به گزارش ورزش سه، تیم گهر زمین سیرجان عصر امروز در حساس ترین بازی هفته که اولین پرتاب شش امتیازی در رقابت قهرمانی به شمار می‌رفت، مقابل پالایش نفت بندرعباس متوقف شد و فرصت دو چندان کردن اختلاف با سایر مدعیان را از دست داد. در این مسابقه، باقر محمدی، دروازه‌بان مطرح کهکشانی‌ها که چندی پیش به دلیل آسیب دیدگی از لیست تیم ملی کنار رفته بود و پیش بینی می شد بازی امروز را از دست بدهد، از ابتدا درون چارچوب قرار گرفت و عملکرد خوبی را نیز ارائه داد.

با این حال، فاصله خط خوردن باقر از فهرست شمسایی تا حضور در جدال امروز تنها ۷۲ ساعت گذشته است و به میدان رفتنش برابر پالایش نفت بندرعباس سوالات بحث برانگیزی را به وجود آورده است. به این معنا که او در تماس با کادرفنی تیم ملی اعلام کرده بود اسیب دیدگی دارد و به همین ترتیب شمسایی در این اردو به او استراحت داد تا شماره یک تیم ملی از زمان کافی برای رسیدگی به مصدومیتش برخوردار باشد.

در چنین شرایطی، باقر محمدی در بازی امروز به میدان رفت و همین اتفاق کافی بود تا شایعاتی حول او شکل بگیرد. به همین منظور، خبرنگار ما مصاحبه‌ای را با محمدی انجام داده است و دروازه‌بان سال در خصوص خط خوردن از لیست تیم ملی به دلیل آسیب دیدگی و از بازی در جدال حساس امروز مقابل پالایش نفت بندرعباس صحبت کرده است.

باقر محمدی گفت: در ابتدا جا دارد تشکر کنم از مربیان تیم ملی که به بنده استراحت دادند. چرا که من طی ۱۰ روز گذشته تنها دو جلسه تمرین کرده بودم و با اجازه دکتر تیم که با او هماهنگ کردم و با داروی ضد درد در این بازی به میدان رفتم. جا دارد تشکر کنم که درک کردند و اجازه دادند که من به آسیب دیدگی‌ام رسیدگی کنم. از دکترای باشگاه تشکر می‌کنم که واقعا ۱۰۰ خودشان را برای من گذاشتند. چون در این مدت من تقریبا سه هفته است که با مصدومیت و درد بازی می‌کنم و در این هفته تزریقی که در پام انجام شده بود، یک مقدار اذیت کننده بود و با دارو ضد درد توانستم در این مسابقه بازی کنم. از فردا به صورت جدی فیزیوتراپی را ادامه میدم.

دروازه‌بان سال ادامه داد: چون بازی بسیار مهمی بود، روز گذشته با کادرفنی باشگاه صحبت کردم و آن‌ها از بنده خواستند که در این بازی حضور داشته باشم، چون بازی حساسی بود. متاسفانه اسماعیل پور دیگر گلر تیم هم مصدوم بود و شرایط بازی نداشت. بنده با مشورت از دکتر با دارو و مسکن‌های سنگین ضد درد به این بازی رسیدم. جا دارد از مربیان باشگاهی و مربیان تیم ملی و دکترای عزیز که در این مدت واقعا پیگیر حال بنده هستند و لطف داشته‌اند، تشکر کنم.