هم زمان با نزدیک شدن ایالات متحده و ایران به امضای یک تفاهم نامه صلح، تحلیلگران از پیامدهای سیاسی این توافق برای جی. دی. ونس، معاون رییس جمهور آمریکا، سخن می گویند؛ توافقی که در داخل دولت دونالد ترامپ و میان جمهوری خواهان با واکنش های متفاوتی روبه رو شده است.

به نقل از وبگاه اسپکتیتور، فردی گری در یادداشتی در وبگاه تحلیلی " اسپکتیتور" نوشت: بر اساس این تحلیل، دونالد ترامپ در سیاست خارجی نه جنگ طلب است و نه صلح طلب، بلکه رویکردی معامله محور دارد و با جانبداری هم زمان از دو جناح مخالف، هم جنگ طلبان و هم صلح طلبان را ناامید کرده است.

در 28 فوریه، زمانی که ترامپ عملیات خشم حماسی را آغاز کرد، بخش صلح طلب تر حامیان او این اقدام را نوعی خیانت تلقی کردند. رییس جمهوری که پیش تر علیه جنگ های تغییر رژیم موضع گرفته بود، با آغاز یک درگیری جدید، به گفته منتقدان، از سیاست های جورج دبلیو بوش تقلید کرد. ترامپ در آن زمان خطاب به مردم ایران گفته بود: امشب به مردم بزرگ و مغرور ایران می گویم که زمان آزادی شما نزدیک است.

پس از آغاز جنگ، بسیاری از چهره های جریان اول آمریکا ، از جمله مارجوری تیلور گرین، نماینده سابق کنگره، و تاکر کارلسون، مجری سرشناس رسانه ای، ترامپ را متهم کردند که با جنگیدن برای اسراییل، به جنبش سیاسی و ریاست جمهوری خود آسیب زده است؛ جنگی که به گفته آنان، منافع آمریکا را تضعیف می کند، جان هزاران نفر را می گیرد و اقتصاد جهانی را به رکود می کشاند.

در ادامه این اختلافات، جو کنت، مدیر مبارزه با تروریسم، با ابراز انزجار استعفا داد و تولسی گابارد، مدیر اطلاعات ملی آمریکا، نیز اندکی بعد از سمت خود کناره گیری کرد.

نویسنده معتقد است: اکنون، پس از چهار ماه درگیری موشکی و آنچه در این تحلیل آشفتگی استراتژیک توصیف شده، ترامپ به یک توافق اولیه صلح با ایران دست یافته و این بار نارضایتی متوجه جناح جنگ طلب جمهوری خواهان شده است.

در همین ارتباط، شایعاتی در واشنگتن منتشر شده مبنی بر اینکه برخی اعضای حلقه نزدیک رییس جمهور، از جمله جان راتکلیف، رییس سازمان سیا، و پیت هگزت، وزیر دفاع، ممکن است به دلیل مخالفت با این توافق بهای شخصی بپردازند.

بر اساس این گزارش، قرار است روز جمعه در سوییس، جی. دی. ونس، معاون رییس جمهور آمریکا، تفاهم نامه (MOU) میان ایالات متحده و ایران را امضا کند. بر پایه این توافق، دو طرف متعهد خواهند شد جنگ را در همه جبهه ها، به ویژه در لبنان، پایان دهند؛ اقدامی که به معنای توقف حملات اسراییل به حزب الله، متحد ایران، خواهد بود.

گری در ادامه نوشته است: همچنین آمریکا تحریم های خود علیه ایران را لغو خواهد کرد و صندوقی 300 میلیارد دلاری برای بازسازی پس از جنگ، با استفاده از دارایی های مسدودشده ایران و کمک کشورهای حوزه خلیج فارس، ایجاد خواهد شد. در مقابل، ایران تنگه هرمز را بازگشایی کرده و متعهد خواهد شد که هرگز به دنبال ساخت سلاح هسته ای نرود.

طبق مفاد تفاهم نامه، دو طرف 60 روز فرصت خواهند داشت تا در قالب مذاکرات فنی درباره نحوه اجرای توافق، به ویژه سرنوشت گرد و غبار یا همان اورانیوم غنی شده ایران، به توافق برسند.

این توافق با مخالفت شماری از چهره های محافظه کار روبه رو شده است. مارک تیسن، نویسنده پیشین سخنرانی های جورج دبلیو بوش، آن را یک فاجعه کامل توصیف کرده و مارک لوین، مجری فاکس نیوز و از نزدیکان ترامپ، نیز در شبکه های اجتماعی با حامیان توافق وارد جدال شده است.

در این تحلیل آمده است که فضای سیاسی آمریکا نسبت به چهار ماه قبل کاملاً تغییر کرده است. در ماه مارس، مخالفان جنگ به بزدلی و بی وفایی متهم می شدند، اما اکنون این مخالفان صلح هستند که وحشت زده خوانده می شوند.

چهار ماه پیش، سناتور لیندسی گراهام، ترامپ را به دلیل مقابله با ایران، روزولت و چرچیل امروزی نامیده بود. اما اکنون برخی مقامات اسراییلی او را به دلیل مذاکره با جمهوری اسلامی، چمبرلین می خوانند و او را به مماشات با آیت الله های شرور متهم می کنند.

به نوشته این گزارش، یکی از منابع نزدیک به بنیامین نتانیاهو حتی ترامپ را بازنده توصیف کرده و مقام های اسراییلی تأکید کرده اند که هیچ توافقی را که به جمهوری اسلامی اجازه بقا دهد یا توانایی اسراییل برای انجام حملات در لبنان را محدود کند، نخواهند پذیرفت.

در همین حال، جمهوری خواهان کنگره نیز ابراز نگرانی کرده اند که توافق جدید حتی از توافق هسته ای دولت باراک اوباما نیز ضعیف تر باشد؛ توافقی که ترامپ در دوره نخست ریاست جمهوری خود از آن خارج شد.

به گفته این تحلیل، حامیان اسراییل در آمریکا احتمالاً کاستی های توافق را نه متوجه ترامپ، بلکه متوجه جی. دی. ونس خواهند دانست؛ شخصیتی که به مخالفت با مداخله نظامی شهرت دارد. برخی از هم اکنون این تفاهم نامه را معامله ونس نامیده اند. یکی از کارشناسان شبکه فاکس نیوز نیز این هفته سیاست دولت را اوبامای بی عرضه توصیف کرد؛ عبارتی که اشاره ای به عنوان خاطرات ونس تلقی شده است.

ونس و مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، هر دو تلاش کرده اند ضمن حمایت از سیاست های ترامپ، از جنگ و پیامدهای آن برای آینده سیاسی خود فاصله بگیرند. با این حال، تفاوت در این است که روبیو به طور خصوصی نسبت به مذاکره با ایران تردید داشته، اما ونس به چهره اصلی روند صلح تبدیل شده و طی روزهای اخیر در اغلب شبکه های خبری آمریکا حاضر شده و این تفاهم نامه را آخرین فرصت ایران برای خروج از بحران دیپلماتیک معرفی کرده است.

در این تحلیل هشدار داده شده است که اگر این توافق شکست بخورد یا به عنوان تحقیر آمریکا تلقی شود، ونس ممکن است به عنوان یک سیاستمدار ناکام در حوزه سیاست خارجی شناخته شود. این در حالی است که شانس او برای تبدیل شدن به نامزد جمهوری خواهان در انتخابات ریاست جمهوری 2028 افزایش یافته و در مقابل، احتمال نامزدی مارکو روبیو کاهش یافته است. با این حال، منابع نزدیک به ونس گفته اند که او اکنون در حال بررسی عدم حضور در انتخابات 2028 است.

در بخش دیگری از این یادداشت آمده است که مذاکره کنندگان اصلی این روند صلح، جرد کوشنر، داماد ترامپ، و استیو ویتکوف، فرستاده ویژه او، بوده اند. نویسنده به وجود یک نظریه یهودستیزانه اشاره می کند که مدعی است این دو به دلیل یهودی بودن، با تل آویو هماهنگ هستند، اما تأکید می کند که کوشنر و ویتکوف در عمل بیش از هر چیز از خواست ترامپ برای یافتن راه فرار از جنگ پیروی کرده اند.

بر اساس این یادداشت، دولت بنیامین نتانیاهو از این موضوع ناراضی است که کوشنر و ویتکوف، به درخواست قطر و پاکستان، مقامات اسراییلی را از دسترسی به متن تفاهم نامه محروم کرده اند.

در همین حال، ترامپ که همچنان تأکید می کند رابطه خوبی با بی بی دارد، نارضایتی خود را از حملات اسراییل به لبنان نیز آشکار کرده است. او در نشست گروه هفت در فرانسه، روز سه شنبه، حتی پیشنهاد داد سوریه و احمد الشرع، که از او به عنوان رییس تروریست سابق یاد کرد، از حزب الله مراقبت کنند، زیرا صادقانه بگویم، فکر می کنم آن ها کار بهتری انجام می دهند.

این تحلیل در پایان می گوید ترامپ همواره می تواند ادعا کند که برای حفاظت از اسراییل در برابر ایران بیش از هر رییس جمهور دیگری تلاش کرده است. با این حال، به نظر می رسد جنگ اخیر او سرانجام به یک تسویه حساب دشوار بر سر روابط آمریکا با نزدیک ترین متحدش در خاورمیانه منجر خواهد شد؛ موضوعی که ممکن است در نهایت جی. دی. ونس یا مارکو روبیو ناچار به مدیریت پیامدهای آن شوند.

منبع: فرارو