‫به گزارش ورزش سه، در آلمان هر وقت اسم پر مرته‌ساکر می‌آید همه به یاد بشکه یخ می‌افتند. شیئی نمادین که نام پر مرته‌ساکر از جام جهانی ۲۰۱۴ به آن گره خورده است. آن شب بعد از جدال فرسایشی مرحله یک‌هشتم نهایی آلمان مقابل الجزایر، مرته‌ساکر با عصبانیت به پرسش‌های انتقادی بوریس بوشلر، خبرنگار شبکه ZDF، حمله کرد و در جمله‌ای تاریخی اعلام کرد سه روز در بشکه یخ خواهد خوابید.

‫مرته‌ساکر در آن مقطع قصد داشت دیگر هرگز با این شبکه مصاحبه نکند، اما دست سرنوشت او را به کارشناس ثابت همان تلویزیون تبدیل کرد؛ همکاری مستمری که شش سال، یعنی تا پنج‌شنبه‌شب گذشته ادامه یافت.

‫حضور او در حاشیه دیدار تیم ملی آلمان مقابل صربستان آخرین ماموریتش برای ZDF بود و طبق سنتی خاطره‌انگیز، هدیه خداحافظی او یک بشکه یخ واقعی بود که خود بوریس بوشلر آن را روی آنتن زنده به مرتبه‌ساکر تحویل داد؛ کادویی که مرته‌ساکر را به خنده انداخت ولی در عین حال کاملا مشخص بود که ستاره سابق آلمان معذب هم شده است.

‫جانشین آندریاس رتیش؛ مافوق تشریفاتی یورگن کلوپ

‫ این چهره ۴۲ ساله، از این پس چالشی به مراتب بزرگ‌تر از پاس‌کاری‌های کلامی با کریستوف کرامر و شوخی با یوخن برایر، مجری برنامه، پیش رو دارد. مرته‌ساکر از اول ژانویه به عنوان مدیر ورزشی فدراسیون فوتبال آلمان و جانشین آندریاس رتیش کارش را آغاز می‌کند؛ جایگاهی که طبق چارت اداری، او را حتی در موقعیت مافوق یورگن کلوپ، سرمربی جدید مانشافت، قرار می‌دهد.

‫کلوپ و مرته‌ساکر پیش از آغاز مسابقه مقابل دوربین تلویزیون کنار هم ایستادند و تکلیف این سلسله‌مراتب را مشخص کردند. مرته‌ساکر سبک مدیریتی خودش را «مهربان، صمیمی، همیشه صادق و اصیل» توصیف کرد و کلوپ با خنده پاسخ داد که از این بابت کوچک‌ترین نگرانی ندارد. البته که کلوپ نباید نگران باشد، چرا که در عمل برای او چندان فرقی ندارد چه کسی به عنوان رئیس او در فدراسیون مدیریت می‌کند. چون با حضور شخصیت بزرگ و کاریزماتیکی مثل کلوپ کسی که بالادست او است عملا پستی تشریفاتی دارد. پر مرته‌ساکر عملا جرات این را نخواهد داشت که به کلوپ امر و نهی کند.

‫توصیف مرته‌ساکر از خودش همان پر مرته‌ساکر مهربانی است که بینندگان آلمانی از سال ۲۰۲۰ در قاب تلویزیون شناختند؛ شخصیتی آرام در کنار کریستوف کرامر پرحرف و مسلط که گاهی با نیش‌وکنایه‌های ظریف پاسخ همکارش را می‌داد؛ بگومگوهایی دوستانه که نمک برنامه بود و مخاطبان زیادی جمع کرد.

‫اهل جنجال بودن و تمایل به تنش هرگز ویژگی اصلی مرته‌ساکر نبوده است. در آغاز کار او در تلویزیون، پِر حتی توصیه‌هایی دوستانه دریافت می‌کرد مبنی بر اینکه نباید اجازه دهد هم‌تیمی سابقش در جام جهانی او را در بحث‌ها به گوشه رینگ ببرد.

‫اما مرته‌ساکر ذاتاً اهل مدارا و خونسردی است. خشم شدید و آن کنایه درباره بشکه یخ در سال ۲۰۱۴ تنها یک استثنا بود که زیر ترشح آدرنالین پس از ۱۲۰ دقیقه دویدن در گرمای برزیل اتفاق افتاد. او در دوران طولانی مدیریت در آکادمی باشگاه آرسنال با همین آرامش، پرهیز از شتاب‌زدگی و تحلیل‌های منطقی و حساب‌شده شناخته شد.

‫او پس از پایان دوران بازیگری در مصاحبه‌ای بی‌پرده با اشپیگل اعتراف کرده بود که فشار سنگین انتظارات در فوتبال حرفه‌ای تا چه اندازه از نظر روحی و حتی جسمی به او آسیب می‌زد و به معنای واقعی کلمه کارش را به ناراحتی معده می‌کشاند. کسی که فوتبال حرفه‌ای را از این زاویه تلخ تجربه کرده باشد، راه‌های ارتباط با نسل جوان و استعدادهای نوپا را بهتر می‌شناسد؛ او خوب می‌داند فشار ناشی از الزام به پیروزی مداوم چه باری روی دوش یک بازیکن جوان می‌گذارد.

‫ماتیاس سامر، که درباره تمام جزییات فوتبال آلمان دیدگاهی صریح دارد، چهارشنبه گذشته در یک میزگرد فوتبالی در مونیخ گفت که با اشتیاق چشم‌‌انتظار ورود مرته‌ساکر به فدراسیون است: «او قدبلند است، شانه‌های پهنی دارد و قهرمان جهان شده است. حالا باید شجاعت این را داشته باشد که ایده‌هایش را به شکلی ساختاریافته و قابل فهم تشریح کند و با قاطعیت پای برنامه‌هایش بایستد.»

‫ذره‌بین روی رده‌های پایه؛ ماموریتی فراتر از تیم ملی مردان

‫صرف داشتن اندام درشت و فیزیک قوی در ساختار فدراسیون گره‌گشا نخواهد بود. مرته‌ساکر نه تنها باید امور تیم ملی مردان، بلکه پرونده‌های تیم ملی زنان و از همه حیاتی‌تر، رده‌های پایه را هماهنگ کند. سال‌هاست که از کاستی‌ها و ضعف سیستم استعدادیابی و پرورش بازیکن در فوتبال آلمان گلایه می‌شود.

‫تیم‌های پایه آلمان در سال‌های اخیر دست‌آوردهایی داشته‌اند که بزرگ‌ترین نمونه آن قهرمانی تیم زیر ۱۷ سال در جام جهانی ۲۰۲۳ اندونزی بود، اما نیمه پنهان ماجرا این است که هنوز هیچ‌یک از بازیکنان آن تیم نتوانسته‌اند جهش بزرگی به سطح اول داشته باشند؛ هرچند پاریس برونر در موناکو و فین یلچ، مدافع اشتوتگارت، نشانه‌هایی از پیشرفت نشان داده‌اند.

‫سامر تاکید کرده که مرته‌ساکر باید در فدراسیون «بی‌رحمانه و قاطع» نظراتش را به کرسی بنشاند؛ این البته بازتاب‌دهنده تجربیات گذشته خود سامر در دوران تصدی پست مدیریت ورزشی فدراسیون بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۲ است؛ دورانی که اصلاح ساختارها چالش‌های پیچیده‌تری داشت.

‫تضاد شخصیتی با سامر و میراث ونگر

‫سامر نقطه مقابل مرته‌ساکر است. درحالیکه سامر به عنوان آدمی عصبی که دائما داد و فریاد می‌کند شناخته می‌شد مرته‌ساکر در هشت سال فعالیت مدیریتی خود در لندن هرگز اهل داد زدن نبود، اما خروجی کارش در آرسنال ستایش کارشناسان را برانگیخت. زمانی که مکس داومن با تنها ۱۵ سال سن اولین بازی رسمی خود در لیگ برتر را انجام داد، رسانه‌های انگلیسی این افتخار را ثمره پروژه‌های ساختاری مرته‌ساکر در آکادمی توپچی‌ها دانستند.

‫او در فدراسیون فوتبال آلمان ناچار است بحران حساس بازیکنان دوتابعیتی را با فوریت حل‌وفصل کند. بخش چشمگیری از استعدادهای پسر و دختر در آلمان از خانواده‌های مهاجر می‌آیند و این حق را دارند که بین مانشافت و سرزمین پدری خود یکی را برگزینند. آندریاس رتیش پیش از ترک پست خود، راضی کردن این نخبگان برای ماندن زیر پرچم آلمان را حیاتی‌ترین مساله آینده فوتبال این کشور خوانده بود و اکنون این بار سنگین روی دوش مرته‌ساکر قرار می‌گیرد.

‫مرته‌ساکر در دوران حضورش در آرسنال از مکتب آرسن ونگر درس گرفت؛ مربی نامداری که مدافع سابقش را یک «رهبر فوق‌العاده و سازمان‌دهنده‌ای کم‌نظیر» توصیف می‌کرد. ویژگی‌هایی نایاب که ساختار آشفته فدراسیون فوتبال آلمان این روزها بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد.