فرارو پاتریک وینتور، ستون نویس بخش بین الملل روزنامه گاردین

به نقل از روزنامه گاردین، جمعیت بسیار زیادی برای شرکت در مراسم تشییع پیکر رهبر جمهوری اسلامی ایران دور هم جمع شده اند. این مراسم زمانی آغاز شد که درهای مصلای بزرگ تهران در مرکز پایتخت، به روی هزاران عزادار باز شد. این افراد از شب گذشته منتظر ورود به محوطه مصلا بودند.

ایران در حال برگزاری مراسمی بسیار بزرگ و تاریخی برای تشییع پیکر آیت الله خامنه ای است.

از ساعت 5:30 صبح، خیابان های اطراف مصلا پر از جمعیت شد. مردمی که خیلی از آن ها پس از ساعت ها سفر در جاده ها، خود را به تهران رسانده بودند تا در این مراسم شرکت کنند.

بسیاری از شرکت کنندگان پرچم ایران یا عکس هایی از آیت الله خامنه ای را در دست داشتند. آن ها در مراسمی شرکت کرده بودند که هدفش نشان دادن غم عمومی از این اتفاق و تاکید بر گرفتن انتقام بود. فضای مراسم بسیار احساسی بود و مردم با صدای بلند و هماهنگ شعارهای مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسراییل سر می دادند.

روی جایگاه بلندی که تابوت رهبر ایران قرار داشت، تابوت چند نفر دیگر از اعضای خانواده شان که در حمله جان باخته بودند نیز دیده می شد.

تا ساعت 8 صبح، حدود 10 هزار نفر در فضای باز مصلای بزرگ تهران جمع شده بودند. مانند همیشه و بر اساس نظم مراسم های مذهبی، مردان در سمت راست و زنان در سمت چپ محل برگزاری مراسم مستقر شده بودند.

برنامه تشییع پیکر قرار است در طول شش روز و در پنج شهر مختلف ایران برگزار شود. این مراسم طوری برنامه ریزی شده است که پیام های مهم سیاسی و مذهبی درباره محور مقاومت را به گوش همه جهان برساند. برگزارکنندگان مراسم پیش بینی می کنند که تعداد کل شرکت کنندگان در این چند روز، ممکن است حتی به 30 میلیون نفر برسد.

همچنین با درخواست تعدادی از سیاستمداران کشور عراق، قرار است پیکر آیت الله خامنه ای در دو شهر مقدس شیعیان یعنی کربلا و نجف نیز تشییع شود. روی پارچه نوشته ای که در محل قرار گرفتن تابوت ها نصب شده بود، این آیه از قرآن به چشم می خورد: بگو تنها شما را به یک چیز اندرز می دهم؛ اینکه برای خدا، دو نفره یا تک تک، قیام کنید.

پیش از شروع بخش مذهبی مراسم، صدای اصلی در فضا، صدای کوبیدن بر سنج و دف و فریادهای بلند مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسراییل بود. صدای سرودهای مذهبی، سرود ملی و نوحه هایی که برای عزاداری خوانده می شد، آن قدر بلند بود که فضای مخصوص خبرنگاران و رسانه ها را نیز پر کرده بود.

تعدادی از مردان که به شدت تحت تاثیر این غم قرار گرفته بودند، روی زمین نشسته بودند، سینه می زدند یا برای دقایق طولانی بی اختیار گریه می کردند. در همان نزدیکی، برخی خبرنگاران در حال به روزرسانی صفحه های اینستاگرام خود بودند و در حالی که جمعیت عظیم عزاداران در پشت سرشان دیده می شد، عکس سلفی می گرفتند.

مسئولان برگزاری مراسم که نگران تکرار حوادث تلخ و شلوغی های خطرناکِ مراسم های گذشته بودند، از مردم خواستند که بیش از حد در محوطه مصلا نمانند. این کار برای جلوگیری از گیر افتادن مردم در شلوغی و خطر خفگی انجام شد.

نزدیک ظهر و با گرم تر شدن هوا تا 36 درجه سانتی گراد، کم کم از تعداد جمعیت حاضر در مصلا کاسته شد. در خیابان های اطراف، بنرهایی نصب شده بود که روی آن ها درباره شهادت آیت الله خامنه ای و جایگاه همیشگی او در تاریخ ایران جملاتی نوشته شده بود.

پرچم های زرد رنگ گروه حزب الله لبنان هم در دست مردم دیده می شد و خیلی ها پرچم سه رنگ ایران را مثل شال روی دوش خود انداخته بودند. صدها موکب (ایستگاه های صلواتی) در اطراف محل مراسم برپا شده بود تا از مردم پذیرایی کنند.

آن ها خوراکی هایی مثل تخم مرغ آب پز، حلیم دارچینی، شربت آب لیمو، هندوانه، کباب، چای و بطری های آب را به صورت رایگان به مردم می دادند. خادمان این موکب ها شب را در مدرسه ها، ماشین ها یا چادرها خوابیده بودند تا بتوانند از صبح زود به مردم خدمت رسانی کنند.

در بعضی از غرفه ها دستگاه کارت خوان وجود داشت تا مردم بتوانند به نیازمندان کمک کنند و صدقه بدهند. همچنین برای کم کردن گرمای هوا و رفاه حال عزاداران، دستگاه های مه پاش (آب پاش های پودری) در قسمت های مختلف روشن بودند.

در یکی از غرفه ها، دانش آموزان از مردمی که رد می شدند می خواستند تا کنار عکس رهبر جدید جمهوری اسلامی بایستند و عکس یادگاری بگیرند. یکی از خانم های حاضر در مراسم، درباره احساسش گفت: شنیدن خبر شهادت ایشان، مثل یک ضربه محکم و ناگهانی بر سرم بود. ایشان تنها راهنمای واقعی و دلسوزی بود که ما می شناختیم.

یکی دیگر از حاضران که خود را استاد دانشگاه معرفی کرد، با انتقاد شدید از سیاست های آمریکا پرسید: تصور کنید اگر ما به کشور شما می آمدیم تا منابع و معادن شما را غارت کنیم و رهبران شما را بمباران می کردیم، چه حسی به شما دست می داد؟

از ساعت ها قبل از طلوع آفتاب، بلندگوهای زیادی در خیابان های اطراف، سرودهای انقلابی و مذهبی پخش می کردند. در همین حال، عده ای پوسترهایی پخش می کردند که روی آن ها نوشته شده بود: ما انتقام گیرندگان خون علی خامنه ای هستیم.

با اینکه به خبرنگاران انگلیسی و آمریکایی به طور رسمی توصیه شده بود با مردم عادی صحبت نکنند، اما در عمل خیلی از مردم با اشتیاق دوست داشتند مصاحبه کنند و حرف هایشان را بزنند. بسیاری از آن ها سعی می کردند تفاوت بین دونالد ترامپ (رییس جمهور آمریکا) را با رهبر ایران توضیح دهند. آن ها ترامپ را فردی خودخواه و پست توصیف می کردند، در حالی که رهبر ایران را شخصیتی دانشمند و شهید می خواندند.

حجت الاسلام حسین آجرلو که با عمامه ای سفید بیرون مصلا ایستاده بود، برای توضیح این تفاوت مثال جالبی زد و گفت: بعضی ابزارها مثل برس تمیزکننده سرویس بهداشتی هستند؛ وسیله ای که به مرور زمان کثیف و آلوده می شود چون با آلودگی سروکار دارد. اما در مقابل، آب پاک و روانی از چشمه می جوشد که باعث پاکی و زندگی دوباره است. از نظر من، تفاوت این دو نفر دقیقاً در همین پاکی و آلودگی است.

بزرگی و شکوه این مراسم، آن قدر زیاد بود که حواس ها را از اخبار و گزارش های نظامی پرت کرد؛ گزارش هایی که می گویند شاید فرانسه و انگلیس ناوهای جنگی خود را برای پاک سازی مین های دریایی به تنگه هرمز بفرستند.

آیت الله خامنه ای بخش مهمی از عمر خود را برای حفظ استقلال ایران در برابر ایالات متحده آمریکا صرف کرد. با این حال، به نظر می رسد این ایستادگی و قدرت نمایی در برابر غرب، حتی بعد از درگذشت ایشان هم تمام نخواهد شد.