محمدمهدی زارع دو فصل قبل یکی از پدیده های فوتبال ایران بود؛ مدافعی جوان که عملکرد درخشانش باعث شد چندین باشگاه بزرگ، از جمله پرسپولیس، برای جذب او وارد رقابت شوند. با این حال، در اتفاقی غیرمنتظره راهی فوتبال روسیه شد و به اخمت گروزنی پیوست؛ انتقالی که برخلاف انتظار، فرصت زیادی برای بازی در اختیارش قرار نداد و او بیشتر فصل را روی نیمکت سپری کرد.

حالا پرسپولیس سرانجام موفق به جذب زارع شده، اما این انتقال از همان ابتدا با ابهامات زیادی همراه است. شهاب زندی، مدیرعامل باشگاه نساجی، مدعی شده که پرسپولیس تنها برای دریافت رضایتنامه این مدافع حدود 900 هزار دلار پرداخت کرده؛ رقمی بسیار سنگین برای بازیکنی که در یک سال گذشته عمدتاً نیمکت نشین بوده و دقایق بازی محدودی داشته است.

البته کمتر کسی در استعداد و کیفیت فنی محمدمهدی زارع تردید دارد و او همچنان یکی از آینده دارترین مدافعان فوتبال ایران محسوب می شود. اما سؤال اصلی اینجاست که آیا پرداخت چنین مبلغی برای رضایتنامه بازیکنی که یک فصل کم فروغ را پشت سر گذاشته، از نظر اقتصادی و فنی منطقی است؟

این انتقال بار دیگر نگاه ها را به سیاست های نقل وانتقالاتی پرسپولیس معطوف کرده است؛ جایی که مشخص نیست بر چه اساسی حاضر شده اند برای جذب مدافعی که طی یک سال اخیر بیشتر نیمکت نشین بوده، چنین هزینه سنگینی پرداخت کنند. اگر رقم مطرح شده صحت داشته باشد، مدیران پرسپولیس باید توضیح دهند منطق این سرمایه گذاری چیست و چرا چنین مبلغی برای رضایتنامه یک بازیکن هزینه شده است.