به گزارش "ورزش سه"، در ۱۹ سالگی، مهاجمی که به عنوان یکی از آینده‌دارترین فوتبالیست‌های جوان جهان وارد رئال مادرید شد، خونسردی‌ای از خود نشان می‌دهد که حتی در برزیل هم تعجب‌برانگیز است. قرض داده شدن او به لیون، ثبات، اعتماد به‌ نفس و شم گلزنی‌اش را پس از شروعی دشوار در اسپانیا بازگرداند و در تیم ملی تحت هدایت کارلو آنچلوتی جهش قابل‌ توجهی در بلوغش داشته است. در حالی که بخش بزرگی از هواداران برزیلی خواستار بازی کردن او برای دقایق بیشتری در جام جهانی هستند، او اصرار دارد که فقط به یک چیز اهمیت می‌دهد: این که وقتی مربی به او نیاز دارد، آماده باشد.

پشت میکروفون، او با آرامشی فراتر از سن خود صحبت می‌کند، کلماتش را با دقت انتخاب می‌کند، هرگز خواستار جایگاهی نمی‌شود و بلوغی را از خود بروز می‌دهد که فشاری را که از ۱۶ سالگی تحمل کرده است، نقض می‌کند. اعضای تیم ملی برزیل می‌گویند: «او یکی از خوش‌شانس‌ها در اینجاست. جوانی باهوش و بسیار بالغ است که بالاخره آرامشی را که برای کنترل احساساتش نیاز داشت، پیدا کرده است.» این نحوه مدیریت وضعیت در کنفرانس مطبوعاتی قبل از بازی مقابل نروژ مشهود بود که او یکی از قابل‌ توجه‌ترین جملات تمام دوران اردوی تمرینی را بر زبان آورد.

او تأیید کرد: «من مثل یک نوزاد می‌خوابم. بسیار آرام. می‌خواهم با خدا صحبت کنم و در آرامش باشم. خدا قبلاً به من گفته است که چرا اینجا هستم: برای این که نشان دهم آندریک کیست و چه کسی کنار من است.» او یاد گرفته است که با رقابت زندگی کند، بدون ناامیدی صبر کند و کاملاً به تصمیمات آنچلوتی اعتماد داشته باشد.

او در طول کنفرانس مطبوعاتی توضیح داد: «سرمربی کاری را که برای اندریک بهتر است انجام نمی‌دهد، او کاری را انجام می‌دهد که برای برزیل بهتر است.» این موضوع را روشن کرد که قصد ندارد وارد بحث درباره این که چه کسی فیکس خواهد بود، بشود و قطعاً استدلال‌های زیادی دارد. مقابل ژاپن، او بازی را از روی نیمکت متحول کرد، در هر دو گل مشارکت داشت و بار دیگر فشار برای این که نقش برجسته‌تری در مرحله یک‌ هشتم داشته باشد را افزایش داد.

اندریک اظهار داشت: «بازی مقابل ژاپن فوق‌العاده بود چون انتظار نداشتم در آن لحظه وارد زمین شوم. با خدا صحبت کردم و درخواست آرامش کردم چون روی نیمکت نشسته بودم و منتظر فرصتم بودم. وقتی به رختکن رفتیم، سرمربی به من گفت آرام باشم چون قرار بود وارد زمین شوم.» این مربی ایتالیایی اولین کسی بود که وقتی او به رئال مادرید رسید از او خواست صبور باشد و حالا دوباره در تیم ملی زمان بازی او را مدیریت می‌کند. اندریک نه تنها این نقش را می‌پذیرد، بلکه با آرامش کامل از آن استقبال می‌کند.

این بازیکن مدعی شد: «در اولین فصلم در رئال مادرید، او همیشه به من می‌گفت آرام بمانم، که لحظه من فرا خواهد رسید. من همیشه ایمان داشتم چون سرمربی یکی از بهترین مربیان تاریخ است و دقیقاً می‌داند چه کار می‌کند.» و حالا بازی مقابل نروژ از راه می‌رسد… با یک غیبت دیگر که کارلو را مجبور می‌کند ترکیب اصلی را تغییر دهد و اندریک که هنوز هم وسواس ترکیب اصلی را ندارد، می‌تواند به عنوان مهاجم نوک، مهاجم کاذب یا وینگر بازی کند، همان‌طور که در طول فصل انجام داد و اطمینان می‌دهد که هر تصمیمی از سوی کادر فنی را خواهد پذیرفت. تنها چیزی که او را نگران می‌کند، آماده بودن در زمانی است که فرصت فرا می‌رسد.