به نقل از ایسنا، شاهین آخوندزاده معاون تحقیقات و فناوری وزیر بهداشت در نشست خبری سی و دومین جشنواره تحقیقات و فناوری علوم پزشکی رازی که امروز شنبه 17 مردادماه در محل ستاد وزارت بهداشت برگزار شد، با اشاره به تفاوت دانشگاه های علوم پزشکی با دانشگاه های آکادمیک گفت: تفاوتی که ما با وزارتخانه های دیگر آکادمیک داریم، این است که ما وسط جنگ هم می توانیم تحقیق کنیم.

وی توضیح داد: وقتی بیمارستان آموزشی ما با تعداد زیادی مصدوم و مجروح ناشی از جنگ مواجه است، از همین عملکرد درمانی روی این مصدومین می توان کار تحقیقاتی انجام داد. بنابراین، دانشگاه های علوم پزشکی، به استثنای بخش علوم پایه که بخش کوچکی است، در بخش درمانی که شامل آموزش و پژوهش است، در وسط جنگ هم فعال بوده اند.

معاون تحقیقات و فناوری وزیر بهداشت در ادامه با اشاره به بمباران لامرد در استان فارس گفت: هم اکنون شواهدی وجود دارد که بمباران لامرد با فسفر بوده است. تحقیقی انجام گرفته است و ان شاءالله بتوانیم این را در مجامع بین المللی منتشر کنیم و مظلومیت افراد غیرنظامی را نشان دهیم، چراکه در این بمباران به یک شهر کوچک حمله شده و در حقیقت افراد غیرنظامی مورد اصابت بمب ها و بمبچه هایی قرار گرفتند که آغشته به فسفر بود.

وی افزود: این تحقیق توسط پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران و با سفارش وزارت بهداشت انجام شده است. مستندات آن آماده شده و مقاله حاصل از آن به زودی برای انتشار به نشریات بین المللی ارسال می شود.

آخوندزاده درباره انجام تحقیقات مشابه درباره آثار بمباران در شهرهای دیگر اظهار کرد: تاکنون این تحقیق فقط در استان فارس انجام و مستند شده و مقاله اش آماده ارسال به مجامع بین المللی است و خوب است که در دنیا ثبت و به عنوان یک جنایت جنگی ارسال شود.

وی درباره انجام تحقیقات درباره آثار بمباران در شهرهای مختلف گفت: مشابه این مطالعه در استان بوشهر نیز انجام شده است و شواهدی از بمب های آغشته به فسفر در بوشهر نیز وجود دارد، ولی با شدت زیادتر در استان فارس بوده است.

معاون تحقیقات و فناوری وزیر بهداشت درباره آثار بمب های آغشته به فسفر نیز بیان کرد: این بمب ها اگر باعث مرگ نشوند، سبب مزمن شدن زخم می شوند و افرادی که ترکش های کوچک از این نوع بمب به آنها اصابت شده، زخم های طولانی مدت پیدا کردند.

وی در مورد صدمات ناشی از این نوع بمباران گفت: صدمات ناشی از فسفر طولانی مدت است، یعنی به جای اینکه آن زخم در مدت 2 هفته بهبود پیدا کند، ممکن است بهبودی آن زخم 3 تا 4 ماه به طول بینجامد و یک زخم مزمن ایجاد کند.

آخوندزاده گفت: برای مثال، در استان فارس این نوع بمب موجب شهادت 2 نوجوان شد. این بمبچه ها به شیوه های مختلف عمل می کردند. برخی از آنها مجهز به نخ هایی بودند که با برخورد فرد و ایجاد ارتعاش موجب انفجار می شدند و این دو نوجوان نیز به همین شکل به شهادت رسیدند.

وی ادامه داد: برخی دیگر نیز در اثر ارتعاشات ایجادشده در زمین منفجر می شدند. در مواردی هم افراد، به دلیل ناآشنایی با این نوع بمب ها و به دلیل شباهت آنها به قوطی کنسرو، آنها را برمی داشتند که در نتیجه منفجر می شدند.

این مسئول تاکید کرد: استفاده از این نوع بمب به طور مشخص هدف غیرنظامی داشته و در آن منطقه تعداد زیادی از مردم غیرنظامی را به شهادت رسانده و همچنین باعث صدمات طولانی مدت شده است.

معاون تحقیقات و فناوری وزیر بهداشت درباره مقاله این تحقیق گفت: مقاله آماده است و این هفته به یک مجله بین المللی در همین حوزه بحث جنگ ارسال می شود. البته ممکن است مقاومت هایی باشد، چون در آن قید شده که این بمباران توسط آمریکا بوده است. ما سعی مان را می کنیم که آن را به سطح مجلات بین المللی ببریم.

وی افزود: گاهی اوقات بین سردبیران نشریات علمی دنیا وجدان های بیدار وجود دارد و خیلی از اوقات هم نیست. ممکن است مقاومت هایی برای انتشار این مقاله باشد، چرا که در مقاله به طور واضح تاکید شده که این بمباران توسط آمریکا انجام شده است.

آخوندزاده با اشاره به ظرفیت دانشگاه های علوم پزشکی برای انجام پژوهش در شرایط جنگی اظهار کرد: فرق ما با وزارت علوم این است که مصدومان در شرایط جنگی می توانند کیس ریپورت و مطالعه موردی باشند. همین موردی که در لامرد انجام گرفته و توسط بمب های آغشته به فسفر ایجاد شده است.

وی با بیان اینکه شرایط جنگی می تواند به موضوعی برای انجام مطالعات پزشکی و درمانی تبدیل شود، افزود: برای مثال، مراسمی که برای ارتحال رهبر شهید انجام گرفت، تعداد زیادی جمعیت از سراسر کشور در آن حضور داشتند و با توجه به جمعیت زیاد و گرمای هوا، سازماندهی و مدیریت این مراسم و مستندسازی آن از منظر مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی در دنیا اهمیت دارد.

این مسئول تصریح کرد: یکی از شاخص هایی که در این مراسم مورد توجه قرار گرفت، این بود که در این مراسم ما تعداد زیادی فرد با سکته قلبی داشتیم که احیا شدند و خوشبختانه 100 مورد سی پی آر (احیای قلبی) که انجام گرفته، موفق بوده و ما مرگ نداشتیم. همین موضوع یک گزارش علمی موفق در دنیاست.