به گزارش "ورزش سه"، چند روز پیش هواپیمای عظیمی که تیم برزیل را حمل می‌کرد، به آرامی در باند فرودگاه بین‌المللی گالائو در ریودوژانیرو حرکت کرد و در حالی که توسط یک قوس آب که از کامیون‌های آتش‌نشانی به سمت آن پرتاب می‌شد، پوشیده شده بود، این لحظه از هر پروتکل فرودگاهی فراتر رفت. برای برخی، این صرفا آیین تعمید سنتی یک هواپیما قبل از یک ماموریت مهم بود. اما برای میلیون‌ها برزیلی، این چیزی بسیار عمیق‌تر بود: برکتی برای تحقق رویای قهرمانی مجدد در جام جهانی.

این اتفاق شاید یادآور پله بود که جام جهانی را بالا می‌برد. این قدرت رونالدو نازاریو بود که خطوط دفاعی را در هم می‌شکست. این لبخند رونالدینیو بود که جهان را تسخیر کرد. این وقار کاکا، قدرت روبرتو کارلوس، رهبری کافو، جادوی روماریو و ریوالدو و اخیراً استعداد نیمار بود. همه آنها نام برزیل را به بزرگترین صحنه‌های فوتبال جهان بردند و در باشگاه‌های افسانه‌ای مانند رئال مادرید، بارسلونا، میلان، اینتر، پاری سن ژرمن، منچستریونایتد و سایر غول‌های اروپایی درخشیدند.

دقیقاً همین وزن و اعتبار، همراه با هر نسل از فوتبالیست‌هایی است که پیراهن زرد را به تن می‌کنند. تصاویر به سرعت در شبکه‌های اجتماعی پخش شد. گزارشگران با شور و اشتیاق خاص یک کشور که فوتبال را به عنوان یک دین می‌بیند، این لحظه را روایت می‌کردند. این فقط یک هواپیما نبود که به سمت آمریکا پرواز می‌کرد. این تیم برزیل پرافتخارترین تیم تاریخ بود که سفری دیگر به سوی شکوه را آغاز می‌کرد.

تیم ملی برزیل تنها تیمی است که در تمام جام‌های جهانی شرکت کرده و تنها تیمی است که پنج بار قهرمان جهان شده است. با شروع هر تورنمنت، یک سوال تکرار می‌شود: آیا این نسل، برزیل را به قله باز خواهد گرداند؟ به همین دلیل، آیین تعمید هواپیما اینقدر مهم بود. این نشان‌دهنده امید جمعی یک ملت بود که رویای جشن گرفتن یک ستاره دیگر بر روی نشان خود را در سر می‌پرورانند.

برزیل در گروه C قرار دارد و بازی‌های خود را در تاریخ 13 ژوئن در نیویورک/نیوجرسی، مقابل مراکش آغاز خواهد کرد. سپس در تاریخ 19 ژوئن در فیلادلفیا به مصاف هائیتی خواهد رفت. آخرین بازی آنها در مرحله گروهی در تاریخ 24 ژوئن در میامی مقابل اسکاتلند خواهد بود. در حالی که هواپیما در افق ناپدید می‌شد، هزاران هوادار با همان ترکیبی از امید و اضطراب به آن نگاه می‌کردند که در هر ماجراجویی جام جهانی وجود دارد. زیرا در برزیل، فوتبال فقط یک ورزش نیست. این یک خاطره است. این یک هویت است. این میراثی است که از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود.

و هنگامی که این هواپیما قبل از عزیمت به آمریکا تعمید داده شد، نه تنها بازیکنان را حمل می‌کرد، بلکه رویای بیش از 200 میلیون برزیلی را نیز با خود برد که امیدوار هستند تیم ملی خود را بار دیگر در حال بالا بردن جام جهانی ببینند.