به گزارش "ورزش سه"، در ورزشی که حرفه‌ای‌گری تا نهایت حد خود پیش رفته است، هر بازیکنی برای تسریع ریکاوری عضلات از اتاق‌های کرایوتراپی استفاده می‌کند. با این حال، با توجه به سطحی که خامس رودریگز در این جام جهانی نشان می‌دهد، شاید لازم باشد از کادر پزشکی کلمبیا بپرسیم از چه برندی استفاده می‌کنند.

انگار همین دیروز بود. اما ۱۲ سال از زمانی گذشته که او جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل را با قرار گرفتن در تیم منتخب آن تورنمنت و کسب جایزه پوشکاش برای گلش مقابل اروگوئه در مرحله یک‌ هشتم زیر و رو کرد که در نهایت به انتقالش از موناکو به رئال مادرید با مبلغ ۷۵ میلیون یورو انجامید. او در مراسم معارفه‌اش وعده داد: «اعداد برای من معنایی ندارند. فقط می‌خواهم کمک کنم تاریخ بسازیم و هواداران را خوشحال کنیم.»

از آن زمان، با فراز و نشیب‌های فراوان، خامس هرگز کاملاً به انتظارات پاسخ نداد و پس از ترک رئال مادرید در سال ۲۰۲۰ برای این که زیر نظر آنچلوتی در اورتون هدایت شود، دوران حرفه‌ای‌ فوتبالش وارد مرحله‌ای از بی‌ثباتی تقریباً نگران‌کننده شد: او از الریان، المپیاکوس، سائوپائولو، رایو وایکانو و لئون عبور کرد تا این که سرانجام فوریه گذشته با مینه‌سوتا یونایتد قراردادی را امضا کرد.

هدف روشن بود: رسیدن به آمادگی کامل برای حضور در جام جهانی با بهترین فرم ممکن در تیم ملی کلمبیا که هیچ بازیکنی بیش از او (۱۱ بازی) در جام جهانی برایش بازی نکرده است. او در نخستین اظهاراتش گفت: «امیدوارم در بهترین سطح باشم تا این شهر و همه کسانی را که به من ایمان دارند خوشحال کنم.» با این حال، چهار ماه حضورش در مینه‌سوتا پرحاشیه بود. او تنها در ۹ مسابقه به میدان رفت و حتی پیش از پیوستن به اردوی نستور لورنزو، مشخص شده بود که به همکاری‌اش با این باشگاه آمریکایی ادامه نخواهد داد.

حتی شایعاتی درباره بازنشستگی او پس از پایان ماجراجویی‌اش در جام جهانی مطرح شد که خودش شخصاً آن را رد کرد. او گفت: «تنها کسی که می‌داند تا چه زمانی می‌خواهم بازی کنم، خودم هستم و وقتی زمانش برسد اعلام خواهم کرد. به‌ موقع. هنوز چند سال دیگر در پیش دارم. همه آن حرف‌ها نادرست است و به کشور، مردم و خودم آسیب می‌زند. مردم چیزهایی را باور می‌کنند که حقیقت ندارد. من هرگز چنین چیزی نگفتم.»

در حال حاضر برنامه‌های آینده او نامشخص است. اما هر بار که پیراهن کلمبیا را بر تن می‌کند، نشان می‌دهد که نمایش باید ادامه داشته باشد. او این را در کوپا آمه‌ریکای اخیر هم ثابت کرد که پس از شکست در فینال مقابل آرژانتین به‌ عنوان بهترین بازیکن آن تورنمنت انتخاب شد و اکنون در این جام جهانی نیز همان مسیر را دنبال می‌کند. او گفت: «سال‌های زیادی است که اینجا هستم، از ۲۰۱۱ و هر بار با این پیراهن بازی می‌کنم، احساس غرور عظیمی دارم.»

جادویی که در پای چپش دارد هرگز محو نمی‌شود و نستور لورنزو سیستمی طراحی کرده که هم او را تقویت می‌کند و هم از او محافظت. روی کاغذ در جناح راست شروع می‌کند اما در عمل آزادی کامل دارد تا در یک‌ سوم هجومی زمین فعالیت کند. دانیل مونیوز در پست مدافع کناری عرض می‌دهد و او جای هافبک‌های داخلی را با بازیکنی بسیار پویاتر مانند خون آریاس عوض می‌کند. او مغز متفکر تیمی بسیار پرتحرک از کلمبیاست.

او تا اینجا نه گل زده و نه پاس گل داده است اما در هر بازی نمایش چشمگیری ارائه می‌دهد و دیدار مقابل پرتغال بهترین نمونه بود. او پیش از تعویض در دقیقه ۷۶ با خوان فرناندو کینترو، به‌ ندرت استارت زد. با این حال، هیچ‌کس بیش از او پاس کلیدی نداد (پنج پاس). علاوه بر این، در ۸۶ صحنه بازی درگیر بود، ۶۵ پاس از ۷۲ پاسش را کامل کرد و در هر دو دریبلی که تلاش کرد موفق بود.

او در سطحی استثنایی بازی می‌کند و می‌تواند بلندپرواز باشد. خامس پیش از جام جهانی گفت: «این گروه رؤیاهای زیادی دارد و اشتیاق فراوان. استعداد و کیفیت وجود دارد. چرا رؤیای رسیدن به فینال بزرگ را نداشته باشیم؟ این چیزی است که همه ما می‌خواهیم.» غنا مانع بعدی خواهد بود. اما با شماره ۱۰ در این سطح، کلمبیا همچنان به‌عنوان یک شگفتی‌ساز احتمالی بیشتر مطرح می‌شود. انگار هیچ زمانی نگذشته است.