به گزارش ورزش سه و به نقل از تسنیم،کارلوس آلکاراس، تنیسور اسپانیایی و قهرمان هفت دوره گرنداسلم بار دیگر از فشردگی تقویم مسابقات تنیس انتقاد کرد و خواستار توجه بیشتر مسئولان به شرایط جسمانی بازیکنان شد. او معتقد است فشار برای حضور در تورنمنت‌های متعدد، تنیس حرفه‌ای را به مسیری نادرست سوق داده است؛ هرچند نمی‌توان با اطمینان، مصدومیت یانیک سینر (تنیسور شماره یک جهان) را نیز مستقیماً به همین عامل نسبت داد.

آلکاراس پیش از حضور در مسابقات مسترز شانگهای در گفت‌وگو با اسکای اسپورتس تأکید کرد که مسئولان تور حرفه‌ای مردان (ATP) بازیکنان را بیش از حد برای شرکت در مسابقات تحت فشار قرار می‌دهند.

این تنیسور اسپانیایی گفت: یکی از دلایلی که شاهد مصدومیت بازیکنان هستیم، این است که مسئولان گاهی بیش از حد به ما فشار می‌آورند تا در تورنمنت‌ها و مسابقات زیادی شرکت کنیم. این روند در مسیر درستی پیش نمی‌رود. برای یانیک سینر آرزوی موفقیت می‌کنم و امیدوارم ماه‌های پیش‌رو را با شرایط جسمانی مناسبی پشت‌سر بگذارد تا برای فصل آینده آماده باشد. امیدوارم به‌ زودی او را دوباره ببینیم اما مسئولان باید همراه با بازیکنان، شرایط حاکم بر تور را بررسی کنند.

تقویم فشرده؛ مشکلی قدیمی در تنیس حرفه‌ای

انتقاد آلکاراس از برنامه مسابقات بی‌اساس نیست. فصل تنیس حرفه‌ای معمولاً تا ماه نوامبر ادامه دارد و رقابت‌های فصل بعد نیز از اواخر دسامبر یا اوایل ژانویه آغاز می‌شوند. در نتیجه، بازیکنان فرصت محدودی برای استراحت، بازیابی توان جسمانی و آماده‌سازی پیش از شروع فصل جدید دارند؛ آن هم در ورزشی که فشار بدنی و شدت رقابت‌ها در آن افزایش یافته است.

ساختار مسابقات نیز به این مشکل دامن می‌زند. هشت تورنمنت از 9 مسابقه مسترز 1000 در تقویم مردان اجباری هستند و مقررات مربوط به حضور در مسابقات رده 500 نیز تعهدات دیگری برای بازیکنان ایجاد می‌کند. از سوی دیگر، برخی رقابت‌های مسترز که پیشتر در یک هفته برگزار می‌شدند، اکنون با جدول‌های گسترده‌تر در بازه‌ای نزدیک به دو هفته جریان دارند. این تغییرات، مدت حضور بازیکنان در مسابقات را افزایش داده و برنامه‌ریزی برای استراحت را دشوارتر کرده است.

کسپر رود، تنیسور نروژی نیز در ماه می 2025 از نظام رنکینگ ATP انتقاد کرد و شرایط رقابت برای حفظ جایگاه در جدول را به یک مسابقه فرسایشی تشبیه کرد. او با اشاره به مقررات مسابقات اجباری گفته بود که بازیکنان احساس می‌کنند برای حفظ رتبه خود ناچار هستند از قوانین تعیین‌شده پیروی کنند.

بنابراین، درخواست آلکاراس برای اصلاح تقویم و افزایش فرصت استراحت بازیکنان، موضوعی جدی است. با این حال، باید میان ضرورت اصلاح ساختار مسابقات و علت مصدومیت یک بازیکن مشخص تفاوت قائل شد.

 آیا برنامه مسابقات سینر بیش از حد فشرده بود؟

بررسی عملکرد سینر در سال 2026 نشان می‌دهد که نسبت دادن مصدومیت او به تعداد مسابقات، بدون شواهد پزشکی و اطلاعات دقیق‌تر، دشوار است.

این تنیسور ایتالیایی بدون شرکت در تورنمنت آماده‌سازی وارد اوپن استرالیا شد و پس از شکست مقابل نواک جوکوویچ در مرحله نیمه‌نهایی، چند هفته بعد در یک‌چهارم نهایی مسابقات دوحه برابر یاکوب منشیک شکست خورد.

سینر سپس در ماه مارس با قهرمانی در ایندین ولز و میامی عنوان موسوم به «سان‌شاین دابل» را به دست آورد. او در ادامه نیز هر سه تورنمنت مهم مسترز روی خاک پیش از رولان گاروس را فتح کرد؛ مجموعه‌ای از نتایج درخشان که البته فشار رقابتی قابل‌توجهی به همراه داشت.

با این حال، سینر پس از ناکامی در رولان گاروس در اواخر ماه می تا پایان ژوئن در مسابقه‌ای شرکت نکرد و سپس در ویمبلدون حاضر شد و از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد. زمان دقیق بروز مصدومیتی که فصل او را تحت تأثیر قرار داد، به‌ طور کامل مشخص نیست. با وجود این، شرکت در 9 تورنمنت طی فاصله ژانویه تا ژوئیه، به‌ تنهایی نشان نمی‌دهد که فشردگی تقویم عامل اصلی آسیب‌دیدگی او بوده است.

تعداد مسابقات، تنها معیار سنجش فشار نیست

برای مقایسه، الکساندر زورف در مقطعی از فصل 2026 خود را برای حضور در بیستمین تورنمنت سال آماده می‌کرد و طبق آمار گزارش‌ شده، تا آن زمان 73 مسابقه انجام داده بود که 58 مورد آن با پیروزی همراه شده بود. چنین حجمی از رقابت‌ها اهمیت بحث درباره فشار مسابقات را برجسته می‌کند اما تعداد بازی‌ها به‌ تنهایی نمی‌تواند احتمال مصدومیت یا علت آن را مشخص کند.

خود آلکاراس نیز پیشتر به دلیل مصدومیت مچ دست حدود چهار ماه از میادین دور بود. این اتفاق نشان می‌دهد که حتی بازیکنان برتر نیز با وجود مدیریت برنامه مسابقات، از آسیب‌دیدگی در امان نیستند.

در مجموع، تقویم تنیس به بازنگری نیاز دارد. افزایش زمان استراحت و کاهش فشار ناشی از مسابقات اجباری می‌تواند به حفظ سلامت بازیکنان کمک کند. در عین حال، برگزارکنندگان تورنمنت‌ها نیز باید منافع اقتصادی خود را در نظر بگیرند؛ موضوعی که دستیابی به توافق میان طرف‌های مختلف را دشوار می‌کند.

آلکاراس در انتقاد از ساختار فعلی تنیس نکته مهمی را مطرح کرده است اما درباره سینر نمی‌توان صرفاً بر اساس تعداد مسابقات نتیجه‌گیری کرد. اصلاح تقویم می‌تواند ضرورتی برای آینده این ورزش باشد، بدون آنکه هر مصدومیتی را بتوان مستقیماً پیامد فشردگی مسابقات دانست.