توماس فریدمن، تحلیلگر سرشناس آمریکایی، در یادداشتی در نیویورک تایمز با مقایسه دونالد ترامپ، بنیامین نتانیاهو و ولادیمیر پوتین، مدعی شد این سه رهبر با وجود تفاوت های فراوان، در یک ویژگی اساسی مشترک هستند؛ آنها خود را باهوش ترین افراد حاضر در هر جمع می دانند، اما با احاطه کردن خود با چاپلوسان و متملقان، درگیر جنگ هایی شده اند که خروج از آنها تنها با پذیرش شکست و عقب نشینی ممکن است.

به نقل از نیویورک تایمز، او در ابتدای یادداشت خود نوشت: دونالد ترامپ، بنیامین نتانیاهو و ولادیمیر پوتین مردانی بسیار متفاوت از یکدیگرند، اما یک ویژگی مشترک و مهم دارند: هر کدامشان تصور می کند که باهوش ترین فرد در هر جمعی است که وارد آن می شود. با این حال، افسوس که هر سه مرتکب احمقانه ترین کار ممکن برای یک رهبر شده اند؛ یعنی احاطه کردن خود با متملقان و چاپلوسان و در نتیجه، ناخواسته پایشان به جنگ هایی بن بست باز شده است که اکنون تنها راه رهایی از آن ها، تن دادن به تحقیر محض و پذیرش مفتضحانه شکست است.

فریدمن در ادامه هشدار داد: هیچ چیز خطرناک تر از رهبری بی پروا نیست که با چنین وضعیت خفت باری روبه رو می شود؛ گاهی غریزه او حکم می کند که به جای پذیرش واقعیت، بر سر همان استراتژی شکست خورده پافشاری کند و آن را تشدید نماید.

این تحلیلگر آمریکایی بخش قابل توجهی از یادداشت خود را به عملکرد بنیامین نتانیاهو اختصاص داده و مدعی شده است که نخست وزیر اسراییل با اتکا به ارزیابی های نادرست موساد، تصور کرده بود می تواند با حملات نظامی حکومت ایران را سرنگون کند.

او نوشت: نشانه اینکه نتانیاهو از مسیر عقلانیت خارج شده و رهبری موساد را نیز با خود به این بیراهه کشانده، در دو تصمیم کاملاً جنون آمیز او نمود پیدا می کند: نخست، این تصور که اسراییل می تواند با یک ضربه هوایی سنگین، حکومت تهران را سرنگون کند و دوم، این باور که اسراییل قادر است رهبر جدید ایران را تعیین کند.

فریدمن با اشاره به تجربه تاریخی خود از لبنان در دهه 1980، مدعی شد موساد در عملیات ترور و جمع آوری اطلاعات تاکتیکی موفق عمل می کند، اما در تحلیل تحولات سیاسی دچار خطا می شود.

به نوشته او، افرادی که با موساد همکاری می کنند، معمولاً برای جلب حمایت اسراییل، درباره ضعف حکومت های خود اغراق می کنند و همین مسئله موجب برداشت های نادرست تصمیم گیران اسراییلی می شود.

فریدمن همچنین به گزارشی درباره دیدار نتانیاهو و دیوید بارنیا، رییس وقت موساد، با دونالد ترامپ اشاره کرده و نوشته است آنها معتقد بودند با حذف رهبران جمهوری اسلامی، حکومت ایران سقوط خواهد کرد.

او در این باره نوشت: جان رتکلیف، رییس وقت سیا، برای توصیف سناریوهای نتانیاهو برای تغییر رژیم ایران از یک کلمه استفاده کرد: "مضحک". ترامپ که به قضاوت خود اطمینان داشت، حرف او و دیگران را نادیده گرفت و از آن زمان تاکنون، تاوان آن را پس داده است.

وی در ادامه با اشاره به کودتای 28 مرداد علیه دولت محمد مصدق تأکید کرد که تصور پذیرش یک رهبر مورد حمایت اسراییل یا آمریکا از سوی جامعه ایران، با واقعیت های تاریخی و سیاسی این کشور همخوانی ندارد.

فریدمن سپس رویکرد نتانیاهو را با تصمیم ولادیمیر پوتین برای حمله به اوکراین مقایسه کرد و نوشت هر دو رهبر قربانی روایت هایی شدند که اطرافیانشان برای آنها ساخته بودند.

او به نقل از رابین لِرد، تحلیلگر نظامی، نوشت: بنیادی ترین اشتباه پوتین، باور به روایت خودش بود؛ روایتی که بر اساس آن اوکراینی ها و روس ها "یک ملت" واحد بودند.

به گفته لرد، دستگاه اطلاعاتی روسیه نیز بیش از حد به منابع طرفدار مسکو متکی بود؛ منابعی که آنچه را مسکو دوست داشت بشنود به آن می گفتند و تصویر دقیقی از واقعیت جامعه اوکراین ارائه نمی کردند.

فریدمن در ادامه نوشت که نتانیاهو با وجود موفقیت های نظامی علیه حماس، حزب الله و ایران، نتوانسته این دستاوردهای تاکتیکی را به یک پیروزی راهبردی تبدیل کند.

به اعتقاد او، هدف عملیات نظامی اسراییل می توانست زمینه سازی برای صلح با فلسطینیان باشد، اما آنچه جهان مشاهده می کند، تلاش برای الحاق غزه و کرانه باختری است؛ اقدامی که به گفته وی، هزینه های سنگینی برای اسراییل در روابط بین المللی به همراه داشته است.

او همچنین از تصمیم ترامپ برای حمله به ایران انتقاد کرده و نوشت این اقدام بدون برخورداری از ائتلاف بین المللی یا برنامه ای روشن برای آینده انجام شد و در نهایت، به افزایش توان ایران برای اعمال فشار بر منافع آمریکا در منطقه انجامید.

فریدمن در پایان یادداشت خود تأکید کرد که همه این درگیری ها در نهایت به میز مذاکره ختم خواهد شد و نوشت: سرانجام تمام این مناقشات به مذاکره ختم خواهد شد، زیرا هیچ یک از این رهبران نمی توانند جنگ های احمقانه خود را تا ابد ادامه دهند. تنها پرسش این است که چه زمانی مجبور می شوند پیشخدمت را صدا بزنند و بگویند: "جوان، ممکن است لطفاً یک بشقاب گوشت کلاغ برایم بیاوری؟"

منبع: فرارو