به گزارش "ورزش سه"، کار تیمی فوق العاده در پشت هجده قدم و ضربه ای تماشایی از یاسر آسانی و حضور قلی زاده جوان در نقطه کور خط دفاعی سپاهان در سمت چپ باعث شد که تا دقیقه 10 تکلیف سوپرکلاسیکو فوتبال ایران روشن شود. بعد از آن دو گل، فشار همچنان روی دروازه سپاهانی‌ها با پرس هافبک‌ها و حضور توأمان سحرخیزان حفظ گردید و همین مهم باعث شد در نیمه اول سپاهانی را تماشا کنیم که هیچ نشانی از تیمی با سابقه 5 دوره قهرمان لیگ برتر ندارد.

برگردیم به دو هفته قبل. شروع تماشایی در هفته اول و زدن 4 گل به مس شهر بابک و بعدش هم برد اول آبی‌ها در تاریخ در خانه نساجی آنها را به هفته سوم رسانده بود. تحلیل‌ها از بازی‌های آسان استفلال در شروع لیگ در شبکه های اجتماعی و از سوی رقبای استقلال دیده می شد، همه از سه بازی سخت آبی‌ها از هفته سوم تا پنجم حرف می زدند و شاید همین کمی دلهره به دل هواداران آبی انداخته بود. 

بازی سخت اول خیلی زود به سهراب و تیمش رسید. سهرابی که فصل را بدون هیچ انتخابی در یارگیری شروع کرد. او حق نداشت هیچکس را به تیمش اضافه کند. از طرفی، دو بازیکن اصلی تیم که وزنه‌ای برای خود بودند دیگر تمایلی برای بازگشت نداشتند؛ منیر الحدادی و رامین رضاییان ساز جدایی زدند و چند بازیکن تیم توسط خود سهراب علیرغم پنجره بسته کنار گذاشته شدند تا این استقلال که همه را از خط دفاع تا حمله میخکوب می‌کند تشکیل شود. 

صحبت از تیمی است که خوب جمع می شود، خوب پرس می کند، خوب می جنگد و از همه مهمتر برای رسیدن به گل از دقیقه یک تا پایان بازی عطش دارد. همه این‌ها نشانه‌های استقلال سهراب است. سرمربی که در دو سال اخیر، کم لطفی دید ولی حرفی نزد، استقلال را به مرحله دوم لیگ نخبگان با حذف پرسپولیس به صورت غیرمستقیم رساند ولی دیده نشد، در روزهای سخت باز هم برگشت تا این بار از روز اول چیزی را که در ذهن دارد در زمین پیاده کند، مثل همان روزهایی که در خط دفاع استقلال و تیم متفاوت‌تر از همه فوتبال بازی می‌کرد و به جای استفاده از پاهای خود بیشتر از مغز خودش بهره می برد.

سهراب در دوره بازیگری از آن بازیکنانی بود که در آن مقطع برای مدت طولانی جزو بهترین‌های فوتبال ایران محسوب میشد ولی ظاهرا مربیگری او جذاب‌تر است چرا که دسیپلین را سرلوحه قرار داده، دقیقا همان کاری که در بازیگری به آن بی‌توجه بود. شاید به خاطر همین مساله و تصمیمات بدی که در برخی برهه‌های حساس گرفت، فرصت‌های مهمی را از دست داد اما حالا هیچ تصمیم مهمی را نه نادیده می‌گیرد و نه به بعدا موکول می‌کند. مثل تنبیه انضباطی یکی از بهترین بازیکنان خود در سخت‌ترین بازی استقلال تا به اینجای کار. او کوشکی را بعد از اعتراض به تعویضش در قائمشهر در این بازی کنار خود در نیمکت نشاند تا به همه نشان بدهد هیچکس بزرگتر از استقلال نیست و مزد این جسارتش را هم گرفت. 

استقلال در بازی با سپاهان بعد از شروع خوب و زدن دو گل و بازی زیبا در نیمه اول، در نیمه دوم فاز دیگر خود را به رخ کشید؛ دفاع تیمی با همین بازیکنان که در نیمه اول مدافعان خود را به اصطلاح بالا می دید. سپاهان در نیمه دوم صاحب توپ بود ولی از مرکز خط دفاعی استقلال فضا برای رسبدن به دروازه که نه حتی به هجده هقدم هم فراهم نبود. هافبک‌های جوان استقلال تمام توپ‌ها را با جاگیری و پوشش‌های خوب قبل از رسیدن به هجده قدم قطع می‌کردند، توپ باید می‌رفت به کناره ها، از اینجا هم راه بسته بود. توپ به سختی سانتر می‌شد و اوت های دستی که به دفعات به دست آمد با ضربات اول عارف آقاسی و سامان فلاح راه به جایی نمی برد تا سپاهان که در برابر تراکتور موقعیت های زیادی به دست آورد و چادر ملو را در یزد شکست داد، بدون موقعیت گل صد درصدی برابر استقلال تسلیم شود.

حالا تیم سهراب با 7 گل زده، بدون گل خورده و 9 امتیاز به هفته چهارم رسیده است. جایی که این مربی باید به شهر خود برگردد و در برابر فولاد خوزستان صف آرایی کند. اگر سهراب و بازیکنان منضبط و در اختیار تیمش این مرحله را هم سپری کنند و بتوانند از مصاف با تیم ریشه دار اهوازی سربلند بیرون بیایند، او بهترین شروع تاریخ استقلال را به نام خود رقم زده است. شروعی بدون پنجره باز ولی در آب و هوایی پر از اکسیژن و اکسیر جوانی در اتمسفری به نام استقلال سهراب!

محمدرضا تفی خانی