به گزارش "ورزش سه"، «کوکوریا او را در جیبش گذاشته بود»، روبرت سانچز پس از شکست سنگین بارسلونا در برابر چلسی در لیگ قهرمانان این اظهارات را مطرح کرد. این دروازه‌بان اسپانیایی مستقیماً هم‌تیمی خود را مسئول مهار یامال در استمفورد بریج دانست، در شبی که این مدافع کناری نمایش فوق‌العاده‌ای ارائه داد. اما فراتر از قاطعیت این جمله، این بازیکن اسپانیایی یک برنامه دفاعی را اجرا کرد که می‌تواند به عنوان الگویی برای ال‌کلاسیکو مورد استفاده قرار گیرد.

در آن شب، کوکوریا به عنوان بهترین بازیکن مسابقه در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا انتخاب شد. او در به ثمر رسیدن گل اول نقش داشت و باعث ایجاد شرایطی شد که منجر به اخراج آرائوخو شد. با این حال، مهم‌ترین نکته در عملکرد او، نحوه محدود کردن تاثیر یامال بود که کنترل او دشوار است، به خصوص زمانی که در فضای باز قرار می‌گیرد و می‌تواند به سمت داخل حرکت کند. 

با این حال، برای این که بدانیم آیا کوکوریا واقعاً این ستاره بارسلونا را «در جیب خود دارد» یا خیر، باید فراتر از یک شب نگاه کنیم و درک کنیم که او برای ایجاد مشکل برای این بازیکن چه کاری انجام داد. توانایی او در هدایت یامال به سمت پای راستش و دور کردن او از پای چپش که معمولاً با آن بیشترین آسیب را وارد می‌کند، یکی از نکات کلیدی بود.

او به جای تلاش برای ربودن توپ به هر قیمتی، سعی می‌کرد یامال را به سمت ناحیه‌ای هدایت کند که در آن منابع کمتری برای ایجاد خطر داشته باشد چون این مدافع کناری به سرعت و شدت دفاعی خود اعتماد داشت تا در موقعیت‌های تک به تک به خوبی عمل کند. برای یامال بسیار دشوار بود که به سمت استفاده از پای چپ خود برود چون یک بازیکن دیگر از چلسی آن فضا را پوشش می‌داد. این یکی از کلیدهای ماموریت کوکوریا بود. این مدافع کناری مسیر به سمت داخل را می‌بست و این ستاره حریف را به سمت بیرون هدایت می‌کرد اما می‌دانست که تنها نیست.

روی فاریا که او نیز ناظر فنی یوفا است، بر جنبه دیگری تأکید کرد: تهاجمی بودن کوکوریا در نحوه مواجهه با دریافت توپ توسط این ستاره: «او به صورت هجومی به حریف فشار می‌آورد و به او زمان و فضای کافی برای دریافت و چرخش به منظور ایجاد یک موقعیت تک به تک را نمی‌دهد.» کوکوریا منتظر نمی‌ماند تا یامال توپ را دریافت کند، کنترل کند و بتواند سرش را بالا بگیرد تا حرکت بعدی خود را انتخاب کند.

در بسیاری از مواقع، او قبل از این که این ستاره بارسلونا بتواند بچرخد، یک قدم به جلو برمی‌داشت و زمان لازم برای شروع دریبل را کاهش می‌دهد: «تصمیم به فشار آوردن فوری، به جای بازگشت به یک موقعیت دفاعی‌تر، نشان‌دهنده آگاهی کوکوریا از تعادل تیمی و موقعیت خط دفاعی است.»

ماموریت بزرگ در ال‌کلاسیکو

این تحلیل اهمیت ویژه‌ای در آستانه ال‌کلاسیکو پیدا می‌کند. اگر کوکوریا دوباره مسئولیت متوقف کردن یامال را بر عهده داشته باشد، نیاز است که تیم، حمایت‌هایی را که باعث شد او در برابر بارسلونا چنین نمایشی داشته باشد، تکرار کند. مشارکت دیومانده می‌تواند تعیین‌کننده باشد. کار او در جناح چپ نباید محدود به ارائه عمق در زمانی باشد که تیم توپ را در اختیار دارد: او همچنین باید به کنترل حرکات مدافع کناری بارسلونا کمک کند و از این که کوکوریا مجبور شود در طول مسابقه در موقعیت‌های دو به یک دفاع کند، جلوگیری کند.

این ستاره باید به حرکات او در جناح خود توجه کند، در صورت لزوم حرکات او را همراهی کند و به بستن فضاها کمک کند، بدون این که به طور دائم در کنار مدافع کناری قرار گیرد. هدف این است که بارسلونا نتواند کوکوریا را از جریان بازی جدا کند و او را مجبور کند که به طور همزمان با دو تهدید روبرو شود.