به نقل از اطلاعات آنلاین از scitechdaily، یک روز بدون غذا ماندن سخت است اما 5 سال بدون غذا ماندن غیرممکن به نظر می رسد. با این حال، ایزوپودهای غول پیکر به اندازه یک توپ بسکتبال که نوعی خرخاکی و از سخت پوستان ساکن در اعماق دریا هستند به طور معمول می توانند برای سال ها مابین وعده های غذایی زنده بمانند.

این تناقض آشکار مدت هاست که دانشمندان را متحیر کرده است. چگونه حیوانی که به چنین اندازه های چشمگیری می رسد می تواند در اعماق اقیانوس رشد کند؛ جایی که مواد مغذی کمیاب و فرصت های تغذیه غیرقابل پیش بینی است؟

یک گروه تحقیقاتی از مؤسسه اقیانوس شناسی آکادمی علوم چین (IOCAS) تصمیم گرفتند به دنبال پاسخ به این پرسش بروند. آنها با استفاده از تجزیه و تحلیل های مولتیومیک و آزمایش های عملکردی دریافتند که ایزوپودهای اعماق دریا یک معده بزرگ ذخیره سازی غذا را با نرخ متابولیسم پایه بسیار پایین (BMR) ترکیب می کنند، در نتیجه می توانند دوره های طولانی گرسنگی را تحمل کنند.

برای این مطالعه، محققان دو گونه ایزوپود را که در اعماق مختلف زندگی می کردند، بررسی کردند: گونه Bathynomus jamesi در اعماق 898 متری و Bathynomus doederleini از اعماق 300 متری دریا. محققان با ترکیب ژنومیک مقایسه ای با تجزیه و تحلیل آناتومی، فیزیولوژی، رفتار و باکتری های های مرتبط، یک الگوی بقا را شناسایی کردند که به عنوان "افزایش درآمد و کاهش هزینه ها" در پاسخ به غذای محدود توصیف می شود.

در ایزوپودهای اعماق دریا، معده حدود دو سوم بدن را اشغال می کند که نسبت به معده گونه های مرتبط از آب های کم عمق یا زیستگاه های جزر و مدی دارای اندازه بسیار بزرگ تری است. هنگامی که معده مملو از غذا و دارای مخلوطی از ذرات ریز آسیاب شده و شدت هضم شده باشد، آن را به صورت توده ای گِل مانند با جمعیت باکتری های گوارشی نسبتا اندکی مانند Firmicutes نگه می دارد. در عوض این توده غذایی سرشار از کلامیدیا است که با ذخیره چربی مرتبط است.

این ویژگی ها با یکدیگر نشان می دهند که ایزوپودهای اعماق دریا ممکن است هر زمان که غذا در دسترس باشد، وعده های غذایی بزرگ بخورند سپس نرخ متابولیسم پایه بسیار پایین یا BMR خود را به شدت کاهش داده و به مواد غذایی ذخیره شده اجازه هضم و استفاده آهسته در دوره های طولانی مدت را دهند.

جیانبو یوان ، محقق ارشد این پژوهش گفت: "کار ما نه تنها رمزگشایی از رمز و راز تحمل گرسنگی فوق العاده طولانی در ایزوپودهای اعماق دریا است، بلکه الگوی مهمی ارائه می کند برای درک این که چگونه زندگی رشد و بقا را در محیط های شدید متعادل می کند."