به نقل از اطلاعات آنلاین از ساینس دیلی، با فرا رسیدن پاییز، سوپرمارکت ها و داروخانه ها شروع به بازاریابی می کنند تا ما را به خرید ویتامین C برای گذراندن فصل سرماخوردگی و آنفولانزا ترغیب کنند.

این باور که دوزهای بالای ویتامین C می تواند از سرماخوردگی جلوگیری کند، بیش از 50 سال پیش توسط لینوس پاولینگ، برنده جایزه نوبل، رواج یافت. از آن زمان، مطالعات گسترده تر نشان داده اند که ویتامین C از ابتلا به سرماخوردگی در اکثر افراد جلوگیری نمی کند، اگرچه مصرف منظم آن ممکن است علائم شدید را کمی کوتاه تر یا خفیف تر کند.

لینوس پاولینگ شیمیدانی از ایالات متحده بود که دو جایزه نوبل را از آن خود کرد. یکی در سال 1954 برای شیمی، به خاطر تحقیقاتش در مورد پیوندهای شیمیایی. دیگری در سال 1962 برای صلح، به خاطر فعالیتش علیه آزمایش سلاح های هسته ای.

او متخصص تغذیه یا پزشک بیماری های عفونی نبود. اما این مانع از انتشار کتابی در مورد ویتامین C و سرماخوردگی در سال 1970 نشد. این کتاب به طور گسترده با فروش سرسام آور ویتامین C در آن زمان شناخته می شود، روندی که تا به امروز ادامه دارد.

پاولینگ در این کتاب گفته است که ما باید دوزهای بالایی از ویتامین C، حدود 1000 تا 2000 میلی گرم در روز برای سلامتی خوب و حتی بیشتر برای جلوگیری از سرماخوردگی مصرف کنیم.

گفته می شود توصیه های او در ابتدا از یک آزمایش کنترل شده با دارونما در کودکان در یک کمپ اسکی در کوه های آلپ سوییس گرفته شده است. سپس او چهار مطالعه دیگر را که پس از ادعاهایش انجام شده بود، تجزیه و تحلیل کرد. اما تفسیر او از این مطالعات به طور گسترده مورد انتقاد قرار گرفته است. تجزیه و تحلیل های ریاضی نادرست، تکیه بر چهار آزمایش بی کیفیت و تأکید بیش از حد بر مطالعه در کودکان وجود داشت.

آیا دوزهای بالای ویتامین C مؤثر است؟

پاسخ کوتاه این است که واقعاً اینطور نیست. مطالعات متعددی که از زمان تجزیه و تحلیل پاولینگ انجام شده است، نشان می دهد که اگر تأثیری بر ویتامین C و سرماخوردگی وجود داشته باشد، حداقل است. حتی در آن صورت، هرگونه مزیت حاشیه ای فقط تحت شرایط خاصی، مانند ورزشکار بودن یا در ارتش بودن، وجود دارد.

یک مطالعه که در سال 2023 منتشر شد، یک متاآنالیز بود که نتایج ده آزمایش کنترل شده با دارونما را ترکیب کرد. این مطالعات به بررسی تأثیر ویتامین C بر شدت و مدت سرماخوردگی پرداختند. در مجموع، این کارآزمایی ها شامل 2736 فرد سالم (بزرگسال، کودک و ورزشکار) بودند که به طور منظم حداقل 1000 میلی گرم ویتامین C در روز مصرف می کردند، نه فقط زمانی که سرماخوردگی داشتند.

به طور کلی، محققان دریافتند افرادی که ویتامین C مصرف می کردند، در مقایسه با افرادی که آن را مصرف نمی کردند، 15 درصد کاهش در علائم شدید سرماخوردگی داشتند. این به صورت تعداد روزهای محدود شده در داخل خانه بیان شد، که نویسندگان آن را به عنوان یک محدودیت پذیرفتند. ویتامین C بر مدت زمان تداوم علائم خفیف تأثیری نداشت.

یک متاآنالیز در سال 2013 نشان داد که مصرف دوزهای پایین تر (حدود 200 میلی گرم در روز) تعداد سرماخوردگی ها را در جمعیت عمومی کاهش نمی دهد. با این حال، تعداد سرماخوردگی ها برای ورزشکاران و پرسنل ارتش کمتر بود.

مطالعه مشابه دیگر، مکمل های منظم ویتامین C کاهش 8 تا 14 درصدی شدت علائم را در کودکان و بزرگسالان نشان داد. با این حال، مصرف ویتامین C در شروع سرماخوردگی هیچ فایده ای نداشت.

بنابراین، از این دو متاآنالیز، توصیه اولیه پاولینگ اغراق آمیز است. هیچ مدرکی وجود ندارد که ویتامین C خطر ابتلا به سرماخوردگی را کاهش دهد.

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد ویتامین C مدت زمان علائم شدید را کاهش می دهد، اما به طور متوسط ​​​​فقط حدود 10 درصد. بنابراین اگر علائم شدید سرماخوردگی پنج روز طول بکشد، علائم شدید را حدود 12 ساعت کاهش می دهد. اگر علائم شدید 24 ساعت طول بکشد، حدود دو ساعت و نیم کاهش می یابد.

مصرف ویتامین C هنگام شروع علائم هیچ تاثیری نخواهد داشت. شما باید آن را به طور منظم مصرف کنید، حتی قبل از اینکه بیمار شوید.

چه مقدار ویتامین C بیش از حد است؟

توصیه پائولینگ برای سلامتی خوب، حدود 1000 تا 2000 میلی گرم در روز، تقریباً بالاترین حد مصرف ایمن فعلی است.

استرالیا به دلیل شواهد قطعی، حد بالایی برای ویتامین C تعیین نکرده است اما دستورالعمل ها به توصیه های متخصصان دیگر برای بزرگسالان اشاره دارند که بیش از 1000 میلی گرم در روز مصرف نکنند. در ایالات متحده، حد بالایی برای بزرگسالان 2000 میلی گرم در روز است.

توصیه پائولینگ همچنین بسیار بالاتر از میزان مصرف روزانه توصیه شده در استرالیا و سایر کشورها است. برای بزرگسالان بالای 19 سال در استرالیا، این مقدار 45 میلی گرم است. این مقدار ویتامین C در نصف پرتقال، سه تا چهار گلچه کلم بروکلی پخته شده یا یک سوم لیوان آب پرتقال یافت می شود.

- مصرف مداوم دوزهای بالای ویتامین C (بیش از 1000 میلی گرم در روز) می تواند خطر عوارض جانبی مانند موارد زیر را افزایش دهد:

- عوارض گوارشی مانند اسهال، حالت تهوع، گرفتگی معده و نفخ

- دفع بیشتر اگزالات، که ممکن است منجر به سنگ کلیه شود

- افزایش جذب آهن، که ممکن است منجر به آسیب بافتی در افراد مبتلا به هموکروماتوز تشخیص داده نشده (یک اختلال ارثی که در آن آهن زیادی از غذای خود جذب می کنید)

- تداخل با پرتودرمانی، شیمی درمانی و داروهای کاهش دهنده کلسترول استاتین ها.

اگر احساس می کنید مکمل های ویتامین C برای شما مفید هستند، این موضوع را با پزشک عمومی خود در میان بگذارید. باید دوز را به کمتر از 1000 میلی گرم در روز محدود کنید و به عوارض جانبی آن توجه داشته باشید.