به نقل از عصر ایران: در دهه های 1970 و 1980 میلادی، کاخ ریاست جمهوری عراق مانند برخی دیگر از حکومت های وقت خاورمیانه، دست به سفارش زمان سنج های تشریفاتی به سازندگان برجسته سوییس زد. این ساعت ها که هرگز برای فروش عمومی یا عرضه در بازار ساخته نشدند، بخشی از پروتکل های اهدای هدیه دیپلماتیک بودند و تنها به فرماندهان ارشد، دیپلمات ها و متحدان سیاسی اهدا می شدند. امروز با گذشت چند دهه، این قطعات فارغ از ابعاد سیاسی، به سوژه هایی خاص و نایاب در دنیای ساعت های کلکسیونی تبدیل شده اند.

برندهای سوییسی و چاپ نمادهای رسمی

کمپانی های مطرح سوییسی مانند یونیورسال ژنو، لونژین، فاور-لوبا، واشرون کنستانتین، اترنا، اوریس، امگا و زودیاک، ساخت این سفارش های محدود را بر عهده داشتند. بر خلاف ساعت های تبلیغاتی معمول، این قطعات بر پایه ساعت های استاندارد و باکیفیت سوییسی تولید می شدند و روی صفحه آن ها، پرتره صدام حسین یا نشان های رسمی حکومت وقت (مانند عقاب صلاح الدین) چاپ می شد؛ قطعاتی که در واقع به عنوان ابزارهای تشریفاتی و اهدایی در مناسبت ها و پروتکل های دیپلماتیک آن دوره مورد استفاده قرار می گرفتند.

از هدیه دیپلماتیک تا گنجینه های کلکسیونی

امروزه با گذشت چند دهه، این ساعت ها از قالب یک هدیه دیپلماتیک خارج شده و به یکی از سوژه های مورد توجه در دنیای ساعت های کلکسیونی عتیقه تبدیل شده اند. نایاب بودن این آثار در کنار پیشینه تاریخی شان، توجه کلکسیونرهای بین المللی را به آن ها جلب کرده است.