مادر دو دختر سنندجی بعد از انتشار خبر شکنجه فرزندانش در گفتگویی از زندگی شخصی خود و ماجرای آزار و اذیت دخترانش توسط نامادری شان صحبت کرد.

بخش مهمی از گفتگوی او را در ادامه می خوانید:

*13 سال با شوهرم زندگی مشترک داشتیم و هرگز از او خشونت ندیده بودم. تا اینکه با خانم همسایه یعنی همین نامادری بچه ها آشنا شد و به من خیانت کرد. بعد هم من را وادار به جدایی کرد.

* اوایل با فرزندانم ملاقات داشتم اما از چهارده ماه قبل اجازه ملاقات نمی دادند. برای گرفتن حضانت بچه هایم و حق ملاقات اقدام قانونی کردم.

*یک بار از طریق قانونی موفق به دیدار فرزندانم شدم اما پدرشان آن ها را تهدید کرده و گفته بود اگر به مادرتان یا معلم ها بگویید که اذییتان می کنیم شما را با چاقو می کشیم.

*همسایه ها به من خبر دادند که صدای آزار و اذیت بچه ها را می شوند و یک بار قبل از جنگ مسئولان بهزیستی سراغ بچه ها در مدرسه رفتند اما آنجا هم از ترسشان حرفی نزدند.

*نارین می گفت نامادری به بهانه اینکه او ظرف نشسته یا شیشه های پنجره را پاک نکرده یا دیر از خواب بیدار شده، پدر را تحریک به شکنجه می کرد.

*پدرشان آن ها را به مدت یک ماه در سرویس بهداشتی حبس کرده و در دهان نارین نجاست می ریخت.

*با شلنگ به حدی بر سر نارین ضربه زده که پوست سرش کنده شده. در اثر شکنجه ها پا، لگن، استخوان فک و بینی، چند دندان و هر دو گوشش شکسته است.

*نارین می گوید نامادری گفته بود باید بچه ها را بکشیم و می شنیدم که با هم حرف می زدند و می گفتند آن ها را در سطل آشغال بیندازیم.

*ماجرای تجاوز به بچه ها حقیقت ندارد و پزشک بعد از معاینه دخترانم تایید کرد که آن ها سالم هستند.

*استانداری به ما یک خانه کلید نخورده به همراه امکانات داده که قرار است با دخترانم آنجا زندگی کنم.