خطیب نمازجمعه تهران گفت: اصلاح رابطه با خدا، زمینه‌ساز اصلاح روابط اجتماعی است.

به گزارش مهر،حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمحمدحسن ابوترابی‌فرد، خطیب نماز جمعه تهران، در خطبه‌های نماز جمعه این هفته که در دانشگاه تهران برگزار شد، با تأکید بر نقش معرفت الهی و عبودیت در اصلاح رفتار انسان، گفت: اصلاح رابطه با ذات اقدس حق، انسان را به مقام عبودیت و بندگی می‌رساند و موجب می‌شود فرد به نفس خویش ظلم نکند و خود را به کمال و فضایل انسانی بیاراید.

وی اظهار کرد: انسان در پرتو اصلاح رابطه خود با خدای سبحان، رابطه‌اش را با دیگر افراد جامعه نیز اصلاح می‌کند و در نتیجه، جامعه‌ای منسجم شکل می‌گیرد که بر مدار عقل، علم، معرفت و فضایل اخلاقی حرکت کرده و حقوق انسان‌ها را پاس می‌دارد.

خطیب نماز جمعه تهران با اشاره به آموزه‌های قرآن کریم درباره ارزش و جایگاه نشست‌ها و گفت‌وگوهای اجتماعی افزود: قرآن تصریح می‌کند سخن، نجوا و نشستی مورد احترام خداوند است که ثمره آن به برخورد با رفتارها و اعمال نادرست و تقویت معروف‌ها در جامعه منتهی شود.

ابوترابی‌فرد ادامه داد: در میان همه معروف‌ها، قرآن کریم بر یک معروف تأکید ویژه دارد و آن «اصلاح بین‌الناس» است. بنابراین باید در مسیر اصلاح رابطه خود با انسان‌ها گام برداریم.

وی، نخستین گام در استحکام جامعه دینی را اصلاح روابط میان مسلمانان و مؤمنان دانست و گفت: اگر این مجموعه استحکام پیدا کند و روابط اعضای آن با یکدیگر اصلاح شود، راه برای اصلاح جامعه بشری نیز هموار خواهد شد.

خطیب نماز جمعه تهران با بیان اینکه بسیاری از دستورات اسلام، حتی احکامی که در قالب عبادات تعریف می‌شوند، آثار مهم اجتماعی دارند، تصریح کرد: هر یک از این دستورات سهم مهمی در اصلاح روابط اجتماعی و تنظیم رابطه انسان‌ها با یکدیگر دارند.

ابوترابی‌فرد در ادامه با اشاره به برگزاری اجلاس سالانه نماز و پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت این اجلاس گفت: رهبر معظم انقلاب در پیام جامع خود خطاب به عموم امت اسلامی و به‌ویژه ملت عزیز ایران، بر نقش کلیدی و محوری نماز تأکید کردند.

وی افزود: در این پیام، دو موضوع مورد تأکید قرار گرفته است؛ نخست، گسترش نماز در سطح جامعه اسلامی و فراگیر شدن این عمل عبادی و دوم، ارتقای کیفیت نماز.

خطیب نماز جمعه تهران با اشاره به جایگاه نماز در منظومه معارف اسلامی خاطرنشان کرد: نماز مهم‌ترین عمل عبادی و ترجمان معرفت نفس و معرفت خدای سبحان است. کسی که برای نماز می‌ایستد، در گام نخست خود را شناخته و دریافته است که «من عبد هستم».