجه هزینه ادعاهایی که مطرح می کنند باشند و به این واقعیت توجه داشته باشند که کشور هنوز با چالش های بزرگی مواجه است و دشمن هنوز در کمین است. آنچه باید به آن اشاره کرد این است که اگر برخی از این افراد راه وروش چگونگی طرح انتقاد را به گونه ای که روان مردم را دست کاری نکند و به منافع ملی ضربه نزند، نیاموخته اند، بهتر است سخن نگفتن را نیز امتحان کنند. این خط آشنا، بیش از هر گروه سیاسی و جناحی، ایران را به سمت نابودی می کشاند.