با رسانه ای شدن جزییات یادداشت تفاهم اسلام آباد، جهان با الگویی جدید از مدیریت بحران روبرو است که فراتر از یک توافق مرسوم، در واقع تجلی قدرت دیپلماسی پیشرو ایران است.

این تفاهم نامه با طراحی یک ساختار موزاییکی و پیچیده، بر پایه مکانیسم ارتباط بند به بند و اصل اقدام در برابر اقدام بنا شده است؛ سازوکاری که در آن هیچ گامی بدون نظارت و هیچ وعده ای بدون ضمانت عملیاتی باقی نمی ماند.

این توافق که برای بازه زمانی 60 روزه آینده با دقت ریاضی تنظیم شده، نشان می دهد که دیپلماسی ایران دیگر تنها ابزاری برای مدیریت تنش نیست، بلکه ابزاری برای بازآفرینی قواعد بازی است. ایران با این رویکرد، نشان داده است که قدرت واقعی در مذاکره، نه در ارعاب، بلکه در مقاومت در مواضع، دفاع تمام قد از منافع ملی، اتحاد ساحات، همدلی نظام و ملت و توانایی ایجاد ساختارهای نظارتی و حقوقی است که حتی بزرگترین قدرت ها را به رعایت تعهدات وادار کند.

در سوی دیگر میدان، ایالات متحده با کوله باری از عهدشکنی های مکرر و تجربه ای تلخ از جنگ افروزی در میانه مذاکرات، با بحرانی بنیادین در حوزه اعتبار سیاسی در جهان روبرو شده است. مجموعه ای از رفتارهای غیرقابل پیش بینی واشینگتن در سال های اخیر، از نقض پیمان های بین المللی تا استفاده از ابزار زور به عنوان تنها زبان گفت وگو، منجر به فرسایش تدریجی اما بی بازگشت اعتبار آمریکا در سپهر سیاست جهانی شده است.

این بی اعتباری، اکنون به صورت سایه وار در میان دولت های اروپایی نیز جاری است؛ دولت هایی که در پی دنباله روی از سیاست های واشینگتن، سوژه اصلی از دست دادن حاکمیت و اراده ملی خود شده اند. امروز، در جهانی که با تغییر استاندارهای قدرت در حال حرکت است، ابزار زور و تحریم دیگر قادر به حفظ نظم تحمیلی نیستند.

آمریکا با تکیه بر دلارهای بی پشتوانه و قدرت نظامی، در حال حرکت از قله های توهمی قدرت به سوی زوال و فروپاشی ساختاری است؛ چرا که قدرتی که بر پایه بی اعتمادی بنا شده باشد، در برابر تلاطم های نوین جهان دوام نخواهد آورد.در این میان، جایگاه ایران در منطقه و جهان به شکلی بنیادین در حال تغییر است.

ایران با تبدیل کردن مقاومت به یک اصل دیپلماتیک، ثابت کرده است که مقاومت تنها به معنای ایستادگی نظامی نیست، بلکه یعنی ایستادگی در برابر فشارهای غیرقانونی و تبدیل کردن آن به فرصتی برای خلق اعتبار جهانی. ایران با مدیریت هوشمندانه این تفاهم نامه، در حال تقویت جایگاه خود به عنوان قطب ثبات و بازیگر اصلی در منطقه است. این فرآیند نوین، در واقع راهگشایی مسیری است که در آن، اعتبار به جای زور، و دیپلماسی به جای تهدید، قرار است قواعد جهان را تعیین کند.

ایران با این حرکت، در حال ایجاد یک الگوی جدید از قدرت است؛ قدرتی که نه از طریق ایجاد تنش، بلکه از طریق ایجاد ساختارهای پایدار و قابل وثوق، اعتماد جهانی را جلب می کند.و اما پیام ایران به همسایگان و کشورهای عربی، پیامی است که در عین قاطعیت، لبریز از واقع گرایی است. ایران به صراحت اعلام می کند که دوران سکوت در برابر توطئه هایی که در قالب شراکت در دشمنی با ملت ایران و جبهه مقاومت صورت می گیرد، به پایان رسیده است.

جمهوری اسلامی ایران دیگر در برابر تلاشی که برای تضعیف امنیت منطقه و حمایت از دشمنان ملت ایران انجام می شود، ساکت نخواهد ماند. اما همزمان، ایران با نگاهی بلندمدت و استراتژیک، دست دوستی خود را به سوی تمامی همسایگان مسلمان دراز می کند؛ چرا که می داند در جغرافیای سیاسی، هیچ قدرتی قادر به جابجایی مرزها یا جدا کردن همسایگان از یکدیگر نیست.ایران نه می بخشد و نه فراموش می کند، اما برای بازسازی روابط با همسایگان خویش آمادگی دارد کشورهایی که فاقد اقتدار سیاسی برای بیرون راندن دشمنان ملت ایران و جهان اسلام است از سرزمین خود هستند.

هدف ایران، تبدیل خلیج فارس به پهنه ای پاک، امن و محرک پیشرفت برای تمامی کشورهای منطقه است. زمان آن فرا رسیده است که کشورهای منطقه از چرخه وابستگی به قدرت های دوردست و شراکت با اجانبی که تنها بر پایه تفرقه و جنگ در منطقه سود می برند، خارج شوند. خلیج فارس نباید میدان بازی اجانب باشد؛ بلکه باید قلب تپنده همکاری های منطقه ای و مهد صلح پایدار باشد. ایران با تکیه بر دیپلماسی مقتدرانه خود، آماده است تا در این مسیر نوین، راه را برای بازگشت ثبات و اعتبار به منطقه هموار کند.