به نقل از ایندیپندنت فارسی، دشت مرودشت را می توان یکی از شگفت انگیزترین پهنه های باستانی ایران دانست که لایه های گوناگونی از تاریخ باستان را در خود جای داده است. در کنار یادگارهای شناخته شده ای چون تخت جمشید، نقش رستم، پاسارگاد و نقش رجب، آثار کمتر دیده شده ای نیز در این منطقه وجود دارد که گاه در چند خط بر صخره ای دورافتاده یا در نقشی به اندازه چند سانتی متر، بخشی از فرهنگ، آداب و رسوم و اندیشه مردمان باستان را روایت می کنند؛ سنگ نگاره های ساسانی از جمله این یادگارها هستند.

برخی از این سنگ نگاره ها به شاهان و درباریان تعلق دارند و برخی دیگر را مردمانی عادی در دل کوهستان ها و دره ها به یادگار گذاشته اند.

باستان شناسان تاکنون شمار قابل توجهی از این سنگ نگاره ها را در محدوده مرودشت شناسایی کرده اند و جست وجو برای یافتن نمونه های دیگر همچنان ادامه دارد. در یکی از تازه ترین یافته ها، نقشی بسیار کوچک از یک پرنده کنار سنگ نوشته ای پهلوی، توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده است.

ابوالحسن اتابکی، باستان شناس، پس از کشف این سنگ نگاره، آن را کوچک ترین نقش پرنده شناخته شده از دوره ساسانی توصیف کرد و گفت که این تصویر با ابعاد سه در دو سانتی متر، بر یکی از صخره های دشت مرودشت در استان فارس و با شیوه ای موسوم به هنر سوزنی ایجاد شده است.

به گفته اتابکی، نقش پرنده کنار سنگ نوشته ای پهلوی متعلق به اواخر دوره ساسانی قرار دارد و احتمالا با مفهوم آن کتیبه مرتبط است. بررسی اولیه اثر نشان می دهد که تصویر با شیارهایی باریک و کم عمق بر سطح سنگ حک شده و هنرمند با ابزاری نوک تیز و تنها از طریق ترسیم خطوط پیرامونی، پیکره کوچک پرنده را شکل داده است. از نگاه او، این نقش ظریف می تواند حامل معانی عمیقی باشد.