گابریل کالدرون بازیکن سابق آرژانتین که مقطعی هم هدایت تیم پرسپولس را برعهده داشت؛ معتقد است تیم ملی ایران در گروهی قرار گرفته که بعد از بلژیک، رقابت برای صعود میان ایران و سایر تیم ها بسیار نزدیک خواهد بود. سرمربی سابق پرسپولیس در گفت وگو با ایران ورزشی، ضمن حمایت از تصمیمات امیر قلعه نویی، تأکید می کند که جای برخی ستاره های باتجربه مثل سردار آزمون و احمد نوراللهی در فهرست ایران خالی است. کالدرون همچنین از شانس های قهرمانی جام جهانی می گوید و به رغم نگرانی هایش درباره خط دفاعی تیم ملی آرژانتین، روی قهرمانی این تیم شرط می بندد.

ارزیابی شما از دیدارهای پیش روی ایران مقابل بلژیک، مراکش و نیوزیلند چیست؟ ایران شانسی برای صعود به مرحله حذفی دارد؟

این گروه یک مدعی اصلی و مشخص دارد و آن بلژیک است. این تیم در بهترین دوران خود قرار ندارد، اما همچنان بازیکنان سطح اولی مثل کورتوا، دی بروینه، لوکاکو، تروسار و تیلمانس را در اختیار دارد. احتمالاً این آخرین جام جهانی بسیاری از این بازیکنان خواهد بود و با عملکرد ناامیدکننده ای که در قطر داشتند، انگیزه زیادی برای جبران خواهند داشت. مصر و نیوزیلند تیم هایی هستند که از نظر فنی تقریباً همرده ایران محسوب می شوند، بنابراین ایران باید برای صعود با این دو تیم رقابت کند. علاوه بر این، با توجه به اینکه چند تیم سوم هم به مرحله بعد راه پیدا می کنند، شانس صعود افزایش یافته است. به نظر من رقابت میان این سه تیم بسیار نزدیک خواهد بود و هر اتفاقی ممکن است رخ دهد. حتی برای بلژیک هم بازی های آسانی نخواهد بود.

زمانی که امیر قلعه نویی هدایت تیم ملی ایران را بر عهده گرفت، یکی از مهم ترین شعارهای او جوانگرایی و فراهم کردن فرصت برای نسل جدید بازیکنان بود. اما با گذشت زمان، بسیاری از آن بازیکنان جوان از تیم کنار گذاشته شدند و حالا ایران یکی از مسن ترین تیم های حاضر در جام جهانی محسوب می سود. میانگین سنی بالای تیم می تواند در آمریکا دردسرساز شود؟

من تمام فهرست دعوت شدگان تیم ملی ایران را دنبال نکرده ام، اما تصور می کنم سرمربی بهترین بازیکنان را بدون توجه به سن وسال انتخاب می کند. همه از یک مربی انتظار نتیجه و پیروزی دارند. بازیکنان جوان می توانند عملکرد بسیار خوبی داشته باشند؛ همان طور که در آخرین جام جهانی با آرژانتین دیدیم. اما گاهی هم ممکن است هنوز در سطح لازم نباشند. مطمئنم که سرمربی بر اساس دیدگاه و معیارهای خود بهترین تیم ممکن را انتخاب کرده است. با این حال، شخصاً جای احمد نوراللهی و سردار آزمون را در فهرست خالی می بینم. دلیل دعوت نشدن آنها را نمی دانم، اما به نظر من هر دو از کیفیت فنی و شخصیت لازم برای حضور در جام جهانی برخوردار هستند. البته این فقط نظر شخصی من از راه دور است، چون کیفیت این بازیکنان را به خوبی می شناسم.

شما سابقه رویارویی با امیر قلعه نویی در لیگ برتر ایران راداشته اید. ویژگی شاخص قلعه نویی را چه می دانید و فکر می کنید تیم ایران تحت هدایت او نتایج مطلوبی می گیرد؟

ما فقط یک بار مقابل او بازی کرده ایم و نمی توان بر اساس یک مسابقه درباره یک مربی قضاوت کرد. با توجه به کارنامه اش، او یکی از با رزومه ترین مربیان ایرانی محسوب می شود و بدون شک شناخت بسیار خوبی از فوتبال ایران دارد. به خاطر علاقه و احترامی که برای ایران قائلم، امیدوارم عملکرد بسیار موفقی داشته باشد.

شما قبلاً در پرسپولیس با علی علیپور، شجاع خلیل زاده، محمدحسین کنعانی زادگان، مهدی ترابی و علیرضا بیرانوند کارکرده اید؛ بازیکنانی که حالا در فهرست نهایی تیم ملی ایران برای جام جهانی حضور دارند. به نظر شما مهم ترین ویژگی های فنی و شخصیتی این بازیکنان چیست و حضور آنها تا چه اندازه می تواند کیفیت و قدرت رقابتی تیم ملی ایران را افزایش دهد؟

همان طور که اشاره کردید، من در گذشته با آنها کار کرده ام و سال های زیادی از آن زمان گذشته است. قطعاً امروز دیگر همان بازیکنان سابق نیستند. همه آنها در آن دوران بازیکنانی سطح بالا بودند و این موضوع را زمانی که با هم کار می کردیم نشان دادند. ممکن است حالا در برخی جنبه ها پیشرفت کرده باشند و شاید با افزایش سن، بخشی از توانایی های فیزیکی خود را از دست داده باشند. اما همان طور که قبلاً گفتم، اگر در فهرست تیم ملی حضور دارند، به این دلیل است که همچنان جزو بهترین بازیکنان ایران در پست خود محسوب می شوند و می توانند در سطح بالایی بازی کنند.

نکته جالب این است که زمانی که من در پرسپولیس بودم، شجاع خلیل زاده بازیکن تیم ملی نبود؛ نه به این دلیل که کیفیت لازم را نداشت، چون از نظر من او در میان دو یا سه مدافع میانی برتر کشور قرار داشت. در نهایت، انتخاب بازیکنان تا حد زیادی به سلیقه سرمربی بستگی دارد و در آن زمان مربی ترجیح می داد بازیکنان دیگری را دعوت کند. همان طور که پیش تر درباره سن بازیکنان صحبت کردیم، هر مربی فهرست و دیدگاه خاص خود را دارد و این موضوع در همه کشورها وجود دارد.

مدت هاست که هیچ قهرمان جام جهانی نتوانسته از عنوان قهرمانی خود دفاع کند. به نظر شما آرژانتین توانایی تکرار قهرمانی در این دوره را با توجه به اینکه لیونل مسی چهار سال مسن تر شده و و آنخل دی ماریا دیگر در ترکیب نیست، دارد؟

آرژانتین همیشه یکی از مدعیان اصلی قهرمانی در جام جهانی بوده و خواهد بود، اما تیم های زیادی هم با همین جایگاه وارد رقابت ها می شوند.

اینکه مدت هاست هیچ تیمی نتوانسته دو بار پیاپی قهرمان جام جهانی شود، نشان می دهد که این کار تا چه اندازه دشوار است.

حتی قهرمان شدن یک بار هم بسیار سخت است. آرژانتین تیم فوق العاده ای دارد؛ بازیکنان درجه یکی مثل خولیان آلوارس، کریستین رومرو، امیلیانو مارتینس، مک آلیستر، انزو فرناندس، سیمئونه و لائوتارو مارتینس که همگی در باشگاه های بزرگ بازی می کنند. همچنین این تیم یک سرمربی بسیار خوب در اختیار دارد.

آرژانتین در این جام پاشنه آشیلی دارد که شانس او را کمرنگ کند؟

تنها نگرانی من وضعیت خط دفاعی است؛ به ویژه مصدومیت رومرو و همچنین اینکه مدافعان کناری در مسابقات چه عملکردی از خود نشان خواهند داد.

سال هاست که بحث مقایسه دو اسطوره فوتبال آرژانتین، دیه گو مارادونا و لیونل مسی ادامه دارد. پس از قهرمانی آرژانتین در جام جهانی قطر با درخشش مسی، همچنان جایگاه مارادونا در قلب مردم آرژانتین ویژه تر است؟

مسی بزرگ ترین بازیکن دوران خودش بوده است و مارادونا هم در زمان خودش همین جایگاه را داشت. ما در آرژانتین این خوش شانسی را داشته ایم که دو نفر از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال را در اختیار داشته باشیم. بحث های مربوط به سلیقه و مقایسه همیشه وجود خواهند داشت، اما من به همه این دیدگاه ها احترام می گذارم و ضرورتی برای مقایسه مداوم آنها نمی بینم. هر کسی می تواند نظر خودش را داشته باشد، اما هر دو در دوران خودشان بهترین بودند.

کریستیانو رونالدو هم یکی دیگر از اسطوره هایی است که آخرین جام جهانی خود را تجربه خواهد کرد. به نظر شما چرا او هرگز نتوانسته همراه با پرتغال به قهرمانی جام جهانی برسد؟ و آیا فکر می کنید ناکامی در فتح این جام، به حسرت همیشگی او تبدیل خواهد شد؟

کریستیانو رونالدو هم یکی دیگر از بزرگ ترین بازیکنان تاریخ فوتبال است و آمار و ارقامش به خوبی این موضوع را نشان می دهد. او همچنان گل می زند و در حال کسب افتخار است. همان طور که قبلاً گفتم، قهرمانی در جام جهانی کار آسانی نیست. بسیاری از تیم های بزرگ هرگز قهرمان جهان نشده اند و بسیاری از اسطوره های فوتبال هم موفق به کسب این عنوان نشده اند؛ بازیکنانی مثل زیکو، اوزه بیو، پوشکاش، دی استفانو، پلاتینی، فان باستن، مالدینی و یوهان کرایف.

پیش بینی در فوتبال همیشه دشوار است، اما اگر بخواهید بر اساس شرایط فعلی نظر بدهید، کدام تیم را شانس اول قهرمانی می دانید؟

من آرژانتینی هستم، بنابراین طبیعتاً روی آرژانتین شرط می بندم. پس از آن، در فرانسه و اسپانیا بازی کرده ام و این دو تیم را هم جزو مدعیان اصلی می دانم. بنابراین انتخاب من این سه تیم هستند، هرچند می توان تیم های دیگری مثل برزیل، آلمان و پرتغال را هم به این فهرست اضافه کرد. و البته همیشه یک شگفتی در جام جهانی وجود دارد؛ هیچ کس نمی داند آن تیم کدام خواهد بود، اما مطمئناً یک غافلگیری بزرگ خواهیم دید.