به گزارش پارسینه//حمیدرضا اسکندری// این روزها زندگی در بسیاری از محله های شهری با صدای مداوم دستگاه های ساختمانی، رفت وآمد کامیون ها، گردوغبار، ریختن نخاله در معابر و گاهی مسدود شدن مسیر عبور مردم همراه شده است. شرایطی که شاید برای سازنده ، بخشی از روند طبیعی کار باشد، اما برای خانواده هایی که در ساختمان های مجاور زندگی می کنند، می تواند به مشکلی جدی و طولانی مدت تبدیل شود.

تصور کنید فردی شب کار است و روزها برای استراحت به خانه برمی گردد بیماری در خانه به آرامش نیاز دارد یا خانواده ای کودک خردسال دارد که صدای مداوم تخریب و حفاری، آرامش او را برهم می زند. آیا این افراد باید تا پایان عملیات ساختمانی، بدون هیچ راهی برای پیگیری، این شرایط را تحمل کنند؟

مسئله فقط سروصدا نیست. گردوغبار ناشی از تخریب، رها شدن نخاله های ساختمانی، اشغال پیاده روها و بی توجهی به ایمنی عابران و حتی افتادن سنگ و خار و خاشاک نیز از مشکلاتی است که گاهی در اطراف پروژه های ساختمانی دیده می شود. وقتی مسیر پیاده رو مسدود می شود، سالمندان، کودکان و افراد دارای معلولیت بیش از دیگران در معرض خطر قرار می گیرند.

البته نمی توان با هرگونه ساخت وساز مخالفت کرد. شهر به نوسازی، توسعه و تأمین مسکن نیاز دارد اما توسعه شهری، زمانی ارزشمند است که حقوق همه شهروندان در آن رعایت شود، نه اینکه آسایش گروهی از مردم قربانی منافع گروهی دیگر شود.

نکته مهم این است که شهروندان نباید برای برخورداری از آرامش در خانه خود، مجبور باشند بارها میان نهادهای مختلف رفت وآمد کنند یا از پیگیری شکایتشان ناامید شوند.

هلدینگ رسانه ای پارسینه از شهرداری ها و مراجع نظارتی انتظار دارد نظارت مؤثرتری بر فعالیت کارگاه های ساختمانی داشته باشند ساعت های مجاز فعالیت را به طور جدی کنترل کنند، با ایجاد گردوغبار و رهاسازی نخاله در معابر برخورد کنند و مسیر امن عبور عابران را حفظ کنند. همچنین لازم است سامانه ای روشن و قابل پیگیری برای ثبت شکایت ساکنان ایجاد شود تا مردم بدانند شکایتشان کجا بررسی می شود و چه نتیجه ای دارد.

ساختن شهر، فقط بالا بردن دیوارها و برج ها نیست؛ ساختن شهر یعنی حفظ حق زندگی، آرامش و امنیت مردمی که در آن زندگی می کنند.