به گزارش "ورزش سه"، این موضوع که زلاتان ابراهیموویچ به عنوان یک فوتبالیست، چه در داخل و چه در خارج از زمین، چهره‌ای سخت و دشوار برای هم‌تیمی‌ها بوده، هرگز راز بزرگی نبوده است. او منشی خودپرستانه تا حد توصیف خود به عنوان خدا داشت و انتظارات بسیار بالایی از خودش و دیگران مطالبه می‌کرد، به طوری که میل سیری‌ناپذیری برای برتری‌طلبی داشت.

 آندره‌آ کونتی مدتی پیش روایت کرده بود: «با زلاتان مجبور بودی سطح خود را بالا ببری. برایم پیش آمده بود که بازیکنان آکادمی میلان را به خاطر برخی رفتارهای او در تمرینات تیم اصلی گریان ببینم.»

بنابراین، روایتی که  سامو کاستیخو فاش می‌کند تعجب‌آور نیست. او که قهرمانی در آخرین اسکودتوی میلان در فصل ۲۲-۲۰۲۱ را با ستاره سوئدی تجربه کرده است، از رفتار باورنکردنی ایبرا بلافاصله پس از قهرمانی می‌گوید؛ رفتاری که او را دقیقاً همان‌گونه که از روزهای تلاش در محله سخت روزنگارد در حومه مالمو بوده، به تصویر می‌کشد.

هافبک اسپانیایی که در ۳۱ سالگی و پس از آخرین تجربه بازی در تیم جوهور دارل تاکسیم مالزی از دنیای فوتبال خداحافظی کرده است، در گفت‌وگو با رادیو مارکا خاطرات دوران ورزشی‌اش را مرور کرد و در میان خاطرات پرمعنایش، ماجرای مربوط به ابراهیموویچ تداعی شد. این صحنه درون اتوبوسی رخ داد که تیم را پس از پیروزی ۳ بر صفر در خانه ساسولو به میلان بازمی‌گرداند؛ برتری قاطعی که در تاریخ ۲۲ می ۲۰۲۲ قهرمانی در لیگ را قطعی کرده بود.

کاستیخو با خنده تعریف کرد: «روزی که اسکودتو را بردیم، در اتوبوس مسیر بازگشت از ساسوئلو، زلاتان میکروفون را برداشت و تک‌تک با همه صحبت کرد. او هیچ حرف مثبتی به هیچ‌کس نزد. ما تازه قهرمان لیگ شده بودیم و او میکروفون را گرفت و یک به یک به همه فحاشی کرد.»

ایبرا همین‌گونه بود؛ یا باید او را می‌پذیرفتی یا رهایش می‌کردی. اما او قلب بزرگی هم داشت، چنان‌که کاستیخو، بازیکن پیشین ویارئال و والنسیا، به خاطره دیگری اشاره کرد: «یک روز ایبرا آمد و پرسید کسی پلی‌استیشن ۵ می‌خواهد یا نه. روز بعد او با ۲۵ دستگاه پلی‌استیشن آمد و همه آن‌ها را در کمد شخصی تک‌تک ما گذاشت.»

تصور کردن آن اسکودتو بدون حضور ایبرا در زمین و رختکن واقعاً دشوار به نظر می‌رسد. با وجود اینکه او ۴۰ ساله بود و در ۲۳ بازی تنها ۸ گل و ۳ پاس گل ثبت کرد و در شرایطی مصدوم بازی می‌کرد که عمل جراحی بعدی روی زانویش آن را ثابت کرد، رهبری او برای تغییر ریشه‌ای یک گروه جوان بسیار تعیین‌کننده بود. او تمام وجود خود را منتقل می‌کرد و همه را وامی‌داشت تا با هر مسابقه مثل یک فینال برخورد کنند. و مهم نیست اگر بهای پرداختی شنیدن چند فحاشی بود؛ این چیزها در کتاب‌های تاریخ فوتبال باقی نمی‌ماند.