در میان خستگی های روزمره و فشار کار، بسیاری از زوج ها ارتباط عاطفی خود را به تعویق می اندازند، اما پژوهش ها نشان می دهد زوج های موفق با رفتارهای کوچک و هدفمند در شب های عادی هفته، پیوند عاطفی خود را زنده نگه می دارند.

به نقل از سی ان بی سی، میان روزهای طولانی کاری، شام های دیرهنگام و فهرست بی پایان مسئولیت ها، بسیاری از زوج های شاغل به تدریج وارد الگویی می شوند که در آن صرفاً کنار هم زندگی می کنند، بی آن که واقعاً با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. بهانه ها معمولاً منطقی به نظر می رسند: خیلی خسته ایم یا آخر هفته مفصل حرف می زنیم . اما مشکل اینجاست که در نهایت، هر دو طرف لحظه های روزمره و کوچکی را از دست می دهند که یک رابطه را زنده و پویا نگه می دارد.

افرادی که شادترین و مقاوم ترین رابطه ها را دارند شب های کاری هفته را فرصتی ارزشمند می دانند؛ فرصتی که اجازه نمی دهند هدر برود. این زوج ها می دانند که ارتباط عاطفی صرفاً به تعطیلات آخر هفته یا گفت وگوهای طولانی محدود نمی شود، بلکه در همین شب های عادی و ظاهراً خسته کننده شکل می گیرد. در ادامه، به هفت کاری اشاره می شود که این زوج ها به طور مداوم، پیش از خواب انجام می دهند.

نمی توان همیشه انتظار داشت شریک زندگی تان بلافاصله بعد از ورود به خانه آماده ی آشپزی، گفت وگو یا شاد بودن باشد. زوج های سالم و خوشحال، آگاهانه 15 تا 30 دقیقه زمانِ بدون احساس گناه برای تنهایی هر یک از طرفین در نظر می گیرند. در این مدت، یک نفر استراحت می کند و دیگری کار سبکی انجام می دهد، سپس جای خود را عوض می کنند.

این کار شاید جذاب یا رمانتیک به نظر نرسد، اما نوعی مهربانی عمیق است. با محافظت از انرژی روانی یکدیگر در ابتدای شب، آن ها توان لازم برای ارتباط عاطفی در ادامه ی شب را حفظ می کنند.

برخی شب ها، حتی پس از زمانی برای آرام شدن، همچنان احساس فرسودگی وجود دارد. زوج های خوشحال خود را مجبور به گفت وگو نمی کنند. آن ها شب را در کنار هم آغاز می کنند، اما در سکوت: نشستن در بالکن، دراز کشیدن کنار هم یا پیاده روی آرام.

در پژوهش های روان شناختی، این رفتار نوعی هم تنظیمی هیجانی محسوب می شود؛ فرایندی که در آن دو نفر از نظر احساسی با هم هماهنگ می شوند و اجازه می دهند هیجانات روز به تدریج فروکش کند. چند دقیقه سکوت مشترک، گاه بسیار مؤثرتر از یک گفت وگوی اجباری است.

همه ی شب ها فرصت گفت وگوهای عمیق عاطفی وجود ندارد. بنابراین، شادترین زوج ها موضوع را ساده نگه می دارند: هر نفر فقط یک چیز از روزش را تعریف می کند؛ خوب یا بد.

این می تواند بیان یک دلخوری کوچک، یک موفقیت ساده در محل کار یا حتی اتفاقی بامزه باشد. بدون نصیحت، بدون ارائه ی راه حل؛ فقط گوش دادن. این اشتراک گذاری سبک اما مداوم، آن ها را از نظر احساسی به روز نگه می دارد، بدون آن که انرژی باقی مانده ی هفته ی کاری را تحلیل ببرد.

حتی در شب هایی که هر دو نفر فقط می خواهند بی حوصله روی مبل لم بدهند، به یک آیین مشترک کوچک پایبند می مانند؛ آیینی که هرگز حذف نمی شود.

برای بسیاری، این کار بسیار ساده است: شام خوردن بدون تلفن همراه، درست کردن یک فنجان چای شبانه یا انجام یک بازی کلامی کوتاه. این آیین به لنگر روزانه ی رابطه تبدیل می شود؛ چیزی قابل پیش بینی، آرامش بخش و کاملاً متعلق به خودشان.

اگر قرار باشد فقط یک عادت شبانه را حفظ کنم، همین است. پژوهش ها نشان می دهد زوج هایی که به طور منظم یکدیگر را در آغوش می گیرند، رضایت و تعهد بیشتری نسبت به رابطه شان گزارش می کنند؛ حتی بیشتر از زوج هایی که صرفاً بر وقت باکیفیت تأکید دارند.

در آغوش گرفتن باعث ترشح اکسی توسین، هورمون پیوند عاطفی، و کاهش کورتیزول، هورمون استرس، می شود. این ساده ترین و سریع ترین تقویت کننده ی زیستی برای یک رابطه است.

حتی شادترین زوج ها هم گاهی رنجش خفیفی از نابرابری در کارهای خانه احساس می کنند. به همین دلیل، آن ها شب را با 5 تا 10 دقیقه جمع وجور کردن مشترک به پایان می رسانند: پاک کردن پیشخوان، آماده کردن ناهار فردا، یا چیدن ظرف ها در ماشین ظرف شویی.

هدف اصلی تمیزکاری نیست، بلکه نشان دادن تعهد دوطرفه به انصاف و همکاری است.

به جای مرور دوباره ی اتفاقات روز، زوج های سالم و خوشحال نگاهی به آینده می اندازند. هر نفر یک چیز کوچک را که برای فردا منتظرش است یا حتی از آن نگران است، با دیگری در میان می گذارد.

این گفت وگوی کوتاه و ملایم، راهی مؤثر برای هماهنگ ماندن زوج های شاغل است، بدون آن که بار احساسی روز دوباره بازسازی شود. هر طرف می فهمد که شریکش فردا به چه چیزی نیاز دارد: دلگرمی، فضا یا حمایت بیشتر. این آگاهی، خود پایه ای مهم برای یک رابطه ی پایدار و رضایت بخش است.

منبع: فرارو