به نقل از همشهری؛ مهدی اصغری ازغندی کارگردان فیلم ماریا که به تازگی بدون اکران در سینماها اکران آنلاین شده است، درباره این تصمیم گفت: اکران آنلاین تصمیم تهیه کننده بود و به دلیل شرایط خاص کشور در جنگ سالن های سینما فروش خوبی نداشتند و ما تصمیم به اکران آنلاین گرفتیم. در ابتدا تصمیم به نمایش فیلم در سینماها داشتیم و بخشی از کار را هم پیش برده بودیم اما وقتی کشور درگیر جنگ شد اکران آنلاین را انتخاب کردیم.

وی درباره دلیل تبلیغات کم این فیلم گفت: تهیه کننده بودجه ای بابت تبلیغات درنظر نگرفت.

این کارگردان با اشاره به اینکه نگاه فیلم به جشنواره های خارجی بوده است، اظهار کرد: ما از همان ابتدا می دانستیم این فیلم برای جشنواره های جهانی ساخته می شود. هزینه تولید ماریا 3 میلیارد تومان بوده است، در شرایطی که امروزه بسیاری از فیلم های سینمای ایران با بودجه های 70 تا 80 میلیارد تومانی ساخته می شوند، تولید یک فیلم با بودجه محدود، آن هم با تولید سنگین، تعدد لوکیشن ها (نزدیک به 20 لوکیشن)، وجود دکور و لوکیشن های مختلف در تهران، کار بسیار دشواری بود.

وی افزود: در تولید این اثر با محدودیت های ویژه ای مواجه بودیم و به همین دلیل می دانستیم که راه درآمدزایی ما گیشه سینمای ایران نیست و طبیعتا باید روی لایه هایی از فیلم کار کنیم که مخاطب خود را در جشنواره های جهانی پیدا کند. این فیلم در جشنواره های جهانی موفق به کسب جوایزی شد و تقریبا از این طریق بازگشت سرمایه داشتیم.

اصغری با اشاره به حضور پانته آ پناهی ها و صابر ابر در این فیلم بیان کرد: ما 2 بازیگر چهره سینمایی داشتیم که لطف کردند و به ما در ساخت این فیلم کمک کردند به همین دلیل سکانس های کمتری در فیلم حاضر بودند زیرا زمان محدودی برای هر ماه با آنها داشتیم. اگر قرار بود 50 میلیارد تومان برای ساخت این فیلم هزینه کنیم، طبیعی بود قصه و شخصیت هایی را انتخاب کنیم که به زندگی روزمره مردم نزدیک تر باشند و از بازیگران چهره استفاده کنیم.

این فیلمساز درباره ساخت ماریا توضیح داد: در ابتدا قرار بود فیلمنامه دیگری را بسازم که تاحدی فضایش نسبت به ماریا متفاوت بود اما در دریافت مجوز ساخت به مشکل برخوردیم. با توجه به اینکه سرمایه گذار منتظر بود تا ما پروژه را شروع کنیم، فیلمنامه ماریا را جایگزین کردیم و نسخه کوتاهی که پیش تر از این پروژه نوشته بودیم بازنویسی و تولید آغاز شد. اولین نمایش این اثر در توکیو، سپس در فرانسه و پس از آن در کشورهای دیگر بود و نهایتاً به ایران رسید.

وی درباره آشنایی با سوژه فیلم تصریح کرد: من دوستی داشتم که فیلم کوتاهی ساخته بود و یک بازیگر خانم از یک قومیتی در این فیلم کوتاه نقش یک روسپی را ایفا کرده بود. پس از پخش این فیلم، خانواده بازیگر که از این همکاری مطلع نبودند، با دیدن نقش آفرینی فرزندشان در قالب چنین شخصیتی، عصبانی شده و او را تهدید به قتل کردند. آن خانم بازیگر نیز به دوست ما اطلاع داد که خانواده اش اهل مدارا نیستند و توصیه کرد که او هم فرار کند. این واقعه در ذهن من باقی ماند و انگیزه ای برای نگارش فیلمنامه ماریا بود.

این کارگردان درباره استفاده از موسیقی گواتی در این فیلم عنوان کرد: ماریا به نوعی فضای تلفیقی از توهم و واقعیت دارد و از هرچیزی که به این فضاسازی کمک کند استفاده می کردیم. مراسم گواتی شکلی از جنس رویا و توهم و با ریتمی خاص دارد و مخاطب را لحظه ای از واقعیت خارج می کند.

وی درباره داستان فیلمش توضیح داد: در ماریا ما گروهی فیلمساز داشتیم که عمدتاً با تصویری سروکار داشتند که با واقعیت فاصله داشت. این افراد هنگام مواجهه با یک قوم یا یک واقعیت عینی، دچار درگیری با امر واقع می شدند. برای نمونه، دختری که قرار بود در فیلم این گروه بازی کند، آنها را درگیر معمایی پیچیده تر از خود فیلم کرد. به عبارت دیگر گروه فیلمسازی قصه ای را بر اساس زندگی فردی ساختند که او را به درستی نمی شناختند اما بعداً با خانواده کسی روبه رو شدند که داستان واقعی از روی زندگی او الگوبرداری شده بود. در این میان، نوعی طنز ضمنی نیز وجود دارد بدین معنا که فیلمساز چگونه ممکن است هنگام اقتباس از واقعیت، خود در دام آن گرفتار شود.

این کارگردان با اشاره به مخاطبان محدود ماریا اظهار کرد: وقتی سراغ قصه ای می رویم که زندگی آدم های عادی جامعه نیست بلکه زندگی یک گروه فیلمسازی است طبیعتا از همان ابتدا می پذیریم که بخش زیادی از مخاطبان را از دست می دهیم. مسلما مردم با مشاغل سینمایی آشنایی دقیقی ندارند مثلاً نمی دانند وظیفه مدیر تولید، مجری طرح، تهیه کننده یا کارگردان دقیقا چیست و به همین دلیل به راحتی با فیلم ارتباط برقرار نمی کنند.

وی ادامه داد: ماریا دارای چندین پلات متفاوت و درهم تنیده است و همین تعدد روایت های پراکنده و پیچیده، دایره مخاطبان را محدودتر به کسانی کرده است که سینما را در لایه های حرفه ای تر دنبال می کنند.

این کارگردان با اشاره به محدودیت های تولید ماریا گفت: این فیلم در 30 جلسه فیلمبرداری شده است؛ در حالی که بسیاری از فیلم های سینمای ایران در 4 تا 6 ماه فیلمبرداری می شوند. ماریا بیش از 20 لوکیشن دارد و تمامی دوستان حاضر در گروه کارگردانی از هنرجویان کلاس های فیلمسازی خود من بودند. این افراد جوانان تازه کاری بودند که به عنوان عکاس، طراح صحنه و سایر عوامل فیلم برای نخستین بار در یک فیلم سینمایی کار می کردند. برخی از آنها حتی پیش از این صحنه فیلمبرداری را از نزدیک ندیده بودند.

اصغری ازغندی در پایان درباره پروژه جدیدیش توضیح داد: قصه این فیلم نسبت به ماریا متفاوت است و طبیعتاً به دنبال تجربه ای تازه تر هستم. هرچند ناگزیر در شیوه کارگردانی شباهت هایی با ماریا پیدا خواهد کرد. این پروژه درباره یک خانواده ایرانی است که در خانه ای بین راهی در مسیر جاده تهران به نقطه ای دیگر ساکن هستند و اتفاقاتی برای آنها رخ می دهد. هنوز فیلمبرداری را شروع نکرده و درحال پیش تولید اثر هستیم.

صابر ابر، پانته آ پناهی ها، حسین محجوب، کامیاب گرانمایه، مهشید خدادی، محمد صدیقی مهر، صادق سهرابی، نکیسا نوری، سجاد رضایی، محمدعلی حسینعلی پور، مصطفی اکبری، نرگس باغکی، حسن و حسین نصرتی بازیگران این فیلم سینمایی هستند.