بحران قاچاق فیلم های ایرانی توسط شبکه های فارسی زبان ماهواره، زخم کهنه ای است که همچنان مرهمی برایش یافت نمی شود.

به گزارش همشهری، فاصله ورود فیلم ها به شبکه نمایش خانگی تا پخش غیرقانونی شان از شبکه های ماهواره ای، به کمتر از یک ساعت رسیده است، فیلم هایی که سریع دانلود و بدون رعایت حقوق قانونی صاحبانشان به تاراج می روند. ماجرای قاچاق فیلم های ایرانی قدمتی طولانی دارد.

اگر در گذشته فیلم های روی سی دی و دی وی دی منتشر و با یکی دو روز فاصله از اکران، از شبکه های فارسی زبان پخش می شدند الان با تغییر شیوه عرضه و اکران آنلاین، سرعت سرقت فیلم ها هم بالاتر رفته است. با توجه به اینکه اوضاع گیشه سینماها چندان مطلوب نیست، ورود فیلم ها به شبکه نمایش خانگی یکی از مهم ترین ابزارها برای بازگشت سرمایه است. ابزاری که با سرقت شبکه های فارسی زبان چنان که باید کار نمی کند.

هر آنچه به شبکه نمایش خانگی می آید ساعتی بعد از شبکه های فارسی زبان ماهواره پخش می شود. در جدیدترین مورد این اتفاق برای فیلم زن و بچه ساخته سعید روستایی افتاده است. فیلم بلافاصله بعد از انتشار اینترنتی اش، در تمام شبکه های فارسی زبان ماهواره ای پخش و بازپخش شد.

همینطور غریزه کار سیاوش اسعدی مدام در حال پخش از این شبکه هاست. اما پیش از این هم فیلم های رها به کاگردانی حسام فرهمندجو و گوزن های اتوبان به کارگردانی ابوالفضل صفاری چنین تجربه ای داشته اند. این موضوع درواقع سال هاست که ادامه دارد، اما چاره ای برایش اندیشیده نشده است.

این شبکه های ماهواره ای که کار اصلی شان تبلیغات است و بین تبلیغات فیلم هم پخش می کنند، درواقع دفاتر کوچکی هستند که با کمترین هزینه بیشترین درآمد را کسب می کنند. این دفاتر با پرداخت هزینه اجاره فرکانس یک ماهواره، تبلیغاتی با مبالغ بالا می گیرند و آن ها را بین فیلمی که کاملا رایگان در دست دارند، پخش می کنند.

سعید خانی که به تازگی فیلم رها با تهیه کنندگی او در شبکه های ماهواره ای پخش شد، معتقد است مسئله پخش فیلم های ایرانی در شبکه های ماهواره ای موضوعی قدیمی است و به نتیجه ای نخواهد رسید، چراکه یک بحث حاکمیتی است و تا زمانی که قانون کپی رایت جدی گرفته نشود، وضعیت همین است.

او می گوید: شبکه های فارسی زبان تبلیغاتی دارند و شماره تلفن هایی در اختیار مخاطبانشان می گذارند که در تهران است و اگر عزمی وجود داشته باشد، از طریق همین شماره ها می توان آن ها را پیدا کرد و نهادهای دیگری مثل وزارت ارشاد یا شورای صیانت و مبارزه با قاچاق فیلم می توانند در این زمینه کمک کنند، پشت پرده مافیایی وجود دارد که اجازه این کار را نمی دهد، وگرنه پیداکردن دفتر صاحبان این شبکه ها کار سختی نیست. ما حتی از یاست هم شکایت کرده ایم، اما توضیح داده اند وقتی فرکانس ماهواره ای را می فروشیم، دیگر به محتوایی که پخش می کند کاری نداریم. به اضافه اینکه دفاتر این تلویزیون ها معمولا در کشورهایی ثبت شده که دورافتاده اند، مثل کشورهای آفریقایی، ولی به هرحال بخش اعظم آن ها در ایران دفتر دارند و باعث می شوند تولیدکننده ایرانی متضرر شود. دلسوزی هم ظاهرا وجود ندارد.

او می گوید: در این وضعیت اقتصادی بخشی از جامعه مجبور است هزینه های فرهنگی مثل سینما را از سبدش خارج کند، برای همین هم غیرقانونی فیلم ها را می بینند.

مجتبی رشوند تهیه کننده صددام : تنها 3 روز پس از اکران آنلاین، فروش فیلم به دلیل پخش در ماهواره سقوط کرد.

ابوالفضل صفاری تهیه کننده گوزن های اتوبان : شبکه های ماهواره ای به من زنگ زدند و گفتند 300 میلیون تومان بدهید تا فیلمتان را دیرتر پخش کنیم.