به نقل از همشهری آنلاین، گاهی یک اتفاق مثل بیماری، مشکلات مالی، بحران خانوادگی یا نگرانی درباره آینده، ذهن را برای مدت طولانی درگیر می کند و ما نمی توانیم فکر کردن به آن مساله را متوقف کنیم. اما موضوع این است که نگرانی دائمی و نشخوار فکری وقتی از یک واکنش طبیعی فراتر می رود و به بخشی دائمی از زندگی تبدیل می شود، فقط آرامش و تمرکز را از بین نمی برد؛ بدن هم به این فشار مداوم واکنش نشان می دهد و قلب، خواب، دستگاه گوارش، عضلات و حتی عملکرد مغز می توانند تحت تاثیر قرار بگیرند.

متخصصان همیشه می گویند نگرانی ذاتاً چیز بدی نیست. مغز برای شناسایی خطر و آماده کردن بدن برای مقابله با آن طراحی شده است. وقتی تهدیدی احساس می کنیم، هورمون هایی مانند آدرنالین و کورتیزول ترشح می شوند، ضربان قلب بالا می رود و بدن وارد حالت آماده باش می شود.

اما مشکل از جایی شروع می شود که این وضعیت برای مدت طولانی ادامه پیدا کند. دکتر راضیه دهقانی، متخصص اعصاب و روان و روانپزشک در این باره به همشهری می گوید: گاهی حتی وقتی خطری در همان لحظه وجود ندارد، مغز همچنان پیام مراقب باش را تکرار می کند. فرد ممکن است ساعت ها درگیر این باشد که اگر این اتفاق بیفتد چه؟ ، چرا آن اتفاق افتاد؟ ، چرا نتوانستم جلوی وقوع آن اتفاق بد را بگیرم؟ ، چرا این حرف را گفت؟ منظورش چه بود؟ و ... . در چنین شرایطی، بد

دهقانی می گوید: شاید ملموس ترین اثر نگرانی مداوم یا نشخوار فکری (Overthinking) اختلال خواب باشد. فرد خسته است و بدنش به استراحت نیاز دارد، اما ذهن همچنان مشغول تحلیل گذشته و پیش بینی آینده است. فرد به رختخوابش می رود اما به جای خواب، پرسش ها شروع می شوند: اگر نتوانم حلش کنم چه؟ ، فردا چه می شود؟ ، چرا آن اتفاق افتاد؟ این چرخه می تواند ادامه پیدا کند؛ نگرانی خواب را مختل می کند و کم خوابی نیز حساسیت فرد به اضطراب و استرس را بیشتر می کند.

به گفته این متخصص اعصاب و روان، کم خوابی و استرس مزمن همچنین می توانند عملکرد توجه و حافظه را تحت تأثیر قرار دهند. به همین دلیل، کسی که برای مدت طولانی درگیر نشخوار فکری است، ممکن است احساس کند تمرکز سابق را ندارد یا ذهنش زود خسته می شود. یکی از بارزترین نشانه های نشخوار فکری، احساس گناه دائمی و سرزنش خود است. حتی زمانی که فرد واقعا مسئول یا عامل نیست.

اضطراب و نگرانی مداوم را نمی توان تنها مساله ای ذهنی دانست؛ استرس مزمن می تواند با افزایش فشار خون، تغییر ضربان قلب و تغییر در پاسخ های التهابی بدن همراه باشد و در درازمدت برای سلامت قلب و عروق نامطلوب باشد.

دستگاه گوارش هم از این وضعیت بی تأثیر نیست. ارتباط نزدیکی میان مغز و روده وجود دارد و استرس می تواند حرکت دستگاه گوارش و حساسیت آن را تغییر دهد. نتیجه برای بعضی افراد دل درد، تهوع و نفخ است و برای بعضی دیگر اسهال یا یبوست. حتی ممکن است علائم برخی مشکلات گوارشی در دوره های پرتنش شدیدتر شوند.

عضلات نیز از دست نشخوار فکری و نگرانی دائمی معمولاً بی نصیب نمی مانند. خیلی از افراد هنگام نگرانی بدون آنکه متوجه باشند، عضلات گردن و شانه یا فک خود را منقبض نگه می دارند. ادامه این وضعیت می تواند به سردرد، گردن درد، شانه درد و دندان قروچه منجر شود.