به نقل از برترین ها، او نوشت: همسایه می ماند و مهمان می رود، کشوری که عمر سیاسی اش به نیم قرن نمی رسد، از تریبون سازمان ملل درباره جزایری ادعا می کند که در اسناد و نقشه های تاریخی قرون گذشته با نام ایران ثبت شده اند. جغرافیا با بیانیه عوض نمی شود.تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی ایرانی بوده اند و ایرانی می مانند.

یک هفته پس از پذیرایی گرم از نتانیاهو، سخن گفتن از حقوق اعراب و همبستگی اسلامی بیش از آنکه ادعا باشد، تناقض است. افکار عمومی،از قاهره تا بیروت،این دوگانگی را قضاوت میکند.

تجربه منطقه نشان داده است که امنیتِ وارداتی تاریخ مصرف دارد. کشورهایی که ثبات خود را به واشنگتن و تل آویو سپرده اند، در نهایت با سردرگمی در سیاست داخلی و خارجی تنها مانده اند.