به گزارش "ورزش سه"، جیک هانس، قطر پاسور تیم ملی والیبال آمریکا که در لیگ ملت‌های والیبال پدیده این تیم بود، مصاحبه مفصلی با یک رسانه یونانی داشت. او اظهار داشت: «عملکردم ثبات بیشتری پیدا کرده است؛ چیزی که چند سال پیش، وقتی جوان‌تر بودم و در سطح بالایی در لهستان بازی می‌کردم، فاقد آن بودم. در برلین هم باید در شرایط دشوار خودت را ثابت می‌کردی، چون با این ذهنیت بازی می‌کردی که فارغ از اینکه حریف چه تیمی است، باید در هر مسابقه پیروز شوی. مسئله فقط داشتن یک فصل عادیِ درخشان نیست، بلکه حفظ ثبات در تک‌تک مسابقات است که چندین بار در هفته برگزار می‌شوند. این مهم‌ترین چیزی بود که یاد گرفتم و در آن پیشرفت کردم.

کارچ کرالی (سرمربی تیم) به من گفت که تابستان امسال فرصت بازی پیدا می‌کنم و به من اعتماد دارد. این حرف برایم بسیار ارزشمند بود. بعد از آن، باید بجنگی تا نشان دهی که شایستگی‌اش را داری. در سال‌های گذشته فرصت زیادی برای بازی در تیم ملی نداشتم - به‌ویژه در ترکیب اصلی - بنابراین وقتی با مربی صحبت کردم، فقط منتظر لحظه خودم بودم.

متیو اندرسون ثبات فوق‌العاده‌ای دارد. گاهی اوقات مثل یک ماشین عمل می‌کند. هرگز ندیده‌ام که انگیزه‌اش را برای بازی از دست بدهد. وقتی اوضاع خوب پیش نمی‌رود، او به حفظ آرامش تیم کمک می‌کند. تجربه‌اش حیرت‌انگیز است؛ سال‌هاست که در بالاترین سطح و با تیم‌های تراز اول بازی می‌کند و راه پیروزی را می‌داند. او زیاد حرف نمی‌زند، اما وقتی صحبت می‌کند، همه ما گوش می‌دهیم.

مادرم همیشه حامی من است، اما خیلی استرس می‌گیرد. حتی در دوران مدرسه - می‌توانید تصور کنید؟ - زمان‌هایی بود که وقتی سرویس می‌زدم، چشمانش را می‌بست. البته الان سرویس‌هایم خیلی خوب است، اما او همچنان استرس می‌گیرد و نگرانم می‌شود. به‌ویژه وقتی می‌بیند در لحظات خاصی فریاد می‌زنم؛ خیلی با این کار راحت نیست (می‌خندد). گاهی اوقات برای پیروزی باید هر کاری لازم است انجام دهی. اگر جراح باشید، فریاد زدن در اتاق عمل ایده خوبی نیست، اما من در زمین مسابقه هستم و می‌خواهم انرژی زیادی را تخلیه و هدایت کنم. در نهایت، حتی اگر فریاد بزنم یا چیزی به تیم مقابل بگویم، بلافاصله پس از مسابقه با هم دست می‌دهیم و ماجرا تمام می‌شود. در مجموع، ما در هر سطحی از بازی به یکدیگر احترام می‌گذاریم.»