سعید ساداتی- عملکرد پلتفرم های خانگی طی سال های اخیر از جنبه های مختلفی محل نقد و بررسی بوده و همواره یکی از اصلی ترین مصادیق ارزیابی فعالان این حوزه به فرآیند عرضه محصولات و کیفیت تولیدات نمایشی و غیرنمایشی مربوط بوده است. در این میان نمی توان از نقش سلیقه مخاطبان و انتظاری که از یک پلتفرم برای تماشای آثار متنوع دارند، غافل شد. طبیعتاً هیچ پلتفرمی نمی تواند رضایت همه مخاطبان را جلب کند اما توجه به تفاوت سلیقه ها و فراهم کردن امکان انتخاب یکی از عواملی است که می تواند در جلب اعتماد مخاطب و البته صاحبان آثار مؤثر باشد.

اما رسیدن به این جایگاه و سنجش آن چه شاخص هایی می تواند داشته باشد؟

یکی از این شاخص ها تبدیل شدن یک پلتفرم به گزینه اصلی بخشی از فعالان و تولیدکنندگان این زیست بوم برای ارائه آثارشان است. در میان برندهای شناخته شده شبکه نمایش خانگی ایران چهار پلتفرم فیلیمو، نماوا، فیلم نت و شیدا در حوزه تولید و عرضه محصولات سرگرم کننده با یکدیگر رقابت دارند. فیلیمو به عنوان باسابقه ترین پلتفرم این حوزه در سال های اخیر میزبان تولیداتی با قالب ها و موضوعات متفاوت بوده است هرچند گستردگی ویترین به تنهایی نمی تواند معیار دقیقی برای سنجش میزان رضایت مخاطبان یا موفقیت یک پلتفرم باشد.

اما حضور چهره های فعال تلویزیون و دیگر پلتفرم ها در این پلتفرم برای برنامه سازی، می تواند یکی از مصادیق این روند باشد. تولید و عرضه آثاری همچون روشن به تهیه کنندگی سیداحمد موسوی صمدی که پیش از این مجری برنامه جام جم تلویزیون جلیلی-جبلی بود، یا برنامه های دور امیر و فان ابوطالب نمونه هایی از حضور چهره های آشنا در برنامه هایی با رویکردهای متفاوت هستند. فارغ از کیفیت و محتوای این آثار کنار هم قرار گرفتن چنین برنامه هایی نشان می دهد که فیلیمو تلاش کرده است مخاطبان را به یک قالب مشخص از سرگرمی محدود نکند. البته حضور چهره های شناخته شده یا افزایش تعداد تولیدات به خودی خود تضمین کننده استقبال مخاطب نیست و قضاوت نهایی همچنان به تجربه تماشاگران و میزان ارتباط آن ها با هر اثر بستگی دارد.

در کنار این برنامه ها پخش اختصاصی مجموعه مستند رییس سازمان از محصولات تازه سازمان رسانه ای اوج نیز قابل توجه است. قرار گرفتن چنین اثری در کنار برنامه های سرگرم کننده نشان می دهد که ویترین یک پلتفرم می تواند میزبان محصولات متفاوتی باشد که الزاماً مخاطبان مشترکی ندارند. همین تفاوت هاست که امکان انتخاب را برای تماشاگران گسترش می دهد هرچند جمع کردن سلیقه های متنوع در یک بستر به معنای موفقیت یکسان همه آثار نخواهد بود.

ترکیب فیلم های راه یافته به اکران آنلاین این سامانه نیز از همین زاویه قابل بررسی است. فیلم هایی با ژانرها و مخاطبان متفاوت آنهم در بازاری که دیده شدن یک اثر به یکی از دغدغه های اصلی سازندگان تبدیل شده، حضور در پلتفرمی با دامنه متنوعی از مخاطبان می تواند یک مزیت محسوب شود. مستندها و انیمیشن های این پلتفرم نیز همین طیف رنگارنگ را مشمول می شود از انیمیشن سرباز محصول مکتب حاج قاسم تا گزارش چند قتل مربوط به قتلتهای زنجیره ای...

از این منظر، انتخاب فیلیمو از سوی بخشی از تولیدکنندگان را می توان در ارتباط با اطمینان آن ها از امکان دیده شدن آثارشان بررسی کرد. این اطمینان لزوماً به معنای برتری قطعی این پلتفرم نیست بلکه می تواند از ظرفیت آن برای قرار دادن آثار متفاوت در معرض دید گروه های مختلف تماشاگران ناشی شود بویژه که تنها پلتفرمی که آثارش را به صورت رایگان در اپلیکیشن روبیکا قرار نمی دهد هم همین شبکه است؛ شبکه ای که میزان بالای مخاطب وفادار، هر تولیدکننده ای را برای دیده شدن اثرش وسوسه می کند که در چنین ویترینی بنشیند.

شاید این تنوع محصول یا تکثر چهره ها و نهادهای عرضه کننده اثر در فیلیمو در جهت شعار جدید این پلتفرم باشد؛ ما دنبال داستانیم!