قسمت سوم سریال کلاغ اخیرا پخش شده، اثری که مدعی است داستان متفاوتی از عشق، سیاست و نفوذ به تصویر می کشد.

به گزارش فرارو، با این حال، روایت کند کلاغ و تکرار برخی موقعیت ها باعث شده این مجموعه همچنان نتواند میان عشق، سیاست و جنایت تعادل برقرار کند و آن طور که باید مخاطب را با خود همراه سازد. در ادامه سوال اصلی این است که کلاغ از سکون خارج می شود یا نه؟

این سریال عامدانه و خود خواسته قصه را به آهستگی روایت می کند و ذره ای عجله برای پیش برد قصه ندارد. این حتی از نوع نریشن های جلال یا همان داریوش مشخص است.

قسمت سوم با مرگ ابراهیم آغاز می شود، جلال خبر ندارد چه اتفاقی رخ داده است. داستان در این نقطه یک پتانسیل قوی برای ملودرام دارد، با این حال مشکل از جایی که داستان متوقف می شود و به سراغ تکرار احساسات می رود و هر لحظه جلال حس خود به سایه را تکرار می کند.

با این حال تنهایی جلال جذابیت تصویری ندارد. او مدام از دوری سایه می گوید اما مخاطب کمتر این دلتنگی را در تصاویر می بیند. در واقع نریشن فقط نشان دهنده تنهایی جلال است.

در عین حال متوسل شدن به نریشن برای پوشاندن ایرادات باعث شده تا قصه وارد چرخه ای از تکرار شود. از سویی طراحی صحنه ها به جای اینکه به پیشرفت درام کمک کند باعث شده تا برخی از صحنه ها خنده دار باشد مانند وقتی که جلال از بیمارستان برمی گردد و با خانواده روبرو می شود.

بازی محسن قصابیان هم چنان دچار چند لحنی است و بیننده در قسمت شکلی متفاوت از لحن را می بیند. برخلاف بازی قصابیان آنچه بیشتر از همه به چشم می آید بازی مینا وحید در نقش شهناز است. او در این قسمت توانسته هم نگرانی اش را نشان دهد و عشقی را که به جلال دارد.

مشکل اصلی قسمت سوم کلاغ ، جایی که می خواهد بیشتر از آنچه که ظرفیت دارد، نشان دهد. هم عاشقانه باشد، هم سیاسی و هم جنایی. اما در هیچ کدام موفق نمی شود. در نمایش عشق دچار تکرار می شود، در ژانر سیاسی دچار شعار می شود و صحنه های جنایی هم بیشتر خنده دارند.

این قسمت دقیقا همان چیزی که در کتاب مه و شب احمد اومیت، نویسنده ترکیه ای آمده است. در کتاب هم قصه با در مورد یک مامور اطلاعاتی که درگیر رابطه با دختری جوان می شود. ناپدید شدن آن دختر و تلاش های مامور برای پیدا کردنش نقطه عطف قصه است. باید دید آیا مهدویان داستان را در مسیر اقتباس پیش می برد یا نه؟

در نهایت مهم ترین موضوع کلاغ نوع دغدغه کاراکترهاست چرا که مخاطب با دغدغه ها همراه نمی شود. در واقع دغدغه فقط در کلام دیده می شود و نه در در صحنه ها و تصاویر.

در مجموع، قسمت سوم کلاغ نشان می دهد این سریال همچنان میان ایده های بزرگ و اجرای آن ها گرفتار مانده است؛ اثری که می خواهد همزمان عاشقانه، سیاسی و معمایی باشد، اما فعلا در هیچ کدام به انسجام لازم نرسیده است. ادامه این ریتم کند و تکرار مداوم احساسات، ممکن است به مرور بخشی از مخاطبان را خسته کند؛ مگر اینکه در قسمت های بعد، قصه بالاخره وارد مسیر تازه تری شود.

منبع: فرارو