به نقل از همشهری آنلاین، آرش نهاوندی: خواب چیزی فراتر از یک وقفه شبانه در فعالیت های روزمره است. خواب زمانی است که بدن به ترمیم بافت ها، ایجاد اتصالات عصبی و تثبیت خاطرات می پردازد؛ این دوره ای است که بدن ما تجدید قوا می کند. با این حال، افراد اغلب طیف متنوعی از مشکلات خواب را تنها در یک شکایت خلاصه می کنند: من نمی خوابم.

هیچ راهکار واحد و یکسانی برای حل این مشکل در همه افراد وجود ندارد. برخی افراد با وجود احساس خواب آلودگی، در به خواب رفتن مشکل دارند؛ برخی دیگر برای خوابیدن به زمان زیادی نیاز دارند، خوابشان منقطع است یا دچار تأخیر در چرخه خواب و بیداری هستند. این مشکلات می تواند ناشی از اختلالات بسیار متفاوتی باشد، از جمله آپنه خواب، سندرم پاهای بی قرار، نارکولپسی (حمله خواب) و پاراسومنیاها (اختلالات رفتاری حین خواب).

به همین دلیل است که صرفاً تجویز قرص خواب ممکن است باعث نادیده گرفته شدن ریشه مشکل شود. همه قرص ها برای تمام اختلالات خواب مناسب نیستند. بررسی دقیق سابقه خواب، انجام آزمایش خواب برای پایش فعالیت مغز، بر رسی وضعیت تنفس، ضربان قلب، حرکات بدن و سایر شاخص ها می تواند به شناسایی عامل مختل کننده خواب کمک کند.

خواب نامناسب صرفا به معنای احساس خستگی در صبح روز بعد نیست. بسته به علت آن، این مشکل می تواند بر سیستم قلبی و عروقی، حافظه، خلق و خو و توانایی عملکرد فرد در طول روز تأثیر بگذارد و همچنین خطر سکته مغزی را افزایش دهد. ناآگاهی درباره خواب، بدترین نوع اختلال خواب است. اگر خواب خود را جدی نگیرید، ممکن است در بسیاری از زمینه ها دچار مشکل و افت عملکرد شوید. مشکلات مداوم خواب نباید به عنوان مسئله ای جزیی و بی اهمیت تلقی شوند.

خواب سالم مانند یک صندلی سه پایه است: پایداری آن به مدت زمان، نظم و کیفیت بستگی دارد. به خطر انداختن هر یک از این موارد می تواند خواب ترمیمی را تضعیف کند. فناوری حفظ این تعادل را دشوارتر کرده است. نور تلفن ها، تبلت ها و لپ تاپ ها می تواند در طول روز به مغز سیگنال دهد، در حالی که اعلان های گوشی موبایل می توانند خواب را مختل کنند. هرگز تلفن را به رختخواب نبرید. یک صدای زنگ می تواند خواب شما را مختل کند.

از گذراندن روز با تنها چهار ساعت خواب گرفته تا تکیه بر ملاتونین، منیزیم یا امتیازهای ساعت های هوشمند، عادت های امروزیِ خواب اغلب تحت تأثیر باورهای نادرست شکل می گیرند. این تصورِ نادرست وجود دارد که می توان بدن را طوری عادت داد که با چهار ساعت خواب، همچنان عملکردی طبیعی داشته باشد؛ اما چنین چیزی هرگز اتفاق نمی افتد.

داشتن خوابی بهتر لزوما نیازمند یک برنامه پیچیده نیست. باید هر روز سر ساعت مشخصی بیدار شوید و هر زمان که احساس خواب آلودگی کردید، به رختخواب بروید. افراد نه تنها باید از کار با تلفن همراه، بلکه از نگاه کردن به ساعت هنگام تلاش برای خوابیدن نیز پرهیز کنند، زیرا این کار می تواند موجب اضطراب شود.

کافیین عامل دیگری است که باید به آن توجه داشت. اگر کیفیت خوابتان پایین است، پس از ساعت 5 عصر از نوشیدن چای و قهوه خودداری کنید. برای خوابیدن، به بدنی آرام نیاز دارید، نه بدنی که از فرط خستگی از پا درآمده باشد.