مجله اکونومیست در تازه‌ترین گزارش خود، نه از شکست تاکتیکی، که از ناتوانی راهبردی آمریکا و ائتلاف سعودی در برابر انصارالله پرده برداشت. جنبشی که با ظرفیت‌های بومی و مردمی، معادلات منطقه را تغییر داده و به معمای حل‌نشدنی غرب بدل شده است.

 فارس؛ این مجله با بررسی اوضاع یمن در پی تشدید تنش اخیر نوشت که آتش‌بس شکننده‌ای که به مدت چهار سال در یمن برقرار بود، به نوعی به پایان رسیده است. 

انصارالله یمن، نیروهای تحت حمایت عربستان سعودی را به برنامه‌ریزی برای حمله‌ای گسترده می‌کنند. در 30 ژوییه بود که عبدالملک الحوثی،  رهبر انصارالله گفت که نیروهایش در برابر تشدید همه‌جانبه دشمن، پاسخی مشابه خواهند داد.

در طول ماه آگوست جاری، انصارالله با حملات پهپادی و موشکی به مواضع نیروهای متحد با عربستان که حامی دولت مستعفی هستند، ده‌ها مزدور را به خاک و خون کشید.  از نیمهٔ ژوییه، نیروهای مسلح یمن به کشتی‌های مرتبط با عربستان در دریای سرخ، همچنین بندرها، فرودگاه‌ها و پالایشگاه‌های نفت حمله کرده‌اند. به اعلام شرکت داده‌پردازی «کپلر»، در این ماه تقریباً هیچ نفت‌کش سعودی از تنگه باب‌المندب (در انتهای جنوبی دریا) عبور نکرده است.

به نوشته اکونومیست دو هدف اصلی انصارالله در تشدید تنش اخیر عبارت است از: نخست، وادار کردن عربستان به پرداخت حقوق کارمندان دولت یمن و لغو محدودیت‌های پروازهای هوایی و دریایی.

دوم، ابتکار عمل به دست گرفتن؛ به این معنا که اگر سعودی‌ها و متحدانشان قصد حمله داشتند، انصارالله پیشدستی کرده‌اند.

گزارش تازه مجله اکونومیست، اگرچه با زاویه‌ دید غربی نوشته شده، اما ناخواسته به شکاف عمیق راهبردی و نظامی ائتلاف سعودی‌_اماراتی در برابر جریان مقاومت یمن اذعان دارد و تصریح می‌کد که آتش‌بس چهارساله، نه توقف جنگ، بلکه فرصتی برای بازسازی توان دفاعی مقاومت و تحکیم جایگاه آن در معادلات منطقه بوده است. مقاومت یمن  نه‌تنها از طرح‌های توسعه‌طلبانه ریاض و ابوظبی جلوگیری کرده، بلکه اکنون در جایگاه قدرتی قرار گرفته که معادلات را در دریای سرخ و باب‌المندب تعیین می‌کند.

با وجود تلاش‌های ریاض برای متحد کردن نیروهای مزدور در خاک یمن و تمرکز آنها بر تقویت مهارتشان در استفاده از پهپادها، هنوز آنها با دشمنی سرسخت مواجه هستند و حملات محدود ارتش سعودی و دولت تحت حمایت آن، نتوانسته انصارالله را متوقف کند. 

در 20 آگوست، عبدالله العلیمی عضو تشکیلات موسوم به «شورای ریاستی یمن» که توسط دولت سعودی تشکیل شده، مدعی شد که بازپس‌گیری صنعاء «قطعی» است. مقامات نزدیک به دولت مستعفی یمن نیز به سقوط نظام بشار اسد در سوریه در سال 2024 به عنوان نمونه‌ای از آنچه ممکن است برای حوثی‌ها رخ دهد، اشاره کردند.

اما، در مقابل مقاومت یمن نیز با نگاه به تجربه فروپاشی نظام اسد در سوریه، هشدار داده که هرگونه خوش‌بینی به تغییر توازن قدرت، بی‌اساس است. دولت وابسته به ریاض حتی نتوانسته کنترل میادین نفت مأرب را حفظ کند و حالا در موضع انفعالی به سر می‌برد.

در ادامه این گزارش آمده است که «حوثی‌ها پیشتر، حملات بزرگ‌تر و هدفمندتری را تاب آورده‌اند. تابستان گذشته، حملات اسراییل منجر به کشته شدن بیشتر اعضای دولت غیرنظامی این جنبش از جمله نخست‌وزیر شد، اما انصارالله به سرعت قدرت خود را بازیافت. بنابراین حتی کشتن رهبرشان، عبدالملک الحوثی، تغییر چندانی ایجاد نخواهد کرد؛ او پس از کشته شدن برادرش حسین در نبرد سال 2004 به قدرت رسید».

این مجله اذعان می‌کند که «شکست دادن حوثی‌ها دشوار خواهد بود. آن‌ها در میان متحدان ایران به شجاعت معروفند».

حتی زمانی که آمریکا در سال 2025 انصارالله را هدف قرار داد، این جنبش موفق شد هفت پهپاد آمریکایی «ریپر» را سرنگون کند و چندین جنگنده را نیز نزدیک به اصابت زد. ماه گذشته نیز از سرنگونی یک پهپاد ترکیه‌ای از نوع «بیرقدار» را خبر دادند که توسط عربستان به کار گرفته می‌شد.

بنا بر این گزارش، آن‌ها قابلیت انطباق بالایی دارند؛ پهپادهایی با فیبر نوری دارند که قابل پارازیت نیستند و به آن‌ها در هدف‌گیری نیروهای دولت متحد سعودی در خط مقدم کمک می‌کند. از سوی دیگر شبکه‌های تأمین منعطف انصارالله به حفظ ذخایر آن‌ها کمک می‌کند.

نویسنده این گزارش، با این ادعا که انصارالله قبلاً سلاح‌های آماده را از ایران وارد می‌کرد، اعتراف می‌کند که این جنبش، اکنون بیشتر زرادخانه خود را از قطعات کوچکی می‌سازد که از طریق عمان و امارات قاچاق می‌شوند یا در قایق‌های بادبانی از شاخ آفریقا استتار می‌کند.

بنا بر این گزارش، دیگر برخی از پهپادهای مورد استفاده انصارالله تقریباً به طور کامل و بدون استفاده از قطعات یدکی خارجی قابل ساخت هستند. این سیستم انصارالله را در برابر حملاتی مانند حملات آمریکا که قرار بود ذخایر آن‌ها را تضعیف کند، مصون کرده است.

پیتر سالزبری از دانشگاه کلمبیا در نیویورک می‌گوید: «آن‌ها توانسته‌اند قابلیت‌های آسیب‌دیده یا نابودشده را بسیار سریع‌تر از آنچه انتظار می‌رفت، بازسازی کنند».

نویسنده، عامل دیگری را نیز به دشواری شکست انصارالله اضافه می‌کند و آن جغرافیا است که مزیتی دیگر به شمار می‌رود. ارتفاعات تحت کنترل انصارالله به راحتی قابل دفاع است، به ویژه با استفاده گسترده از مین‌های زمینی و در اختیار داشتن شبکه‌ای از غارها و پناهگاه‌هایی که در دوره علی عبدالله صالح در اختیار ارتش این کشور بود. 

بنا بر این گزارش، تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد که این شبکه در حال گسترش است و نیروهای متحد سعودی در یمن نیز اخیراً تجهیزات مربوط به حفر تونل را که به سمت بنادر تحت اختیار انصارالله ارسال می‌شد را توقیف کرده‌اند.

در خاتمه این گزارش آمده است که همه این موارد باید متحدان سعودی در یمن را نگران کند. حمایت عربستان یا آمریکا ممکن است آنها را در زمین تقویت کند و رییس‌جمهور آمریکا دونالد ترامپ نیز «حوثی‌ها» را به «مجازات نظامی بزرگ» تهدید کرده است، اما هزینه‌های این امر بسیار هنگفت خواهد بود و این حمایت عربستان یا آمریکا نیز لزوماً تضمینی برای پیروزی سریع نخواهد بود. 

نویسنده گزارش خود را با این جملات به پایان می‌رساند: «حوثی‌ها با افتخار از شهرت یمن به‌ «گورستان متجاوزان» سخن می‌گویند و چه بسا که این سخنشان نیز درست از آب درآید».