به گزارش "ورزش سه"، برای تیم رئال مادریدِ مورینیو، گناهان گذشته و نداشتن حاشیه امن برای اشتباه، دردسرساز است. از همان روز اول، بارسلونا این حس را ایجاد کرده که قرار نیست امتیازهای زیادی از دست بدهد و بنابراین گرفتن سه امتیاز در برنابئو اهمیت زیادی دارد. رئال هم همین کار را انجام داد، البته بعد از نیمه اولی نه‌چندان خوب، کم‌ریتم و فاقد شدت لازم، در نیمه دوم همان چیزی را نشام داد که از این تیم انتظار می‌رود. 

تیمی خطرناک، سرعتی و دقیق که کیلیان امباپه عامل برتری‌اش بود و در نهایت رئال سوسیه‌داد را شکست داد؛ میهمان فقط تا زمانی که اویارسابال توان مقاومت داشت، دوام آورد. بازی از همان ابتدا چندان زیبا نبود. مورینیو در بازگشت به برنابئو دقیقاً همان ترکیبی را به میدان فرستاد که در کورنیا استفاده کرده بود. او در دوره قبلی حضورش در رئال چندان اهل چرخش در ترکیب نبود، اما با این حال خیلی‌ها انتظار داشتند حداقل یک تغییر در ترکیب ایجاد شود؛ مثلاً حضور کوکوریا یا دیومانده، دو خرید سرشناس تابستانی. اما خبری از تغییر نبود. ستاره اصلی، خود ژوزه بود که هنگام اعلام ترکیب، با تشویق کرکننده هواداران در روبه‌رو شد. 

رئال سوسیه‌داد بدون هیچ خرید جدیدی در مادرید حاضر شد. این تیم چند ساعت پیش از بازی جذب هکتور فورت را نهایی کرده بود، اما زمان کافی برای قرار دادن او در ترکیب اصلی وجود نداشت. نخستین موقعیت جدی بازی هم نصیب خود اویارزابال شد، کوبو در نزدیکی محوطه جریمه توپ را به زیبایی برای او مهیا کرد و میکل با پای چپ و ضربه‌ای زمینی و قدرتمند شوت زد، اما کورتوا با واکنشی عالی و با پایش توپ را دفع کرد.

پس از دقایقی مالکیت توپ از سوی سوسیه‌داد، رئال هم برای مدتی طولانی صاحب توپ شد. تیم مورینیو با حوصله توپ را به گردش درمی‌آورد و برناردو و بلینگام چند کنترل اولیه خوب داشتند، اما این مالکیت‌ها به خلق موقعیت جدی منجر نمی‌شد. 

در واقع، نخستین موقعیت خطرناک رئال پس از توپ‌گیری والورده شکل گرفت. او توپ را ربود و به امباپه رساند تا مهاجم فرانسوی برای وینیسیوس موقعیت بسازد. وینیسیوس ضربه‌ای زمینی و عرضی زد، اما رمیرو نیز مانند کورتوا واکنش خوبی نشان داد و توپ را مهار کرد.

ریتم بازی آن‌قدر افت کرد که نخستین سوت‌های اعتراضی فصل علیه نمایش رئال شنیده شد. این اتفاق بعد از شوت والی سرخیو گومز رخ داد که با فاصله‌ای بسیار کم از کنار تیر دروازه بیرون رفت. واکنش مورینیو این بود که پنج بازیکن را برای گرم کردن فرستاد تا سایر بازیکنان کمی به خودشان بیایند. این ترفند جواب داد، چون والورده عملاً موتور رئال را روشن کرد؛ او پاس قطری خوبی برای امباپه فرستاد و مهاجم فرانسوی کار را تمام کرد: یک کنترل جهت‌دار و سپس شوت پای چپ به گوشه بالای دروازه. بالاخره یک حرکت سریع، پرریسک و تماشایی از رئال دیده شد.

امباپه کمی بعد می‌توانست کار را تمام کند؛ او با یک استارت فوق‌العاده سریع به سمت دروازه رفت اما حرکتش ثمری نداشت. در نهایت سوسیه‌داد سرانجام پاداش نمایش خوبش را گرفت. یک پاس بلند برای اوچینگ، کوناته را تحت فشار قرار داد. توپ به سمت دیگر زمین برگشت و سوچیچ با ضربه‌ای محکم آن را وارد دروازه کرد.

چه به دلیل کارت زرد و چه به خاطر گل خورده، کارراس در رختکن ماند و در نیمه دوم کوکوریا جای او را گرفت. رئال یک درجه بر شدت بازی‌اش اضافه کرد. آردا در پشت مهاجم ظاهر شد و بلینگام کمی عقب‌تر بازی کرد. آردا با امباپه ارتباط خوبی برقرار کرد، اما مهاجم فرانسوی بار دیگر در موقعیت تک‌به‌تک در تمام کردن کار ناکام ماند. در حمله دیگری از امباپه نیز رمیرو وارد عمل شد و پاس کوکوریا را قطع کرد.

سوسیه‌داد در خروج از زمین خودش با مشکل مواجه شده بود و ماتارازو دست به تغییرات زد. او اویارزابال را که دومین تشویق بزرگ شب را از هواداران دریافت کرد، از زمین بیرون کشید و آرامبورو را هم تعویض کرد؛ هرچند بازیکنان تازه‌وارد تقریباً فرصت کافی برای تأثیرگذاری نداشتند.

رئال در سمت راست و در برابر یک دفاع ایستا حمله کرد. والورده توپ را برای امباپه فرستاد و این بار امباپه و بلینگام با یک پاس‌کاری دو نفره فوق‌العاده زیبا و سریع، دفاع سوسیه‌داد را کاملاً غافلگیر کردند. این بار کیلیان با ضربه‌ای دقیق توپ را به گوشه دروازه فرستاد و گل دوم خودش و رئال را به ثمر رساند.

از اینجا به بعد مقاومت سوسیه‌داد به پایان رسید و این تیم برای تلاش جهت نزدیک شدن دوباره به بازی، انسجامش را از دست داد. با حضور کوکو، رئال در خط دفاعی نیز شرایط بهتری پیدا کرد و توانست فشار بیشتری وارد کند. گل سوم از یک توپ‌گیری در سمت راست شکل گرفت؛ دومفریس و کوناته با فشار شدید توپ را پس گرفتند و بلینگام تلاش کرد کار را تمام کند. 

ضربه او بلوکه شد، اما بیتیا کم‌تجربگی‌اش را نشان داد و اجازه داد جود دوباره توپ را از او بگیرد. بلینگام در نهایت گل را به وینیسیوس هدیه داد تا او نخستین گل فصلش را به ثمر برساند و همزمان جشن تمدید قراردادش را هم کامل کند. این گل برای وینیسیوس اهمیت زیادی داشت، چرا که نمایش چندان خوبی نداشت و حالا توانست شبش را با گل به پایان برساند.

اما رئال دست‌بردار نبود. وینیسیوس در ادامه بهترین حرکتش را برای لحظات پایانی نگه داشت. او با یک پاس نرم و دقیقِ قطری، امباپه را در موقعیت فرار قرار داد و مهاجم فرانسوی با ضربه‌ای چیپ از بالای سر رمیرو توپ را وارد دروازه کرد؛ یک گل تماشایی دیگر پیش از آنکه جای خود را به دیومانده بدهد.

کارلوس اسپِی نیز در دقیقه ۸۵ وارد زمین شد و در دقیقه ۹۱ تا آستانه گلزنی پیش رفت. براهیم هم توپ را وارد دروازه کرد، اما گل او به دلیل آفساید مردود شد. در نهایت، تعداد گل‌های رئال روی عدد ۴ باقی ماند، یک گل کمتر از بارسلونا در نخستین بازی‌اش. به نظر می‌رسد رئال مادرید مورینیو آماده است برای قهرمانی بجنگد.