به نقل از ایسنا، متخصص زنان و زایمان و عضو هیات علمی دانشگاه با تأکید بر تأثیر احتمالی فیبروم های رحمی بر سلامت باروری افزود: بسته به محل قرارگیری فیبروم، این توده ها می توانند در برخی افراد بر باروری، احتمال سقط جنین و پیامدهای بارداری تأثیر بگذارند. همچنین، خون ریزی های غیرطبیعی ناشی از فیبروم در صورت تداوم و عدم رسیدگی مناسب ممکن است به کم خونی و عوارض ناشی از آن منجر شود.

پیله وری با اشاره به ضرورت بررسی فیبروم های رحمی در افراد دارای علائم بالینی تصریح کرد: وجود فیبروم در هر اندازه یا تعدادی، در صورت ایجاد علائم، نیازمند ارزیابی پزشکی و انتخاب روش درمان متناسب با شرایط بیمار است. همچنین، در مواردی که فیبروم بدون علامت است اما تغییرات قابل توجهی در اندازه آن مشاهده می شود، بررسی های تکمیلی و ارزیابی دقیق تر ضرورت دارد.

متخصص زنان و زایمان و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان درباره روش های درمان فیبروم های رحمی توضیح داد: انتخاب روش درمان به عوامل متعددی از جمله اندازه و محل توده، شدت علائم، وضعیت باروری و شرایط عمومی بیمار بستگی دارد. درمان ها می توانند شامل روش های دارویی، هورمونی و مداخلات جراحی باشند. درمان های دارویی و هورمونی، به ویژه در برخی افراد مبتلا به خون ریزی غیرطبیعی رحمی، با هدف کنترل علائم مورد استفاده قرار می گیرند.

پیله وری ادامه داد: در بیمارانی که با مشکلات مرتبط با سلامت باروری، از جمله ناباروری یا سابقه سقط مکرر مواجه هستند، ممکن است با توجه به شرایط بالینی، درمان جراحی در نظر گرفته شود. همچنین، آمبولیزاسیون شریان های رحمی یکی دیگر از روش های درمانی است که با کاهش خون رسانی به فیبروم ها، می تواند به کوچک شدن تدریجی آن ها کمک کند. انتخاب این روش نیز باید با توجه به شرایط بیمار و اهداف باروری او انجام شود.

وی با اشاره به عوامل احتمالی مؤثر بر ایجاد فیبروم های رحمی بیان کرد: رشد این توده ها می تواند تحت تأثیر هورمون های جنسی قرار گیرد، اما این موضوع به معنای نقش مستقیم و قطعی هورمون ها به تنهایی در ایجاد فیبروم نیست. عوامل ژنتیکی، سابقه خانوادگی، شروع زودهنگام قاعدگی، چاقی، سبک زندگی، برخی عادات غذایی، دیابت و فشار خون بالا نیز در مطالعات به عنوان عوامل مرتبط با بروز فیبروم های رحمی مطرح شده اند.

براساس گزارش وبدا، عضو هیات علمی دانشگاه در پایان خاطرنشان کرد: از آنجا که فیبروم های رحمی در برخی زنان بدون علامت هستند، تشخیص و پیگیری آن ها باید بر اساس شرایط فردی و ارزیابی پزشکی انجام شود. مراجعه به متخصص زنان در صورت بروز خون ریزی غیرطبیعی، درد یا فشار لگنی و مشکلات باروری، به تشخیص به موقع و انتخاب روش درمان مناسب کمک می کند.