یک نشریه آمریکایی در تحلیلی به تحولات اخیر تنگه هرمز و پیامدهای آن برای نظم دریایی جهان پرداخت و نوشت: یکی از قدیمی ترین اصول سیاست خارجی آمریکا، یعنی تضمین آزادی کشتیرانی، اکنون با آزمونی جدی روبه رو شده است.

به نقل از فارن پالسی، از زمان نبردهای آمریکا با دزدان دریایی باربری در اوایل قرن نوزدهم، واشنگتن همواره آزادی عبور و مرور کشتی ها و باز ماندن مسیرهای دریایی برای تجارت جهانی را از اصول ثابت سیاست خارجی خود می دانست. با این حال، تحولات اخیر در تنگه هرمز نشان می دهد این اصل بیش از هر زمان دیگری در معرض چالش قرار گرفته است.

این نشریه با اشاره به تفاهم اولیه میان ایران و آمریکا پس از درگیری های نظامی اخیر، می نویسد واگذاری نقش پررنگ تر به تهران در تعیین سازوکار اداره و ارائه خدمات دریایی در تنگه هرمز، ابهام هایی ایجاد کرده که از نگاه ایران به معنای به رسمیت شناخته شدن نقش محوری این کشور در مدیریت این آبراه راهبردی است.

این نشریه معتقد است همین ابهام، در کنار پیشنهادهای دونالد ترامپ برای دریافت عوارض از کشتی های عبوری، اصل آزادی کشتیرانی در آبراه های بین المللی را با چالش مواجه کرده است.

در ادامه این تحلیل ادعا شده است که نه ایران و نه ایالات متحده تاکنون کنوانسیون حقوق دریاهای سازمان ملل را تصویب نکرده اند و به همین دلیل، بحران هرمز صرفاً یک اختلاف دوجانبه نیست، بلکه می تواند به الگویی برای سایر گذرگاه های راهبردی جهان تبدیل شود؛ الگویی که در آن کشورها یا بازیگران منطقه ای نیز به دنبال اعمال کنترل یا دریافت عوارض از مسیرهای حیاتی کشتیرانی باشند.

این نشریه همچنین تأکید می کند رقابت های ژئوپلیتیکی و رویکرد مبتنی بر بازی با حاصل جمع صفر دیگر تنها به دریاها محدود نیست و اکنون حوزه هایی مانند فضا، قطب شمال و منابع مشترک جهانی را نیز دربر گرفته است؛ حوزه هایی که خلأ قواعد بین المللی و رقابت قدرت های بزرگ، احتمال بروز تنش های تازه را افزایش داده است.

این رسانه آمریکایی در بخش دیگری از تحلیل خود، کاهش همکاری های بین المللی در موضوعاتی همچون مقابله با تغییرات اقلیمی، مدیریت همه گیری ها و حفاظت از منافع عمومی جهانی را نشانه ای از فرسایش تدریجی نظم بین المللی پس از جنگ جهانی دوم توصیف می کند و معتقد است بحران تنگه هرمز تنها یکی از نمودهای این روند است.

این نشریه در پایان نتیجه می گیرد که اگر روند کنونی ادامه یابد، بحران هرمز می تواند فراتر از یک مناقشه منطقه ای، به هشداری درباره ورود جهان به دوره ای تازه از رقابت های قدرت محور و تضعیف قواعد مشترک بین المللی تبدیل شود؛ دوره ای که مدیریت بحران های جهانی را پیچیده تر و دشوارتر از گذشته خواهد کرد.