به گزارش ورزش سه، انتقال باقر محمدی به گهر زمین سیرجان، یکی از بزرگ‌ترین معامله‌ها در پنجره نقل و انتقالات تابستانی بود. سنگربان ملی‌پوش پس از سپری کردن سه فصل رویایی با گیتی پسند که با سه عنوان قهرمانی لیگ و تصاحب سه دستکش طلایی همراه بود، پیش از پایان فصل گذشته به شکل غیر منتظره‌ای با هواداران خداحافظی کرد و نیمکت‌نشینی‌اش در دیدار پایانی مقابل پالایشگاه نفت شازند، آخرین پرده از حضورش در گیتی‌پسند بود.

محمدی در سه قهرمانی گیتی پسند، نقش تعیین کننده‌ای داشت و در تمامی بازی‌های بزرگ تفاوت‌ها را در زمین رقم زد. او که رکورد کمترین گل خورده و بیشترین سِیو در یک مسابقه در تاریخ لیگ را به خود اختصاص داده است، در فصل جدید محافظ سنگرتوری تیم کهکشانی گهر زمین سیرجان خواهد بود و به اعتقاد بسیاری از کارشناسان این جابه‌جایی به معنای انتقال بخشی از قدرت گیتی‌پسند به پروژه جاه‌طلبانه گهر زمین است.

محمدی در مصاحبه با خبرنگار ما، سکوت طولانی مدت در خصوص جدایی از گیتی پسند را شکست و همچنین به دلایل انتقال به گهر زمین سیرجان پرداخته است:

* پیش از پایان لیگ با طرفداران خداحافظی کردی، آیا جدایی از گیتی پسند از قبل برنامه‌ریزی شده بود ؟
نه، این‌طور نبود که از قبل تصمیم قطعی برای جدایی گرفته باشم. من داشتم به آینده و چالش جدیدی که ممکن بود پیش رو داشته باشم فکر می‌کردم. فقط برای خودم یک موضوع خیلی مهم بود؛ اگر قرار بود مسیرم تغییر کند، خداحافظی‌ام با مردم و هواداران گیتی‌پسند باید درست، محترمانه و در شأن آن سه سال باشد. ضمن اینکه می‌خواهم تأکید کنم من قبل از اینکه مدیران گیتی‌پسند برای فصل جدید جلسه‌ای داشته باشند یا مصاحبه‌ای انجام دهند، تصمیم خودم را برای حضور در کنار مردم سیرجان در فصل جدید گرفته بودم. این تصمیم حاصل فکر و بررسی شرایط خودم بود و ارتباطی با صحبت‌ها یا تصمیمات بعدی باشگاه نداشت. من همیشه معتقدم قدرشناسی خیلی مهم است. سه سال ارزشمند را در گیتی‌پسند گذراندم و محبت هواداران و تمام مجموعه را هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم. دوست نداشتم یک روز بی‌خبر از آنجا جدا شوم و حتی فرصت یک خداحافظی ساده با مردم و هواداران را هم نداشته باشم. به نظرم خداوند آدم‌های قدرشناس را دوست دارد و من هم همیشه سعی کرده‌ام در زندگی ورزشی و شخصی‌ام، قدر آدم‌ها، محبت‌ها و اتفاقات خوبی را که در مسیر زندگی‌ام قرار گرفته‌اند، بدانم. گیتی‌پسند بخش مهمی از مسیر ورزشی من بود و همیشه با احترام و افتخار از آن سه سال یاد خواهم کرد. به هرحال، بعد از سه فصل خیلی خوب و موفق، جدایی از گیتی‌پسند قطعاً تصمیم ساده‌ای نبود. اما دنبال چالشی جدید بودم. بنده در دوران بازیگری‌ام برای هشت تیم در لیگ ایران بازی کرده‌ام و هر آمدنی، رفتنی دارد. جا دارد یک تشکر ویژه هم داشته باشم از مرحوم آقای جنتی؛ کسی که یک باشگاه بزرگ و ارزشمند به اسم گیتی‌پسند به یادگار گذاشت. 

* به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، گهر زمین برای فصل جدید محکوم به قهرمانی است. نظر خودت چیست؟
در ابتدا باید بگویم امروز خیلی خوشحالم که به خانواده گهرزمین سیرجان اضافه شدم. خوشبختانه بازیکنان خیلی خوب و باکیفیتی داریم، کادر فنی توانمند و مدیریت خوبی داریم. نه، به نظرم «محکوم به قهرمانی» تعبیر درستی نیست؛ ولی با توجه به ترکیب فعلی، گهرزمین قطعاً باید یکی از مدعیان اصلی قهرمانی باشد. در کنار گهر زمین، بسیاری باشگاه‌ها در نقل و انتقالات فعال بوده‌اند و بازیکنان خوبی جذب کرده‌اند. فصل جدید نزدیک خواهد بود و چندین باشگاه شانس قهرمانی دارند. خوشبختانه بازیکنان خیلی خوب و باکیفیتی داریم، کادر فنی توانمند و مدیریت خوبی داریم و همه با هم یک هدف مشترک داریم؛ اینکه با تمام توان تلاش کنیم، بهترین نتایج رو بگیریم و در نهایت دل مردم خوب سیرجان رو شاد کنیم. ما خیلی جدی و سخت تمرین می‌کنیم و این قول رو هم به مردم سیرجان می‌دم که در حد توانم صددرصد توان و تلاشم رو برای این تیم و این مردم بذارم. امیدوارم مردم عزیز سیرجان هم مثل همیشه از ما حمایت کنن؛ چون مطمئنم با حمایت اون‌ها و تلاش بچه‌ها می‌تونیم اتفاقات خیلی خوبی رقم بزنیم.

* در جام ملت‌های آسیا، انتظار می‌رفت برای دومین بار متوالی بهترین گلر مسابقات شناخته بشی. آیا به تصمیم AFC اعتراض داری؟

قطعاً هر گلری دوست دارد بهترین گلر مسابقات شود، اما من واقع‌بین هستم. فکر می‌کنم حتی اگر این عنوان را هم به من می‌دادند، شاید خیلی به خودم نمی‌چسبید و آن حس خوبی که باید را نداشتم؛ چون فینال، بازی من نبود و توپ هم آن‌طور که باید برای من نچرخید. من همیشه دوست دارم اگر قرار است جایزه‌ای بگیرم، واقعاً احساس کنم با عملکردم در زمین به آن رسیده‌ام. برای همین به انتخاب انجام‌شده احترام می‌گذارم. شاید این بار بهترین گلر مسابقات نشدم، اما چیزی که برای من ارزشمندتر است این است که بدانم برای تیم ملی تمام توانم را گذاشتم.

* در اردوی اخیر تیم ملی با چهره‌های جوان‌تر تمرین کردی. رقیب‌های خودت رو چگونه ارزیابی می‌کنی؟
من واقعاً رقابتی با کسی ندارم؛ رقیب اصلی من همیشه خودم هستم. سعی می‌کنم هر روز بهتر از روز قبل باشم و خودم را به چالش بکشم.
یک چیزی را هم استاد شمسایی همیشه به ما یاد داده‌اند؛ اینکه لباس تیم ملی برای یک نفر یا چند نفر نیست، این لباس متعلق به ۹۰ میلیون ایرانی است. هر کسی که این لباس را می‌پوشد باید بداند نماینده مردم ایران است. برای همین من به جای اینکه به همدیگر به چشم رقیب نگاه کنیم، ترجیح می‌دهم همه برای موفقیت تیم ملی کنار هم باشیم.