به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از فیز، فشار خون بالا بی سروصدا به قلب، کلیه ها و مغز آسیب می رساند و به همین دلیل یکی از مهمترین تهدیدهای سلامتی است که می توان از آن جلوگیری کرد.

دو مکانیسم زیست شناختی به مدت چند دهه به عنوان عوامل اصلی فشار خون بالا تلقی می شدند که عبارتند از فعالیت بیش از حد دستگاه عصبی سمپاتیک که مسئول بیش از نیمی از موارد پرفشاری خون اولیه در انسان‌هااست، و همچنین سیستم رنین–آنژیوتانسین–آلدوسترون (RAAS)، یک سیستم هرمونی که بیشتر داروهای استاندراد مقابله با فشار خون آن را هدف می گیرند.

اخیرا تحقیقی منتشر شده که تمرکز آن روی التهاب، یک عامل احتمالی دیگر برای فشار خون بالاست که بیشتر اوقات از آن غفلت می شود. در این پژوهش بررسی شد آیا دارویCompound17b، دارویی که گیرنده های فرمـیل‌پپتیدی(FPR) را هدف می گیرد و سلول های ایمنی را به سمت التهاب می راند، قادر به ترمیم آسیب های بلند مدت ناشی از فشار خون بالا و التهابی است که قبلا به رگ های خونی و کلیه وارد شده است یا خیر.

این دارو در موش هایی با فشار خون بالا متوس فشار رگ را تا 6 mmHg کاهش داد. Compound17b هیچ تاثیری روی موش هایی با فشار خون نرمال نداشت که این امر خبر خوشی است زیرا نشان می دهد داروی مذکور ممکن است به جای آنکه فشار خون را بی رویه کاهش دهد، فقط وقتی وارد عمل شود که این شاخص بسیار بالا است.

تاثیرگذاری دارو تدریجی بود و هیچ کاهش ناگهانی پس از مصرف آن مشاهده نشد. این درمان همچنین اسکار کلیه را که گاهی اوقات به دلیل فشار خون بالا متداوم به وجود می آید، کاهش داد.