به گزارش "ورزش سه"، سرمربی 52 ساله ایتالیایی ازبکستان در سال ۲۰۰۶ قهرمان جهان شد و چند ماه بعد به عنوان بهترین بازیکن جهان انتخاب شد. کاپیتان پرتغال می‌خواهد در سال ۲۰۲۶ قهرمان جهان شود و پنج عنوان بهترین بازیکن جهان را در اختیار دارد.

۱۱ سال و نیم اختلاف سنی بین کریستیانو رونالدو و فابیو کاناوارو، سرمربی ازبکستان وجود دارد. بازیکن پرتغالی در ۵ فوریه ۱۹۸۵ و مربی ایتالیایی در ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۳ متولد شده‌اند. امروز از ساعت 20.30 به وقت تهران، یکی روی نیمکت ازبک‌ها خواهد نشست و دیگری به احتمال بسیار زیاد با پیراهن شماره ۷ پرتغال در زمین چمن حضور خواهد داشت.

کاناوارو سابقه حضور در تیم‌های ناپولی (۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵)، پارما (۱۹۹۵ تا ۲۰۰۲)، اینتر (۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴)، یوونتوس (۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶)، رئال مادرید (۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰) و الاهلی (۲۰۱۰/۲۰۱۱) را در کارنامه دارد. او می‌توانست در اینتر، یوونتوس یا رئال مادرید با رونالدو روبه‌رو شود؛ البته به عنوان رقیب.

آن‌ها در آگوست ۲۰۰۲، زمانی که اینتر و اسپورتینگ در مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا به مصاف هم رفتند، در آستانه رویارویی قرار گرفتند. در ورزشگاه آلوالاده و در بازی رفت، اتفاقی افتاد که امروز هم تکرار خواهد شد؛ رونالدو در آن تساوی ۰ بر ۰ که مربوط به نزدیک به ۲۴ سال پیش است بازی کرد (در دقیقه ۵۸ به جای تونییتو وارد زمین شد)، در حالی که کاناوارو از روی نیمکت ذخیره‌ها تکان نخورد (مدافعان میانی کوردوبا و ماتراتزی بودند و در خط حمله نیز سرژیو کونسیسائو بازی می‌کرد). امروز هم وضعیت به همین شکل خواهد بود؛ یکی در زمین، دیگری روی نیمکت و شاید یک کونسیسائوی دیگر نیز در زمین چمن حضور داشته باشد.

در بازی رفت دو هفته بعد در ورزشگاه جوزپه مه‌آتزا، کاناوارو در دقیقه ۶۰ به جای گوگلیلمینپیترو وارد زمین شد؛ زمانی که اینترِ هکتور کوپر با دو گل از اسپورتینگِ لازلو بولونی جلو بود و می‌خواست از دروازه تولدو محافظت کند. رونالدو در لیست آن بازی حضور نداشت و سرجیو کونسیسائو نیز که چهار ماه بعد پدر فرانسیسکو می‌شد، نیمکت را ترک نکرد.

یک سال و نیم بعد در ۳۱ مارس ۲۰۰۴، فرصت دیگری برای رویارویی آن‌ها در زمین از دست رفت. پرتغال در براگا میزبان ایتالیا بود (۱ بر ۲) تا خود را برای مرحله نهایی یورو ۲۰۰۴ آماده کند. رونالدو در بین دو نیمه به جای سیمائو سابروسا از روی نیمکت به زمین آمد، اما فابیو کاناوارو در تیم جووانی تراپاتونی حتی روی نیمکت هم حضور نداشت.

سرانجام در ۶ فوریه ۲۰۰۸ در زوریخ، پرتغال و ایتالیا بار دیگر در یک بازی تدارکاتی، این بار برای مرحله نهایی یورو ۲۰۰۸ به مصاف هم رفتند. کاناوارو در آن زمان توپ طلای ۲۰۰۶ را به خاطر قهرمانی در جام جهانی آلمان در جیب داشت، در حالی که رونالدو ۱۰ ماه با انتخاب شدن به عنوان بهترین فوتبالیست جهان برای اولین بار فاصله داشت.

ایتالیا در آن بازی سال ۲۰۰۸ با نتیجه ۳ بر ۱ پیروز شد که گل‌های آن را لوکا تونی، کواالیارلا و کاناوارو به ثمر رساندند. تک گل پرتغال را نیز ریکاردو کوارشما زد. کاپیتان‌های دو تیم رونالدو و کاناوارو بودند و هر دو ۹0 دقیقه کامل بازی کردند.

کمی بیش از یک سال بعد، آن‌ها دوباره در آستانه ملاقات با یکدیگر قرار گرفتند، اما این بار در یک تیم: رئال مادرید. با این حال، این مدافع ایتالیایی در ۱ جولای ۲۰۰۹ از جمع مادریدی‌ها جدا شد تا به یوونتوس بپیوندد و در آنجا در کنار بازیکنانی چون پپه خط دفاعی را تشکیل دهد. هزینه این انتقال صفر بود. رونالدو نیز پنج روز بعد در ۶ جولای وارد مادرید شد. هزینه انتقال او ۹۴ میلیون یورو بود. مادریدی‌ها در آن زمان تحت هدایت مانوئل پلگرینی بودند و بانوی پیر را چیرو فرارا تمرین می‌داد.

آن‌ها برای آخرین بار در ۳۱ جولای ۲۰۰۹، زمانی که کاناوارو در یوونتوس حضور داشت، در یک بازی پیش‌فصل در چارچوب جام صلح با هم روبه‌رو شدند. ایتالیایی‌ها در سویل ۲ بر ۱ پیروز شدند و هر کدام از این دو بازیکن یک گل به ثمر رساندند.