به نقل از ایرنا، عصر که می شود، بوی چای تازه دم در بسیاری از خانه ها می پیچد و استکان های کوچک چای شیرین و پررنگ کنار سفره و میز سهم کودکان است. پشت این عادت ساده خانوادگی، این پرسش مطرح است که آیا بدن کودک که هنوز در مسیر رشد قرار دارد، برای دریافت کافیین و قند افزوده آماده است؟

چای سیاه و چای سبز حاوی کافیین هستند و به همین دلیل، مصرف آن ها برای کودکان باید محدود شود. کودکان نسبت به بزرگسالان می توانند حساسیت بیشتری به کافیین داشته باشند و حتی مقدار نه چندان زیاد چای، به ویژه در ساعات عصر و شب، خواب آنان را مختل کند. اگر چای با قند یا شکر فراوان مصرف شود، نگرانی های دیگری مانند پوسیدگی دندان و دریافت بیش از اندازه قند نیز به این مسئله افزوده می شود.

چای در فرهنگ غذایی بسیاری از خانواده ها جایگاه ثابت دارد و می تواند نوشیدنی گرم و خوشایندی باشد. برخی ترکیبات موجود در چای، از جمله آنتی اکسیدان ها، در رژیم غذایی بزرگسالان مورد توجه قرار می گیرند. با این حال، وجود این ترکیبات به معنای مناسب بودن چای برای کودکان نیست زیرا بدن کودک در حال رشد است و آثار کافیین و ترکیبات چای بر او می تواند پررنگ تر باشد. برای کودکان، آب و شیر متناسب با سن، انتخاب های مطمئن تری برای تأمین مایعات بدن هستند. در صورت مصرف چای برای نوجوانان، بهتر است چای کم رنگ، در مقدار محدود، بدون شکر افزوده و دور از ساعت خواب باشد.

کافیین و خواب ناآرام کودکان: مهم ترین نگرانی درباره چای برای کودکان، کافیین آن است. کافیین می تواند باعث بی قراری، تحریک پذیری، تپش قلب و دشواری در تمرکز شود. همچنین، مصرف چای در عصر یا شب ممکن است زمان به خواب رفتن کودک را طولانی کند یا کیفیت خواب شبانه او را کاهش دهد؛ مسئله ای که در خلق وخو، یادگیری و فعالیت روزانه کودک نیز اثر می گذارد.

کاهش جذب آهن و خطر کم خونی: چای می تواند جذب آهن موجود در غذا را کاهش دهد. این موضوع به ویژه برای کودکانی که کمبود آهن دارند یا در معرض کم خونی هستند، اهمیت دارد. آهن برای رشد، خون سازی و تکامل کودک ضروری است بنابراین مصرف چای همراه غذا یا بلافاصله پس از آن، انتخاب مناسبی نیست و می تواند دریافت مؤثر آهن را دشوارتر کند.

چای شیرین و سلامت دندان ها: افزودن قند و شکر به چای، خطر دیگری را ایجاد می کند. مصرف مداوم نوشیدنی های شیرین می تواند احتمال پوسیدگی دندان را افزایش دهد و دریافت کالری اضافی را بالا ببرد. عادت دادن کودک به طعم های بسیار شیرین، ممکن است در آینده نیز انتخاب های غذایی او را تحت تأثیر قرار دهد.

دمنوش های گیاهی بدون کافیین، در مقایسه با چای سیاه و سبز، می توانند گزینه ملایم تری برای کودکان باشند. برخی از این دمنوش ها در ناراحتی های خفیف گوارشی، دل آشوبی یا کمک به آرامش کودک کاربرد دارند. با این حال، دمنوش گیاهی دارو نیست و طبیعی بودن آن به معنای بی خطر بودن برای همه کودکان نیست. دمنوش ها باید کم رنگ، ولرم و در مقدار محدود تهیه شوند. والدین باید به سابقه حساسیت، بیماری های زمینه ای و مصرف دارو در کودک توجه کنند و در صورت تداوم تب، گلودرد، تهوع، دل درد یا دیگر علائم، به جای تکیه بر درمان خانگی با پزشک مشورت کنند. برخی از بهترین دمنوش ها برای کودکان عبارتند از:

بابونه از دمنوش هایی است که می تواند به آرامش کودک و کاهش ناراحتی های خفیف گوارشی کمک کند. گاهی نیز برای تسکین نشانه های خفیف سرماخوردگی، مانند گلودرد، مورد استفاده قرار می گیرد. این دمنوش باید رقیق و ولرم باشد و مصرف آن در کودکان خردسال بهتر است با نظر پزشک انجام شود.بابونه برای کودکانی که به گیاهانی مانند گل ابروسیا، گل مینا، گل داوودی یا گل همیشه بهار حساسیت دارند، ممکن است مناسب نباشد. واکنش آلرژیک، تهوع یا سرگیجه از مواردی هستند که باید پس از مصرف این دمنوش مورد توجه والدین قرار گیرند.

زنجبیل می تواند در برخی موارد به کاهش تهوع، دل آشوبی، بیماری حرکت و ناراحتی خفیف معده کمک کند. این دمنوش باید بسیار رقیق و در مقدار کم مصرف شود تا تندی آن برای کودک آزاردهنده نباشد. مصرف زنجبیل نباید جایگزین بررسی علت تهوع یا درد معده شود. کودکانی که بیماری قلبی، دیابت یا اختلالات خونریزی دارند یا داروهایی مانند رقیق کننده خون مصرف می کنند، پیش از مصرف زنجبیل باید با پزشک مشورت کنند.

رازیانه در برخی موارد برای کاهش نفخ، گاز معده و ناراحتی های گوارشی خفیف استفاده می شود. این دمنوش به دلیل اثرات ضداسپاسم خود می تواند برای کودکانی که دچار نفخ موقت هستند، مفید باشد اما مصرف آن باید محدود و با احتیاط باشد.رازیانه ممکن است در بعضی کودکان واکنش حساسیتی ایجاد کند و برخی ترکیبات آن می توانند حساسیت پوست به نور خورشید را افزایش دهند. به همین دلیل، مصرف خودسرانه و مداوم آن توصیه نمی شود.

دمنوش نعناع از گزینه های بدون کافیین است که می تواند به کاهش احساس نفخ و ناراحتی خفیف گوارشی کمک کند. همچنین ممکن است در تسکین موقت گلودرد یا احساس گرفتگی مؤثر باشد و در مقایسه با چای پررنگ، نوشیدنی ملایم تری برای کودک به شمار می رود. با این وجود ، نعناع نیز باید کم رنگ و ولرم مصرف شود.

در برنامه روزانه کودکان، آب همچنان اصلی ترین نوشیدنی برای رفع تشنگی است و شیر نیز، در صورت سازگاری با شرایط جسمی و برنامه غذایی کودک، می تواند بخشی از نیازهای تغذیه ای او را تأمین کند. در روزهای گرم، پس از بازی و فعالیت بدنی یا هنگام بازگشت از مدرسه، بهتر است کودک پیش از هر نوشیدنی شیرین یا کافیین دار، به نوشیدن آب عادت کند.

دمنوش های گیاهی ملایم قرار نیست جای آب را بگیرند یا به نوشیدنی همیشگی کودک تبدیل شوند. این نوشیدنی ها فقط می توانند گاهی و برای موقعیت های محدود، مانند دل آشوبی خفیف یا نفخ موقت، آن هم به شکل رقیق و ولرم استفاده شوند. انتخاب نوشیدنی در سال های کودکی، آرام آرام ذائقه کودک را می سازد.، ذائقه ای که اگر به شیرینی زیاد و چای پررنگ وابسته نشود در سال های بزرگسالی مسیر سالم تری را دنبال خواهد کرد.