صحبت های جدید امیر قلعه نویی آن هم بعد از حذف از جام جهانی 48 تیمی به گونه ای است که گویی همه اشتباه می کنند. او می گوید: ایثار کردم که با 30 میلیارد تومان سرمربی تیم ملی شدم و در ادامه خودش را با مربیان لیگ برتری مقایسه می کند و می گوید آنها درآمد بیشتری دارند.

قلعه نویی در شرایطی اسفند ماه سال 1401 به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شد که در 10 سال قبل از آن جامی به دست نیاورده بود. او آخرین بار در فصل 92-91 با استقلال قهرمان شد. این انتخاب همان زمان هم زمان با انتقادهایی همراه بود اما او ایثار کرد و هدایت تیم ملی را برعهده گرفت.

قلعه نویی رقم قراردادش را می گوید اما نمی گوید تنها هدف زندگی اش که می خواست به آن برسد نشستن روی نیمکت تیم ملی در جام جهانی بود. او البته نمی گوید که در زندگی اش به عنوان بازیکن و مربی به همه چیز رسیده و شاید اگر همین 30 میلیارد را هم نمی دادند باز هم سرمربی تیم ملی شد. اگر 30 میلیارد کم بوده چرا قلعه نویی پذیرفته سرمربی تیم ملی شود؟ چرا ایثار کرده و حالا منتش را سر مردم می گذارد؟

او البته که ایثار نکرده است. آرزوی هر فردی است که روی نیمکت تیم ملی کشورش بنشیند و آرزوی هر مربی ای است که در جام جهانی حضور داشته باشد. حالا هم که قرارداد قلعه نویی رو به اتمام است او می تواند دوباره ایثار نکند و با رها کردن سرمربیگری تیم ملی به لیگ برتر برگردد و همان پولی که خودش می گوید حقش است را بگیرد.

اینکه قلعه نویی تا این حد علاقه دارد خودش را با کی روش مقایسه کند نیز عجیب است. آیا اگر کی روش هر کاری بدی کرده - که انجام داده- مجوزی برای قلعه نویی است که او هم اشتباه کند؟ اینکه کسی به کی روش ایرادی وارد نکرده - که وارد کرده اند- به این معناست که قلعه نویی خودش را مجاز بداند پاداش ننوشته در قراردادش را بگیرد؟

کی روش بندی در قراردادش داشت که به موجب آن 10 درصد پاداش صعود به جام جهانی را می گرفت. قلعه نویی این بند را نداشت و وقتی از این ماجرا مطلع شد به فدراسیون فوتبال فشار آورد. در نهایت مهدی تاج، با برگزاری دو جلسه، اعضای هیئت رییسه را مجاب کرد که این پول پرداخت شد.

ابتدا صحبت از یک میلیون دلار برای شخص امیر قلعه نویی بود که البته در ادامه به 800 هزار دلار رسید. 800 هزار دلار برای جام جهانی 48 تیمی که سهمیه آسیا برخلاف ادوار گذشته 8.5 سهمیه بود نه 4.5 تیم. حتماً پاداش 800 هزار دلاری که در زمان تصویب با رقم 175 هزار تومان محاسبه شده و معادل ریالی آن 140 میلیارد تومان می شود، هم در قالب ایثار قرار می گیرد و گرنه کار بزرگ او شایسته پاداش بیشتری است و او ایثار کرده که این رقم را پذیرفته است.

قرارداد باید با پاداش تناسب داشته باشد و طبق قوانین قلعه نویی می توانست 7 برابر حقوق ماهیانه پاداش بگیرد. قرارداد او 30 میلیارد در سال 2.5 میلیارد تومان در ماه بوده و او و در مجموع می توانست 17.5 میلیارد تومان به عنوان پاداش دریافت کند.

قلعه نویی اما این را هم دستاوردی برای خودش می داند و می گوید پس چرا امارات به جام جهانی صعود نکرد؟ تا این حد عجیب و غیر قابل باور. او که تاکنون 700 هزار دلار از پاداشش را گرفته این پول را حق طبیعی خوش و اعضای تیم ملی می داند و می گوید: این پولی است که خودمان درآوردیم. همین قدر عجیب و غیر قابل باور.

واقعیت این است که امیر قلعه نویی با بد دفاع کردن، خودش و تیم نخبه اش را به گوشه رینگ می بَرد. او خوب حرف نمی زند و همین موضوع حاشیه های اطراف تیم ملی را بیشتر کرده است.